☀︎︎ Başlangıç: 03.08.2021 Savaşın kızıl alevleri, kanın ağır kokusu ve aşkın kırılmaz zinciri... İki prensin kaderi, bu üçünde düğümlendi. Ateşin öfkesiyle havanın sükûneti, aynı fırtınanın içinde savruldu. Birbirlerine hem karşıt hem de kader ortağı oldular; krallıkların yazgısı ise onların ellerinde yeniden yazılacaktı. ☀︎︎ "Külün koynunda uyur tacın ışıltısı, rüzgâr dönünce doğar tahtın fısıltısı." Kehanet, Ateş Krallığı'nın gölgesinde yüzyıllardır fısıldanıyordu. Ve o gün geldi... Claire, sıradan bir halk çocuğu olduğunu sandığı hayatın içinden çekilip alındığında, kanındaki alevin gerçeğini öğrendi: O, halkın arasına gizlenmiş prens, krallığın geleceğini taşıyan tek isimdi. Veliaht ilan edildiği an, saray kanla yıkandı. Kral öldü, krallık başsız kaldı ve Claire, daha tahtın adımlarına basamadan kral unvanını omuzlarında buldu. Fakat savaş yalnızca sınır kapılarında değildi; ihanetin, tutkuların ve suskun bakışların arasında da yaşanıyordu. Yanında duran prensin adını söylemeye cesaret edemese de, bakışları Claire'in kaderine işlenmişti. Onun varlığı, hem korunaklı bir liman hem de dizginlenemez bir fırtınaydı; her göz temasında Claire'in kalbinde yeni bir kıvılcım çakıyordu. Şimdi, krallığın geleceği, kehanetin hangi yüzünün gerçekleşeceğine bağlıydı: Ateş Kralı kurtarıcı mı olacaktı... yoksa her şeyi küle mi çevirecekti? ☀︎︎

5 çocuğun öldürülmesiyle ayaklanan bir ülkede herkes katil arayışındayken hedef yalnızca Zalenya Gökdeniz'di. Televizyonlar bu katili konuşuyor, güvenlik birimleri izini sürmeye çalışıyor, ellerinde pankartla dolaşan insanlar ise ismine lanet okuyordu. Peki hepsi devletin kirli bir oyunundan ibaretse? Zalenya, insanların sandığının aksine kaçmıyor ya da saklanmıyordu. Bir intikam planının kurbanıydı. Herkes onu ararken o esir tutulduğu evde sessizce ölümü bekliyordu. Zalenya... Cehennemde açan beyaz gül demekti. Bu yüzden genç kadın cehennemi çok yakından tanıyordu. Şimdi ise Puma ona ulaşmak için cehennemi avucuna kazıyacaktı. ***** *Bu kitapta geçen kişi ve kurumlar tamamen hayal ürünüdür. Gerçeklikle hiçbir ilgisi yoktur.

İhanetler,aldatılmalar,saklanan sırlar, bağımlılık ve intihar etme çabaları tüm hayatı böyle olan ay tenli kadını kim kurtaracaktı, Ölüm mü yoksa onun için çabalayan kişiler mi?

Duru ve Atlas çocuklukta en yakın arkadaşlardı, ama yolları ayrılmıştı. Tatilden önce yapılan go-kart yarışında Kaan, Atlas ile; Nisa ise Duru ile yarışırken geçmişin izleri yeniden gün yüzüne çıkar. Duru, Atlas'ı hatırlamazken, Atlas onu yıllar önce verdiği kolyeden tanır ve eski duygular tekrar canlanır. Ertesi gün okula dönünce kader onları aynı sınıfta ve aynı projede buluşturur. Hileler, türlü türlü yarışlar ve gizli duygular, dört gencin ilişkilerini iyice karmaşık hâle getirir. Çünkü bazı bağlar kavgadan doğar, bazılarıysa yarışta şekillenir... "Şehirler değişti, zaman geçti; ama birbirimize çıkan yol hiç değişmedi." ~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~ •Bileklik etiketinde 1. (26/04/2026)

ZİHNİNE GÜVENİYOR MUSUN? Lavin Kamer... Geçmişindeki o karanlık kirli geceyi silmek isteyen ve kişilik bölünmesini reddeden bir avukat. Kimliğini ispatlamaya çalışırken çetelerin, mafyaların ve yozlaşmış polislerin arasında kapana kısılır. Zeki kadının mücadelesi devam ederken, hayatına giren gizemli adamın kimliğini çözmeye çalışır. Kime güvenebilirsin? Aldo Lorenzo...Kanla kurulan bir suç imparatorluğunun efendisi. Güç, para ve korku... Ancak geçmişi nedeniyle itibarı riske girer ve kendi kimliği kendi düşmanına dönüşür. Ne kadar ileri gidebilirsin? KARASİNEK'E HOŞGELDİN...🪰 🪰 🪰 Hikayedeki her detay bilinçli bırakıldı. Hiçbir ipucu tesadüf değil. Eğer ipuçlarını yakalayabiliyorsan zihnin sandığından daha karanlık olabilir. Hikayedeki anketlere cevap ver ve zihninin ne kadar güvenilir olduğunu test et. Psikolojik gerilim ve karanlık romantizm 🔥🖤 Haftada iki yeni bölüm: 👉 Salı 21:00 👉 Cumartesi 21:00 Yeni bölümler için takip etmeyi unutma. NEDEN KARASİNEK'İ YAYINLIYORUM?🪰 Tamamlanmış bir kitaptır. 160.000 kelimeyi aşkın bu hikayeyi yaklaşık 2,5-3 ayda yazdım. Bir çok türde hikayem olmasına rağmen şuanın popülaritesinde bu hikayem sevilebilir diye düşündüm. Ha, bu hikayem kolay bir kitap mı? Hayır, değil. Basit ve sıradan bir kurgusu yok. Bazıları sadece okur. Bazıları ipuçlarını fark eder. Çok azı ise gerçeği çözer.

