~Tadımlık- Kısa Hikaye~ Kadim Zamanlar'dan günümüze uzanan bir kehanet. Ejderhalar sustu. Ama mühür hâlâ atıyor. Bir zamanlar göğün efendileri ejderhalardı. Beş Büyük Ejder Hanedanı, zamanı, kaderi ve elementleri dengede tutuyordu. Ta ki insanların açgözlülüğü, ihanetle birleşene kadar. İnsanlar, Ejder İmparator Bai Long'un göğsünde taşıdığı mühürlü taşa - Sonsuzluk Taşı'na - sahip olmak istediler. O taş, hem ejder formunun kalbi... hem de ölümsüzlüğün sırrıydı. "Ben yeniden doğmayacağım. Ama bir eş beni uykumdan kaldıracak. Ve taş, onun boynunda kaderin yolunu seçecek." Bin yıl sonra... Zindanlarda zincirlenmiş bir ejderin gözleri, küçük bir kızın dokunuşuyla yeniden umutla parladı. Ve ejder, göğsündeki taşı söküp kolyeye çevirerek kıza verdi. Şimdi o taş bir çocukta. Ejderhaların mirası, onun ellerinde. Ve dünya... bir kez daha ateşle yazılacak.

Kolombiya Üniversitesi Tıp Fakültesi'nin en parlak öğrencilerinden Elif, bir gece gelen tek bir mesajla hayatının iplerini elinden kaybeder. Babasının yaptığı iş anlaşması yüzünden, tanımadığı bir adamla zorla evlendirilir. Ama bu adamın zaten bir eşi vardır. Şimdi Elif, kuma değil... görünmeyen bir savaşın ortasında ikinci bir hayat olmuştur. Ama o, susup boyun eğecek biri değildir. Ne ilk eşin bakışlarına, ne toplumun yargılarına, ne de kocasının gölgesine sığmaz. Kendi planını kurar. Herkesi sessizce izler, biriktirir, yatırım yapar. Ve zamanı geldiğinde herkesin maskesini tek tek düşürür. Ama kimsenin bilmediği bir şey vardır... O da bu evliliği bir görev gibi görürken, adamın ona gözleriyle yazdığı başka bir kader vardır. Zorla kurulan bu evlilik... ya savaşla bitecek, ya da aşkın en tehlikeli haliyle. "Ben sadece bir kuma değilim. Ben, kendi kaderimin yazarıyım."

Aşkı hiç görmeden yaşayabilir misin? Yüzümü hiç görmedi. Ama sesime, kelimelerime, gecelerime dokundu. Beni hiçbir zaman tanımadı... ama ben onu her şeyim sandım. Melisa... Herkesin dış görünüşüne takılıp geçtiği bir dünyada, kalbiyle sevdi. Ama sevdiği adam bir yüzbaşıydı. Disiplinli, karizmatik, herkesin görmek isteyeceği türden... Onlar hiç görüşmeden aşık oldular. Ama görme cesareti, sevmenin en zor sınavıydı. "Beni beğenmediğini düşündüm. Oysa o... beni hiç görmemişti bile." Şimdi aylar sonra İstanbul'un kalabalığında, bir halı dükkanında yeniden kesişen iki kader... Ama tanımak mı daha zor, yoksa tanıdığını unutmamak mı? Peki kader tam olarak nerede? Çünkü bu ikili ne yaparsa yapsınlar kaderin cilveli oyunundan asla kaçamıyorlar. Herşey yerine oturdu mu geçmiş peşlerini bırakmıyor. Eski bir vasiyet herşeyi alt üst edebilir mi? Ya Melisa bu vasiyeti kendi çıkarına çevirip rügarı tersine çevirebilir mi? Bu, basit bir aşk hikâyesi değil. Bu; günümüz toplumunun kalıplarına meydan okuyan, ne olursa olsun sevdiği kadından vazgeçmeyen bir askerin hikâyesi. Ama bazen sevmek yetmez... bu uğurda savaşmak gerekir. Ve geçmişte saklı bazı gerçekler... Bu savaşın kaderini kökten değiştirecektir.

