Dalgaların dövdüğü kumların taşıdığı şiirler

Zihnimdeki sesler susmuyor. Kafamın içinde bir şeyler fısıldıyor. Gerçek ve sahte birbirine karışıyor. Kimi zaman kendi sesimi bile tanıyamıyorum. Uyuduğumda da konuşuyorlar, uyandığımda da. Biri bana yardım etmeden önce... Sesler çok geç olmadan susturulmalı.

Bu şehirde herkes bir şey saklıyor. Ben de. Bazen bir bakış, bir cümle insanın bütün planlarını bozabiliyor. Kime güvendiğimi bilmiyorum. Kimin düşman, kimin sadece yanlış yerde olduğunu da. Bir ateş var. Kim yaktı, kimi yakacak... Henüz bilmiyorum. Bildiğim tek şey şu: Bazı gerçekler ortaya çıkarsa, geri dönüş olmaz.