Ben Dilan Dilan Kordağ. Kordağ aşiretinin hiçi dışarıya bu ailenin minik prensesi olan şımarık bir ağa kızı ama o ailenin içinde ölmeyi bekleyen bir Dilan yaşama hevesi kalmayan sevilmeyen görülmeyen Dilan. Mutluluk... Mutluluk benin için sadece sekiz harf üç heceden ibaretti . Ama ölüm ise bana benden daha yakındı benim yaşadığım hayat ölümle yaşam arasında ama ölüme daha yakındım. Odanın ortasına koyduğum sandalye ve yukarıdan sarkıttığım halata bakıyordum birazdan kendime yeni bir hayat verecektim ben bu dünyadan kurtulucaktım yeni bir dünyaya gidecektim . Sandalye ye çıkacakken dolabının üstündeki aynada ki yansıma ma takıldı gözlerim . Üstümde siyah bir elbise vardı bana beyaz yakışmazdı.

"Soyun!" "Ne?" Yaşlı adam oturduğu masada kaşlarını çatmıştı ki yanındaki kadın tebessüm ederek bana döndü. "Sadece hırkanı çıkar ve bize sol kolunu göster." Tedirginlik içinde onlara baktığımda uzun bir masada oturan toplam on kişi görmüştüm. Ben kapıya yakın bir yerde duruyordum ve yanımda benimle aynı yaşta olan altı çocuk daha vardı. Sağımdaki kızın sol kolundaki yarasa damgasını gördüğümde sertçe yutkundum. Aynı damgadan benimde kolumda vardı. "Neyi bekliyorsun?" Bu soğuk ses yaşlı adamın sağ tarafında oturan kişiden gelmişti. Başını önündeki dosyadan hiç kaldırmadığı için yüzünü iyi göremiyorum. Hırkamı çıkardığımda benimle aynı hizada duran çocuklar koluma baktı. "Sende Yarasalardan birisin." Yaşlı adamın sesi huzursuz çıkmıştı. "Nasıl damgalandığını hatırlıyor musun?" Yine o adam konuşmuştu ve hâlâ başı önündeki dosyadaydı. İyi hatırlıyordum. "Hayır." Onlara güvenmiyorum. Cevabım ile kalem tutan eli hareketsiz kalmış fakat başını kaldırmamıştı. "Artık bizi neden buraya getirdiğinizi açıklayacak mısınız?" Yanımdaki çocuklardan biri konuşmuştu. Yaşlı adam sıkıntıyla bir nefes alarak bizlere baktı. "Aslında hepiniz aynı çocuk yurdunda bir zamanlar kaldınız. Peşinde olduğumuz biri var ve o yurttaki otuz çocuğu damgaladı. Şimdi yeniden ortaya çıktı ve Yarasaları bulup hepsini öldürüyor." Sanırım Yarasalar biz oluyorduk. "Bizimle işbirliği yapmak zorundasınız, tabii yaşamak istiyorsanız?" Masadakilere döndü. "Herkes kendi eğiteceği çocuğu seçsin. Unutmayın seçeceğiniz çaylaktan siz sorumlusunuz." Burada neler olduğunu anlamıyorum. Masadakiler bizi incelerken o başını hiç kaldırmayan adamın sesini duydum. "Gözlüklü kızı ben eğiteceğim." Burada gözlük takan sadece bendim.

Final oldu, tamamlandı. Seri üç kitapla raflarda yerini almıştır. ❝İnsan bir kutu kibrite benzer. Varolur, yanar ve söner.❞ Bu hayatta nasıl bir kibrit olacağına sen karar vereceksin. Yanacak mısın? Yakacak mısın? Yoksa öylece duracak mısın? Ben, benimle yanmanı, gerimizde kalan her şeyi yakmanı istiyorum. Çünkü uzun bir süredir yanlış kişilerle, yalnız hayattasın. Ait olduğun yere dönme vakti. Bil ki; seni almaya geliyorum, Balkan kızı. BİR KİBRİTLE YOK OLMAK

Damla: Dedem doğum yaptı, taksi param da yok bana bi 400 ateşler misin yakışıklı? Yakışıklı: Deden doğum yaptı? Yakışıklı: Tanıştığımızı sanmıyorum kayıtlı değilsin. O halde neden para istiyorsun? Damla: Üzümü ye bağını sorma yakışıklı