Biz kendi okulunu kurtarmak için bir araya gelmiş 4 basit kızdan başka birşey değildik, basit hayatlar yaşarken bir gecede Dünya'nın konuştuğu bir idol grubu olduk. Keşke hayatım sadece bu kadarlık kalsaydı... Geçmişimde saklı olan sırlar gün yüzüne çıkınca hayatım tamamen değişmişti. Yıllarca bildiğim herşey bir yalanmış ve hayatım tamamen yalan üzerine kurulu olduğunu öğrendiğim zaman işler benim için çok değişmişti. İşte asıl herşey o zaman benim için başlamıştı... Küçük Hye Su : Lütfen abi beni bırakma... Bilinmeyen: Üzgünüm güzelim söz veriyorum geri gelip seni bulacağım ama şimdilik gitmem gerekiyor, ikimiz için savaş Hye Su... Ve hatırladığım son şey onun süliyetinin karanlik geceye karışıp yok olmasıydı. Üzgün ve ağlamaktan kızarmış gözlerlerimle onun geceye karışmasını izlemiş ve arkasından bakakalmıştım... Sol gözümden akan yaş ile gök yüzüne baktım, kap karanlık bir gece vardı, bu geceyi aydınlatan parlak dolunaya bakarak bir söz verdim. Ne olursa olsun onu bulacaktım bekle beni abi , güçlü bir şekilde döneceğim ikimiz için savaşacağım o zamana kadar güçlü kal... Min sözü... ~Sevgilerimle Hye Su~ Hem eğlenceli, hem hüzünlü, hemde gizem dolu olan Queen Of Fire kitabına hoşgeldiniz (⁠◕⁠ᴗ⁠◕⁠✿⁠)

+18 sahneler vardır. Rahatsız olan kişiler varsa lütfen okumasın 🤍 "Onlar sadece DNA ile değil, bir lanetle birbirine bağlandılar." Yüzyıl önce, ölüm döşeğindeki bir adamın çaresizliği, bilimin sınırlarını zorladı. Yarasa DNA'sı ile insan genetik kodunu birleştirmeyi başardılar. Proje, tıbbi bir umut olarak doğdu - ama doğan şey umut değil, vampir ırkıydı. Bu yeni nesil yaratıklar, kanla besleniyor, hızla evrimleşiyor ve her biri birer biyolojik silah gibi çalışıyordu. Onlara liderlik eden kişi, artık bir bilim insanı değil; soğukkanlı bir Vampir Lordu olmuştu. Ama bir kişi, bu felaketin önüne geçmek için her şeyini feda etti. Bay Wang, eski dostuna, belki de sevdiğine, son bir uyarı olarak, onun kanına genetik bir lanet yerleştirdi. "Bu kan, sadece seni değil... senden doğacak herkesi zehirleyecek." Ve kader şimdi iki torunda yeniden yazılıyor. Zhan... Vampir genleriyle doğdu, ama damarlarında ölümle yarışan bir zehir taşıyor. Yibo... Kanında, insanlıkla vampirlik arasında bir bağışıklık mucizesi saklı. İkisi birbirinden habersiz büyüdü, ama kanları onları birbirine çekmekle kalmadı, birbirlerine mahkûm etti. Eski bir laboratuvar günlüğü, kayıp bir antikor ve lanetin son izleri... Zhan ölümle yarışırken, Yibo geçmişin sırlarıyla yüzleşmek zorunda kalacak. Bu yalnızca bir türün yok oluş savaşı değil; Aynı zamanda bir kalbin ne kadar karanlığı taşıyabileceğinin sınavı. "Aşk, bazen bir antikor gibidir... Sessizce savaşır, ama her şeyi değiştirir."

+18 sahneler vardır. Rahatsız olanlar varsa lütfen okumadınız... Bağlantı hatası. Lütfen yeniden deneyin." Bu cümleyi beş yıldır bin kere gördüm... ama bu kez farklıydı. Çünkü artık gerçekten kopmuştu. Oyun kapanmıştı. Ve ben, beş yıldır aynı evrende tanıdığım tek insandan - ondan, geriye yalnızca bir kullanıcı adıyla kaldım: Wolf91... Beş yıl boyunca sadece bir ses, bir gülüş, bir oyun karakteriydi belki. Ama o ses, benim en gerçek yanımdı. Şimdi Çin'e dönüyorum. Yeni bir okul, yeni bir hayat... Ve geçmişte bıraktığımı sandığım o ses, yeniden yankılanıyor kulaklarımda. Bağlantı koptu sanmıştım. Oysa sadece ağ değişmişti.

Zorla yapılan bir evlilik, dört küçük mucizeyle taçlanmıştı. Ama bir trafik kazası, her şeyin sonunu getirdi. Yu-Jia, ölmek üzereyken çocuklarını hiç tanımadığı birine, genç bir asistan doktora emanet etti: Wang Yibo. Yibo, kalp hastalığıyla boğuşmasına rağmen hayatını riske atarak Yu-Jia'yı ve çocuklarını kurtarmaya çalıştı. Ama kader, bambaşka bir oyun oynadı: Yu-Jia, kalbini Yibo'ya bıraktı. Artık o kalp Yibo'nun içinde atarken, dört çocuk ona "anne" diye sarılıyordu. Entrikalarla çevrili güçlü ailelerin gölgesinde, Yibo hem kendi kalbiyle savaşmak hem de kendisine emanet edilen sevgiyi ve masumiyeti korumak zorundaydı. Ama yıllar içinde gizli sırlar açığa çıkacak, ihanetler kanıtlanacak ve bu fırtınanın ortasında doğan bir aşk her şeyi yeniden yazacaktı... Bir kadın ölürken kalbini ona bıraktı. Dört çocuk "anne" diye ona sarıldı. Ve şimdi, en büyük sırların açığa çıkacağı bu savaşta tek koruyucuları... kalbinde başka bir hayat taşıyan genç bir adam. Ama o kalp, sadece yaşatmak için değil... sevmek için de atmaya başladı.

