(+18) Argo, küfür, cinsellik ve olumsuz ögeler içermektedir! "Yemin ederim seni bu odaya gömerim." Sözlerim mermi gibi çıktı dudaklarımdan. Başımı kaldırdım, bakışlarımı onun gözlerine sapladım. "Siktir git buradan. Yoksa leşini çıkarırlar." Sesim sertti ama titriyordum. Yedi yılın acısı birikti boğazımda, ellerimde, dişlerimde, vücudumun her bir köşesinde. "Alp..." dedi. Hâlâ aynı ses. Hâlâ aynı ton. Sanki hiçbir şey olmamış gibi. Sanki kalbimi çürütüp gitmemiş gibi. Dişlerimi sıktım. Gözlerimden yaş değil, nefret sızıyordu. "Alparslan." dedim. "Benim adım Alparslan."

-Bizim özel hayatimizi bilmemeliler. onlara göre biz sadece evli bir çiftiz. -Haklısın karıcığım~ -Adrien şunu demeyi kes. Yoksa ben de sana Kocacım mı deyim? -Tamam, tamam sustum. Onlar duyarsa kızabilirler. -Evet sonuçta kalbimizde ki eşlerimiz onlar. -Onu çok özledim... -Bende... ~~~

Brendon Wilson, her lisede olan popüler çocuklardan birisiydi. Umursamaz ve serseri duruşuyla etrafındaki tüm kızların kalbini gitar telini çalar gibi hiç zorlanmadan çalabiliyordu. Durum böyle olunca, benim kalbimi de çalmış olması pek şaşırtıcı değildi. Asıl sorun şuydu ki, o benim üvey abimdi. •eşcinsel bir kurgudur.

Mert'in kardeşi öldü, Emir oradaydı. Suçsuzdu, ama gözleri affedilmedi. O günden beri her bakış yara, Her sessizlik bir sesti. Emir sustu, Mert yandı. Ateş, aralarında kaldı...