⌜17 NUMARA ADLI HİKAYE OKUNMADAN OKUNMAMASI ÖNERİLİR. BAĞLANTILIDIR VE 17 NUMARA ÜÇ KİTAPTAN OLUŞAN BİR SERİDİR. 11 NUMARA ÜÇ KİTABA DAHİL DEĞİLDİR.) Ben Alâ Karademir. Bir cinayet işledim ve akıl hastası olmakla suçlanıp bu içler ürperten yere tıkıldım. Burada en fazla birkaç ay daha kalacağım çünkü ben deli değilim. Dans etmek delilikse hepimiz deliyiz o halde. Dans ederek birini öldürmek delilikse... Durun bir dakika. Bunu hepimiz yapıyoruz değil mi?

KİTAP OLUYOR !

❝Sınıftan biriyle sevgili olmak istemiyorum.❞ ❝Sınıf değiştiririm.❞ Ya birincisindir ya da bir hiç. Derin Doğu mükemmel bir örnek öğrenciydi. Ortaokuldan beri ezeli rakibi olan Batuhan İlge Tan'ı geride bırakıp dönem birincisi olmayı başarmış, Türkiye geneli denemelerde derece yapmaya başlamış ve tatil boyunca ders çalışmıştı. Tek bir sorun vardı. Kimliği belirsiz bir suç dehası sınav sorularını çalıp suçu Derin'in üzerine yıkmıştı. Derin'in ise tek bir şansı vardı: Ona iftira atan bu psikopatı bulup ona dünyanın kaç bucak olduğunu gösterecek ve kariyerini lekeleyen disiplin cezasından kurtulacaktı. Hırsızı araştırırken ise Batuhan'ın ona yardım etmesi ise beklediği son şeydi. ••• "Benden nefret etmiyor musun?" diye sorarken sesimde hissettiğim duygu karmaşasından eser yoktu. "Birinciliği elinden aldım, seni suçladım, senden kaçtım. Ben-" Ne diyeceğimi bilemeden duraksadım. Herkese karşı övündüğüm şeyi ona karşı söylemek birden gözüme zor gelmeye başlamıştı. "Ben... Hep bir adım önündeyim." Tam karşımda durdu ve ifadesiz bir yüzle bana baktı. "Senden hiçbir zaman nefret etmedim Derin." Biz buyduk. Her zaman karşı karşıya kalırdık ama bu sefer... Birbirimizi boğazlamak istemiyorduk. EZBER BOZAN | BİR ADIM ÖNDE-1 Tüm hakları saklıdır! Herhangi bir kopyalama, çalıntı durumunda yasal işlem başlatılacaktır!

Afel büyük bir intikam arzusuyla hayatının en kritik kararını vermiş, çocukluğunu paylaştığı ve derinden gelen bir bağla tutunduğu kızı geride bırakırken zorlanmıştı. Kızın on sekizinci yaş gününde tekrar karşısına çıktığında paylaştıkları anılar boyunca zamanla değişen duygularına bir cevap bulmuştu. Afel , Eflin'i öptükten sonra tekrar kaybolduğunda Eflin için hayat bir öncekinden daha da zor olmuştu. Kendisini bırakıp giden arkadaşı için içinde hissettiği boşluk daha da büyümüştü. Çünkü giden arkadaşı değildi artık. Kader onları tehlikeli bir bölgede tekrar karşılaştırdı. Bir muhabir ve bir askerin hikâyesi. Tehlikeli, tutkulu ama imkânsızlarla dolu. - "Dağılan mürekkepler gibiydik biz, aynı satırda başlayıp farklı cümlede biten."

Ya zihninizin en karanlık köşelerinde saklanan o korkunç kâbuslar, aslında evrensel bir savaşa dair unutulmuş anılarınızsa? Duyduğunuz her enstrümantal ezginin arkasında, sadece sizin sesinizle canlanmayı bekleyen kayıp bir ruh olduğunu bilseydiniz ne yapardınız? Peki ya sesinizden dökülen her hüzünlü notanın, geçmiş bir hayatın veda çığlığı ve geleceğin umudu olduğunu bilseydiniz? İstanbul'dan Londra'ya, Central Saint Martins sanat okuluna burslu olarak gelen Ezgi Melis, dışarıdan bakıldığında sadece müziğine adanmış, sessiz ve derin düşünceli bir kompozisyon öğrencisidir. Ancak onun dünyasında sesler farklı bir gerçekliğe açılır: Ezgi, sözleri olmayan enstrümantal parçaları dinlediğinde, o şarkıların hiç yazılmamış kayıp sözlerini zihninde duyabilmekte ve kendi sesiyle fısıldamaktadır. Bu benzersiz, ürkütücü yeteneğin ve ruhunu daraltan kanlı sanrıların arkasındaki kadim sır ise kendi zihninde mühürlüdür. ​Londra'nın gri ve bitmek bilmeyen yağmurları altında Ezgi'nin yolu beş farklı ülkeden gelen ve birbirlerinden tamamen farklı olan beş kızla kesişir. Bu sıra dışı altı kız, ruhlarını birbirine bağlayan o görünmez iplerden habersiz, sadece müzik yapmak için bir araya gelirler. ​Peki siz hüzünlü bir melodinin ritmiyle Ezgi'nin sesinden dökülen her hecede asırlardır uykuda olan kadim bir gücü uyandırmaya hazır mısınız? ​Ve Karanlık zincirlere vurulduğunda, son kâhin sözlerini yıldızlara emanet etti: "Mühür zayıfladığında ve kadim gölge yeniden uyanışa geçtiğinde, Altı taçsız yıldız doğacak ve kader onları aynı ezginin yolunda birleştirecek. Yıllar sonra Yitik Armoni'nin fısıltısı duyulduğunda, unutulmuş kapılar yeniden açılacak. Işık ile gölge son kez karşı karşıya geldiğinde, altı ses tek bir şarkıda birleşecek. Fakat Beş Kalp Taşı Armoni'nin fısıltısında en saf kalbin sunaca

En sevdiğim kitabın içine yan karakter olarak düştüğümde tek bir görevim vardı : mutlu sonun gerçekleşmesini sağlamak. Her şey tam da olması gerektiği gibi gidiyordu─ta ki ben kötü karakterin dikkatini çekene kadar.

Yapay zekâ... Ucu bucağı olmayan, her saniye gelişmeye devam eden mükemmel bir sistemdi ta ki insanlarla tanışıncaya kadar... Peki ya bu sistem bir gün başkaldırırsa ve onu oluşturanlar bile ona mâni olamazsa...