"Bazı sırlar kanla yazılır, bazı yaralar susarak büyür..." Yıllar boyunca Öztürk ve Demirkan aileleri arasında süren acımasız güç savaşı, yeni bir neslin omzuna miras gibi yüklenmiştir. Öztürk ailesinin tek varisi Umay, annesini doğumda kaybettiğini sanarak büyür; ama gerçek, sandığından çok daha karanlık ve derindir. Annesi yaşıyordur. Ama onu öldürmek isteyen kişi, hâlâ aynı çatı altındadır. Umay, geçmişi arkasında bırakıp yurt dışına gider, ancak yıllar sonra Türkiye'ye dönerek düşman ailenin -Demirkan Holding'in- içine adım atar. Ne var ki kader, onu sadece Pamir Demirkan gibi soğuk ve ulaşılmaz bir adamla değil; saklanan sırlarla, kanla mühürlenmiş yalanlarla ve sessizce korunan gerçeklerle de karşı karşıya getirir. Arap milyarder Zafir'in dev projesiyle yolları kesiştiğinde, sadece bir iş değil; geçmişin tüm düğümleri de çözülmeye başlar. Umay, öz annesinin yaşadığını öğrenmeden önce, kalbiyle ve kimliğiyle savaşmak zorundadır. Ve Pamir... O, Umay'ın gerçek kimliğini bilmeden ona aşık olur. Ama öğrendiğinde... aşk mı kazanacak, yoksa kan mı konuşacak? --- Sahte evlilikler, gerçek hesaplaşmalar, gizlenen anneler, kıskanç kardeşler ve miras savaşları... Bu hikâyede herkesin saklayacak bir sırrı, ödeyecek bir bedeli vardır...

~Tadımlık bir hikayedir~ Çocukluğumdan beri babamın kim olduğunu ve nasıl biri olduğunu düşünerek geçmişti. Etrafımdaki arkadaşlarım babaları ile geçirdikleri vakitleri her zaman kıskanırdım . Uzaktan onları izler bir gün babamın gelip benimle böyle vakitler geçireceğini düşünerek yıllarımı geçirdim. Büyüdükçe aklım ermeye başlamıştı babamın asla gelmeyeceğini anlamıştım . Ta ki o güne kadar ülkede ve dünyada işler tersine gitmeye başlamıştı her şey birbirine girmiş kaos ortamı oluşmuştu . Çocukluğumdan beri her zaman mitolojinin gerçek olmadığını saçma bir uydurma olduğunu düşünmüştüm . Ta ki babamın bir Tanrı olduğunu öğrenene kadar...

~Yeniyıl hikâyesidir~ İnsanlar o kadar zayıf ve güçsüz varlıklar ki onları yönlendirmek her zaman çok kolay olmuştu . Sadece yaşamak için çaba gösteren basit ve küçük canlılardı bu da dünyanın en güçsüz canlıları olduğunun kanıtıdır. Bunu asırlardır dile getirmeme rağmen Tanrılar arasında pek hoş karşılanmıyordu. Neden hâlâ o küçük zavallı canlılar için çaba harcıyorlar anlamış değilim ? İnsanlar doğar , büyür ve ölürler bu kısa döngüde ise baya soruna sebep olurlar bu bana zevk verse de arada canımı sıkıyordu . Çünkü Tanrılar onlara şans vermekten asla vazgeçmiyorlar bende onların bu saçma davranışlarını göz ardı edip kendi zevklerime bakıyordum . Mesele bu küçük canlıların en zayıf noktalarından vurmak gibi... Ahh! Siz insaların duyguları ile oynamak o kadar zevk veriyor ki bunu tahmin bile edemezsin . Ama Tanrıların koyduğu kurallar gereği insaların yaşamına, duygularına ve kararlarına karışamayız. Peki bu benim ne kadar umrumda ben Cehennem Krallı'yım , ben Ölülerin Tanrısı'yım kimin gücü beni durdurmaya yeter ki diye düşünmüştüm tâ ki sevgili kardeşim tarafından ağır cezaya maruz kalana kadar ... Bana çok büyük bir ceza verdi bunun için ona her gün bunun için kızdım , birgün bir çift griler ile karşılaşana kadar o güzel gözleri benim fikrimi değiştireceğini hiç düşünmemiştim. Aşk duygusu ile dalga geçen ben bir insana aşık olacağım aklıma gelmemişti bu bana verilen en büyük ceza ya da en büyük lütuftu....