"İtibar uğruna nelerden vazgeçersin?" "Kendimden." Şöhret II.

Kuğular eşlerini kaybedince ölürler. Bazı istisnalar haricinde. 18 yaşına yalnızca birkaç ay kalan Lidya Kıran hayatında neleri kaybettiğini biliyor ve artık kaybettiklerinin canını yakamayacağını sanıyordu. Oluşturulan yeni düzene çoktan alışmış, kendine kendi içinde de olsa yeni bir hayat kurmuştu. Bir daha canı eskisi gibi yanamaz sanmıştı. Ta ki yanlış zamanda ve yanlış yerde karşılaştığı en sevdiği kayıp parçası tekrar hayatına girene dek. Verilip tutulmamış sözler, terk edip kalan insanlar ve doğru sanılan yalanlar. Şimdi sırf bozulması için taşlar tekrardan diziliyor. Belki de doğru son için yanlış zamanda yanlış yerde olunması gerekiyordur. *** Söyle bakalım, kuğu av mıydı avcı mıydı? Yoksa eşini de mi o öldürdü? Kim siyahtı kim beyaz ve kimdi aslında karanlıktan çıkan? "Her şeyimdin. Gittin ve geriye hiçbir şey bırakmadın." Eksik Parçalarımız Serisi 1. Kitap.

𝘵𝘦𝘰𝘳𝘪𝘺𝘦 𝘨𝘰𝘳𝘦 𝘦𝘨𝘦𝘳 𝘣𝘪𝘳𝘪𝘴𝘪𝘯𝘪 𝘬𝘪𝘳𝘢𝘳𝘴𝘢𝘯𝘪𝘻, 𝘵𝘶𝘮 𝘥𝘶𝘯𝘺𝘢 𝘰𝘯𝘶 𝘬𝘪𝘳𝘮𝘢𝘬 𝘪𝘴𝘵𝘦𝘺𝘦𝘤𝘦𝘬𝘵𝘪𝘳. "Bazı insanların kuralları vardır. Onların yoktu." Alin Akil, okuduğu okulda pek de karşılık bulamayan bir intiharın sonucunda hayatının tekrar tepetaklak olacağından habersizdi. Herkes bunu günlük bir olay olarak kabul ederken aniden gündemlerine düşen bir anonimin attığı mesajlar, Alin Akil'in yolunu unutmaya çalıştığı Poyraz Barkan'la tekrar birleştirecekti. - Oyunumuzun adı: T.A.B.U. Kimi eski, ilkel kavimlerde dinsel inanış olarak, kutsal kabul edilen, korkuyla karışık saygı duyulan, dokunulması ya da kullanılması yasak olan, aksi yapıldığında zararı dokunacağı düşünülen kimi insan, hayvan ya da nesne. Kelimenin tanımı bu. Siz, aranızdan birinin değil, size zarar verecek birinin tabusuna dokundunuz. Dokunulmaz olduğunu bilmeniz gerekiyordu. Bu yüzden bu oyunda merhamete yer yok. Oyunda iyi şanslar. Ha, unutmadan. Tüm sırlarınızı biliyorum. || GENEL UYARI!!! Bu kitap içerisinde akran zorbalığı, cinsellik, intihar, şiddet, madde kullanımı, taciz gibi çeşitlendirilecek olaylar içermektedir. Yetişkin içeriklidir.

Vildan: kanında bi kıroluk olduğu belli zaten ama Vildan: tipinde de elitlik var yani Vildan: hem elit hem kıro Vildan: elit kıro ... "ELİT KIRO" İSİMLİ İLK VE TEK KİTAPTIR. 260625

❝Yara bantları her yarayı kapatmaz.❞

Ağabeyi onu masallardaki bir prensese benzettiği için lakabını bir isim gibi üzerinde taşıyan Güzel, abisi ile birlikte küçük bir lojman dairesinde yaşayan, üniversite son sınıf öğrencisidir. Ağabeyi Harun, işi yüzünden sık sık göreve gider ve son gidişinin ardından, geri dönemez. Ölümü Güzel'in hayatına ve ruhuna bir yıldırım gibi düşer. Harun son nefesini vermeden onu en yakın arkadaşına, Cesur Yakut'a emanet eder. Ağabeyinin emaneti, lojmanda bir sivil olarak tek başına kalamayacak olması ve hayatı ile ilgili aldığı tehdit mektupları, Güzel'in kendini aniden abisinin en yakın arkadaşı ile anlaşmalı bir evliliğin içinde bulmasına sebep olur. Güzel, ismi ile değil, duygusuzluğu ve hislerinin yoksunluğu ile lanetlendiği için Çirkin olan bir adamın, camdan çiçek bahçesinin içine hapsolur. Sonra o cam kubbenin içine, adamın lanetinin üzerine, hislerini bir gül fideleri gibi ekmeye başlar. Fidelerin çiçek açacağından umutludur. Ancak ne derler bilirsiniz, Çiçek açsa da her gül, solmaya mahkûmdur. "Bileklerime kadar dikenlerle yaratmış beni Tanrı," dedi, sesinin iğne deliği kadar küçük bir boşluğundan bile bir his alamıyor, göremiyordum. "Güller için elimi tutsan bile, yara içinde kalacaksın Güzel." Dudaklarını ıslattı. "İşte bu yüzden, işte bunun için." ❧ Kurgunun temeli 2015 yılına dayanmaktadır.

Eli o bölgeme gittiğinde titremiştim avcuyla sıktığında ise kendimi ona ittirmekten kurtaramamıştım. - Seni rahatlatmamı ister mısın Lia - Ahh babacık lütfen Eli yavaş yavaş daireler çiziyordu. Hızlanmasını istiyordum. - Lütfen ne lia, bana ne istediğini söylemelisin - devam et lütfen durma buna ihtiyacım var babacık - Işte böyle kızım, aferim - Ahh hızlann ❗Daddyissues --- Yetim bir kız Sert zengin bir oğlan Peki bu oğlan kızın farkında olmadan babası olursa aralarındaki çekim durdurulamaz.

Başparmağı avucumdaki ince yaraların üzerinde dolaştı. Tırnaklarımla kendime açtığım izlerin üzerinden geçti. Soluğum kesildi. Yaralar yanmadı, ama içimde bir şeyler alev aldı. "Bırak." dedim, sesimden nefret akıyordu. Bırakmadı.