12/09/25

☙ Lanetli bir krallığın ortasında, hiç işlemediğim bir suçun kefaretine doğdum. Yıllarca bana ait olmayan günahları taşıdım. Bedenim bir mirastı ve soyadım O'nun lanetiydi. Kim olduğumdan çok, kime ait olduğumla ilgilendi. Sessiz kaldıkça uslu, boyun eğdikçe güvende sayıldım. Karanlığa hiç yabancı değildim çünkü onu yıllarca içimde taşıdım. Ve bir gün karşıma çıktığındaysa, kaçmam gerektiğini düşünmedim. ☙ "O hâlde sana bir sır vereyim. Buradaki tek hükümlü benim. Gece benim. Gölgeler benim. Ve ürkek bir ceylan benim sahama girdiği an ya benim olur ya da hiç kimsenin." ☙

❝ Kullanmayacağım bankanızı. ❞ Alin'in bilinmeyen numaraya attığı ilk mesaj buydu. Oysa karşısındaki kişi ne bankacıydı ne de dolandırıcı... Sadece yanlış kişiye mesaj atan bir futbolcuydu. Ya da en azından öyle söylüyordu. 🪭 Argo içerir.

Her başlangıcın bir sonu vardır ve açtığın her kapı sana yeni bir şans yaratır.

Eğer zehri tatmış olsaydın, bulduğun ilk şansta beni tükürürdün.

Siz: Slm abi (19:12) Siz: Şey... Siz: Duyduğuma göre çok cömertmişsin. Siz: Eğer cömertlik günündeysen Siz: Banada bir kıyak yap be Sarp abi 😭

Hipnozla, acı hissini manipüle etmeyi başardığı araştırmasıyla Nobel Ödülü kazanan Adli Psikiyatrist Esin Taşkıran, araştırmasını daha ileri taşıyarak ayna nöronlardaki aktiviteyi telkinle arttırma suretiyle suça meyilli insanlarda empatiyi arttırarak insanları içlerindeki kötülükten arındırarak suç oranlarını düşürmeyi hedefler. Fakat ödül kazandığı gece kazandığı tek şey bir ödül değil, kötülüğün yok olamayacağını savunan Maenon isimli bir ısrarlı takipçidir. Adli Psikiyatrist Esin Taşkıran'ın mâhkûmlar üzerinde yürüttüğü araştırmada intiharlar baş gösterdiğinde medya bu intiharlardan Adli Psikiyatristi sorumlu tutar. Tüm kariyeri ve idealleri tehlikeye giren Esin, intiharların sebebini ve Maenon'la nasıl ilişkisi olduğunu bulmaya çalışırken kliniğe 'deli' raporu almak isteyen aklı oldukça başında bir adam gelir. Felsefi bir bilimkurgu olan bu kitapta, iyi-kötü, doğru-yanlış, etik-ahlak ikilimler eline alınarak insanlığın sınırları ve insan olmanın ne demek olduğu sorgulanırken, insanın yarattığı kimliklerin gerçek benliği üzerindeki etkilerine ve nihayetinde yalnızca bir insan olmanın yarattığı acizlik ve ilahilik üzerine alegoriler yapılır.

Miray ve Pelin, siyah ve beyaz gibiler. Hayır hayır, vişne çürüğü ve toz pembe. Ekşi ve tatlı. Kirpi ve tavşan. Birbirlerini asla anlamayacak gibi duruyorlar, birbirlerini suçlayıp "Senin gibi kızlar" diye başlayan cümleler kuruyorlar. Bu doğru değil aslında, gün sonunda ikisi de yolunu bulmaya çalışan genç kızlar değil mi sonuçta? 27 Mart 2024

Kıyıkent değişmezdi. Ama insanlar her yere farklı acılar bırakırdı.

☙ "Bugünle birlikte benim için çürük bir maziden ibaretsin çünkü sonu bize çıkan yolun tek yönü dün. Ve oraya geri dönüş bileti yok." ☙