Bu yarışmaya, kurulacak girlband'in beş üyesinden biri olmak için katılmıştım. Finale yalnızca on iki kişi kalacaktı artık elenmek için kötü olmam gerekmiyordu. Birilerinden biraz daha az iyi olmam yeterliydi. Bu yüzden tek düşünmem gereken yarışmaydı. Ama sonra Crush bizi ziyarete geldi. Milan geldi. Ve Barış, ona karşı hissettiklerimi fark etti. "Sana yardım edebilirim." Teklifi basitti: Milan'ın dikkatini çekmek için Barış'la sevgiliymişiz gibi davranacaktık. Ben istediğim çocuğu kazanacaktım, Barış ise yalnızca bana yardım etmiş olacaktı. Kusursuz bir plandı. Ta ki hangimizin hâlâ rol yaptığını anlayamamaya başlayana kadar.

Ünlü kız grubu Sade'nin vokalisti ve söz yazarı Sezgi, linçlerin odağında olduğu zor bir dönemden geçmektedir. Menajeri, hem onun hem grubun şöhretini kötü etkileyen bu durumun içinden çıkmanın tek yolunu şirketin ünlü erkek grubu Crush'ın sevilen üyesi Barış'ta bulur. Hikayenin gerçek kişi ve olaylarla hiçbir ilgisi yoktur. Eğlence amaçlı kurgulanmıştır.

"Eminim çok komiksindir kıvırcık çocuk ama merak etme benim de işim bu. Yapamayacak gibi olursam senden yardım isterim." "Barış." "Anlamadım?" "Adım Barış." "Memnun oldum Barış." "Ben de memnun oldum Açelya. Eğleneceğiz gibi gözüküyor."

Patronumdan aferini kapmak için yapmam gereken şey, sahnenin solunda seçilemeyen çocuklara bakarken bir anda şimşek gibi çakmıştı. Tabii, işler biraz beklemediğim gibi gidebilirdi. Can Kesiktaşın etkisi altına girmemek çok zordu.