TEKERRÜR "Adalet, üzerine kan sıçramış bir yalandır." Şehir karanlığa gömülürken, cinayet masasına düşen her dosya tek bir gerçeği fısıldar: Bazı suçlar yakalanmak istemez. Bazı katiller saklanmaz. Bir yanda yasaların ardına sığınmış yorgun bir polis, diğer yanda adaleti kanla yazan bir gölge. Av ile avcı arasındaki çizgi, her yeni cesetle biraz daha silinir. Birbirine hapsolmuş iki düşman. Biri hukukun gri koridorlarında gerçeği arıyor, diğeri karanlığın en dibinde infazını gerçekleştiriyor. Ve tam ortalarında bir kadın... Bir sır, bir zayıflık, bir felaket ihtimali. Kimin için korunduğu, kimin için sustuğu bilinmeyen bir silüet. Zaman daralıyor. Maskeler çürüyor. Ve bir adam, peşinden koştuğu karanlığın aslında kendi yansıması olduğunu fark etmeye her zamankinden daha yakın. Biri adaleti arıyor, diğeri kanı. Ve bu döngü, son nefes verilene kadar sürecek. ( görseler temsili amaçla kullanıldı🌸)

Hiç kapanmamış bir dosya gibiydi Sinem'in geçmişi. Üzeri tozlanmış, adı anılmayan, ama hep orada bir yerlerde duran... O gece acil servise giren yaralıyla birlikte, yıllar önce saklanan her şey bir anda yeniden can buldu. Bir isim... Bir bakış... Ve susturulmuş bir hikâyenin yeniden başlaması. Doğukan, geçmişi sırlarla örülü bir adam. Sessiz, kararlı, tehlikeli. Ateş... Sinem'in çocukluğundan kalan tek iz. Ve Sinem... Yaraları saran ama kendi içindeki yaraya yıllardır dokunmayan bir kadın. Kaybedilen hayatlar, örtbas edilen suçlar, gömülen anılar... Birlikte çözülen bir bilmece değil bu, parça parça açılan bir geçmiş. Her adımda biraz daha yaklaşan tehlike. Her göz temasında biraz daha derinleşen hikâye. Bu bir hesaplaşma. Ve bazı gerçekler, sustukça daha da acıtır.

Baran Abi adlı kişiyi Baran olarak değiştirdiniz. 🎀 Yağmur : okulun kampı varmış bu hafta son sınıf öğrencileri için. Baran : ne güzel. Baran : çadır mı lazım? Yağmur : yok sen lazımsın. Baran : ne? Yağmur : cidden. Yağmur : sen lazımsın. Baran : anlayamadım? Yağmur : herkese yanında 1 kişi getirme hakkı verilmiş. Yağmur : benimle gelir misin?

Sevgili defter, Ben bugün aşık oldum. Sahne ışıklarının altında, Juliet'in pencereden Romeo'ya uzandığı gibi uzandı üzerime aşk. Üstelik ölüm iksiri içmeye de yemin ettik. Ey Hermia! Bükme o masum boynunu. Çiçekteki iksirin etkisi bir düş kadar kısa, aşksa masallar kadar uzun. Gerçeği gömmeye bir avuç toprak yetmez, gençlik çiçek gibi açacaktır elbet gerçeğin üzerinde. Gençlik, pop şarkılarındaki nakaratlar gibi hareketli ve çarpıcı çünkü. Bu bir gençlik kumpanyası, Ve ben bugün aşık oldum.