> UNUTMAK KENDİNİ KURTARMAKTIR. AMA HER KURTULUŞ, BİRİSİNİN YIKIMINA MÂL OLUR. O, geçmişini unuttu. O, onun geçmişi oldu. Lerya Aygün, zihninin derinliklerine gömdüğü yangınlardan kaçarken, unuttuğu her şeyin bir ismi vardı: Veran Kor. O, susarak bekledi. Küller arasında. O, unuttuğunu sandı. Ama kalbi hâlâ alev alev yanıyordu. Bir psikolog ve eski bir asker... Bir hafıza kaybı ve asla unutulmayan bir yüz... Ve şimdi, zamanın en kör noktasında, yeniden karşı karşıyalar. Geçmiş yanarsa, gelecek küllerden doğar mı?

Mesele karanlıkta ışık yakmak değildi, karanlığa rağmen birilerinin elini tutup aydınlığa doğru yürütmekti. Ben, Beril Oktar. En çok korktuğu şey karanlık olmasına rağmen kendi karanlığına gömülen o kız. Korkularına mahkum olan o çocuk. Benim hiç elimi tutan olmamıştı. O karanlığa daha çok gömülmek zorunda kalmıştım. Beni duyan olmamıştı. Buna rağmen çığlıklarımı hiç susturmamıştım. Ben, Beril Oktar. Küçük Beril'i kendi cehennemimden kurtaramadım ama bu masum insanları sizin kıyametinizden çıkaracağım. Çünkü bu dünyada "iyi insan" yoktu. Merhametli insan vardı, merhamet ise yaşanmışlıklardan dolayı yaranan bir duyguydu. Ben ise... Fazlasıyla çok şey yaşadım. ~~~~~~~ Distopik bir kurgu. Kitap tamamen şahsıma aittir. UYARI! Bu kitapta şiddet, kan, işkence vardır. Tüm hakları saklıdır.

Evrenin kalbinde, tüm bilinenlerin ötesinde bir diyar... Adı: Void. Fısıldayan ağaçlar, şarkı söyleyen çiçekler, göklerde yarışan ejderhalar... Void, güzellikleriyle nefes kesen, barış içinde yaşayan efsanevi varlıkların diyarıydı. Ta ki kötülük, huzuru zehirleyene dek. Bir zamanlar bir olan bu diyar, iyiliğin "Işık Ordusu" ve kötülüğün "Gölge Ordusu" olarak ikiye ayrıldı. Aralarında, dokunulmaz ve lanetli bir geçit: Void'in Kalbi. Burası, tüm dengenin, tüm enerjinin kaynağıydı. Ancak Gölge Ordusu'nun yükselişi ve onun kalbinde yaşayan korkunç Gölge Ejder Karayıldız, barışı tehdit ediyordu. İyiliği ve kötülüğü dengede tutmakla görevli, özel güçlere sahip efsanevi kahramanlar: Void Muhafızları. Onlar, Keskinay Kılıcı'nın rehberliğinde diyarı korudular. Ta ki kimsenin bilmediği, kimsenin hayal edemediği bir sır açığa çıkana dek: Boyutlararası Geçitler. Şimdi Void, yalnızca kendi içindeki değil, evrenler arasındaki bir savaşın eşiğinde. Huzur paramparça olmak üzere. Peki ya en büyük sır, Void'in Kalbi'nin sandığınızdan çok daha fazlasıysa? Ve bu keşif, tüm evreni yok oluşa sürükleyecekse? *Kitap tamamen bana aittir! Herhangi bir telif hakkı ihlali sonucunda yasal işlem başlatılacaktır! Lütfen emeğe saygı gösterelim!* Anlaşıyınız için teşekkür ederim. Keyifli okumalar dilerim...

Bir aşk hikayesi okuma umuduyla bu hikayeyi açtıysanız üzgünüm ki sizi hayal kırıklığına uğratacağım. Çünkü bu hikaye bir aşk hikayesi değil! İkisi de en zor zamanlarından birinde birbirlerini bulmuş ve bağlanmışlardı. Bu derece yakın olacaklarını kimse tahmin edemezdi tabii ki. Ama zaman içinde gelişen olaylar ve diğer bazı gelişmeler sonucunda birbirlerine bağlanmaları bir ihtimal dahilinde gelişemeyecek kadar kaçınılmazdı. Bu kaçınılmaz sonun gereği olarak ikisi de birbirlerine aşktan öte bir bağ ile bağlanmışlardı. Bu bağın ismi neydi siz biliyor musunuz? Dostluk, kardeşlik... Halk arasında çoğu kişi aşktan öte bir duygu olmayacağını ve tek bir kişiye olacağını savunur. Ancak bana göre aşk herkese karşı duyulabilecek sıradan bir duygudur - özellikle de şu zamanda -. Ama dostluk veya kardeşlik öylesine güzel, öylesine saf, öylesine samimi, öylesine nadir ve öylesine olmayan bir duygudur ki herkese karşı hissedilmez. Bu önemli duyguyu sadece layık olarak hissedebilir ve yalnızca layık olanlara hissettirilebilir. Sonuç olarak bu hikaye aslında, önce birbirini hiç tanımayan iki yabancının bir şiir vasıtasıyla gelişen muhteşem bir arkadaşlıktan öte kardeşlik hikayesidir. Bu hikaye, bir inek ve keçi'nin tanışmalarını, birbirlerini bağlanmalarını, zamanla arkadaş ve sonrasında dost olma süreçleriyle beraber öncesinde ve akabinde gelişen olayları konu olan bir hikayesidir. Sıradan bir aşk hikayesi değil!

Genç kadın evinde oturup kitap okuyorken aniden kapısı çaldı. Bakışları dış kapıya kitlendi ve hemen ayaklandı. Birisini beklemiyordu. Beklediği kişinin geleceğini zannetmiyordu doğrusu. Artık gelecek birisi de varmıydı bilmiyordu. Adımları hızlı hızlı kapıya gelip delikten bile bakmadan açtı. Karşısında duran iri cüsseli insan çok çok yakından tanıdığı biriydi ama aynı zamanda hiç ama hiç tanışamadığı kişiydi. Yeşil gözleri adamın üstüne sabitken konuşamayacağını anlayan adam omzunu kapı pervazına dayayıp karşısında kısa kalan kadına bakıp konuşmaya başladı. " istiyorum " dedi net bir şekilde. " seni tanımayı, seni görmeyi, senin hakkında olan her şeyi bilmek, duymak istiyorum" Genç kadının elleri kapı kulpunun üzerinde adeta uyuşmuş gibiydi. Ne diyeceğini hatta cümle kurabilir mi ondan bile emin değildi. Genç adam konuşamayacağını anlayınca omuzunu dayadığı yerden doğrulup koyu gözlerini kadının gözlerine kenetlemişti. " yalnızca ben " dedi ihtiyaç ve muhtaç şekilde. " ve yalnızca sen" İstiyordu, muhtaçtı ve ondan başkasıyla olamazdı. +18 Yetişkinler içindir Tamamen kurgusal bir kitaptır. Kendi şahsıma aittir. Okunur okunmaz bilmiyorum ancak yazmaya bir şans verdim umarız sizde verirsiniz...