Bütün benliğini vatanına adayan, onun aşkıyla tutuşan bir asker için ay yıldızdan başka sevda olamazdı. Kanının son damlası, bayrağının dalgalanması, son nefesi, milletinin istikbâli için feda edilirdi. Gönüle kor gibi düşen bir yaren bile, şehidin son örtüsüne el bastıran o kutlu yemini bozdurmazdı. Üsteğmen Selçuk Atagün'ün hayatı, kendisini vatan yemini ve sevdası arasında bırakacak bir kadınla tanıştığında tamamen değişecekti. • Not: Bu hikâyede geçen karakterler ve isimler tamamen hayal ürünüdür. (Değiştirilmiş Kapak) By Adela <2025>

MARŞ İLERİ- Karanlığın en derin yerinde, gökyüzünde parlayan tek bir ışık vardır: Kuzey Yıldızı. O, yol gösterir; düşene umut, yürüyene hedef olur. Bir yanda gölgelerin ardında saklanan asker yüzleri... Kendi içlerinde bir savaş, dışarıda görünmeyen bir düşman. Diğer yanda ise al bayrağın altında birleşen umut, gökyüzüne doğru yükselen bir marş. Ama bu yol kolay değildir. İhanetle sınanmış kalpler, sırlarla örülü kaderler ve düşmanların karanlık gölgeleri her adımda onları kuşatır. Onlar yalnızca cephede değil, kendi içlerinde de savaşır. Kimi sevgiyi ihanetle yoğurur, kimi gözyaşını yüreğine saklar. Ama her şeye rağmen ilerlemek zorundadırlar. Çünkü geri dönüş yoktur; onların tek pusulası kuzeyde parlayan yıldızdır. Ve işte orada, gece ile gündüzün, asker yüzüyle bayrağın birleştiği yerde başlar bu hikâye. Bir marş gibi yükselir: sert, kararlı ve susmayan. Bu sadece bir savaş değil... Bu, kalplerin, ruhların ve gölgelerin mücadelesi. Ve adımlar tek bir sesle yankılanır: Marş İleri.

İklil, bir askeri sevmenin ne demek olduğunu zamanla öğrendi. Bu; birini sevmekle birlikte, onu her kaybetme ihtimaliyle yaşamayı da kabul etmekti. Kılıç'ın hayatı emirlerle şekilleniyordu. Ani gidişler, yarım vedalar, tarihleri belli olmayan dönüşler... İklil'in hayatı ise beklemekle. Beklerken güçlenmeyi, korkarken dimdik durmayı, özlerken sessiz kalmayı öğrendi. Çünkü bazı aşklar el ele yürüyerek değil, uzaktan aynı gökyüzüne bakarak yaşanır. Her görev aralarına giren mesafeyi biraz daha büyütürken; her dönüş, sevgiyi biraz daha derinleştirdi. Ama o soru hiç değişmedi: Ya bir gün dönmezse? Ve Kılıç, her operasyona giderken geride bıraktığı kadının gözlerini düşündü: Bir kalp, hem vatanı hem aşkı aynı anda taşıyabilir mi? Bu, savaşın ortasında değil; Savaşın gölgesinde büyüyen bir aşkın hikayesi. Bazı aşklar Çiçekten bir Taç gibidir... Zarif görünür. Ama taşıması sandığımızdan daha ağırdır. ~ Bu kitapta geçen kişi ve kurumların tümü hayal ürünüdür. Kitaptaki olayların hiçbiri gerçek değildir.

İlkokul öğretmeni olan Açelya Demir, ilk görev yeri olarak Hakkari'nin Yüksekova ilçesinde, sınıra yakın bir okula atanır. İlk görev yerinin heyecanıyla İstanbul'dan Hakkari'ye taşınan Açelya, mesleğinin ilk gününde asla aklına gelmeyecek bir şeyle karşı karşıya kalır. Bir silahlı saldırıyla. Okula silahlı saldırı düzenleyen teröristlerin mermileri havada uçuşurken Açelya, saldırı sırasında sınıf dışında olan bir öğrencisini almak uğruna bahçeye çıktığı sırada kurşunların hedefi olmaktan kaçınamaz ve kolundan yara alır. Kendi yarasından ve içindeki korkudan önce öğrencilerini düşünen Açelya güvenlik tedbirlerini alarak saldırının bitmesini beklemekten başka bir şey yapamaz. Bu sırada timi ile birlikte görevden dönmek üzere olan Kıdemli Üsteğmen Kılıç Tufan Öztürk, okuldaki silah seslerini fark ederek timiyle birlikte saldırıyı durdurmak için yardıma gider. Açelya ve Kılıç Tufan o an bunu fark edemez ama bir pusuyla başlayan bu hikayenin kurşunlarının asıl hedefi, onların kalbidir. *** "Çocuklar öğretmene, öğretmen vatana, vatan ise askere emanettir."

"Kurtla kuzunun hikâyesi değil bu," Sesi alçaktı. Emir verir gibi değildi daha çok itiraf eder gibiydi. "Çünkü sen kaçmayı bilmiyorsun. Ben de saldırmayı..." Karanlıkta gözleri parladı. O bakışta tehdit yoktu, tehlike vardı. "Bu, karanlığın ortasında birbirini seçen iki insanın hikâyesi." Bir an sustu. Sanki söyleyeceği cümle, kuralları çiğniyordu. "Ama bil ki, Alanur..." İsmimi ilk kez bu kadar yavaş söyledi. Fakat kalbim sesine tezat kaynar bir su gibi bedenimin içinde fokurdamaya başladı. "Benim dünyamda ışık olmak bedel ister." Bir adım daha yaklaştı yeterince yakın değilmiş gibi. Nefesi tenime değdiğinde sesi neredeyse fısıltıya döndü: "Karanlığa düşersen korkma. Çünkü seni orada ben bekliyorum." Bu bir aşk hikâyesi değil. Bu bir kurt masalı da değil. Bu, karanlığın içinde ışık olmaya çalışanların hikâyesi. ___________________ →Kurgunun ilk yayınlanma tarihi 14/11/2023 →Kurgunun yeniden düzenlenerek yayınlanma tarihi 9/12/2024 (Kitaptaki olay, kişi, kurum şahsıma aittir. Hiçbir şekilde çalınamaz, kopyalanamaz ve uyarlanamaz. Bütün hakları saklıdır!)

• KİTAP YENİDEN YAZILDI • (Bu kitap yazılmaya 07.05.2023 tarihinde başlanmıştır.) (Bu kitap 31.07.2023 tarihinde bitmiştir.)

Aynı evde kaldığınız askere aşık olmadan yaşayabilir misiniz? Ben yaşayamadım...

(İLK KURGUM OLDUĞU İÇİN YAZIM DİLİ BİRAZ BASİT VE BAZI SAHNELER CRİNGEEEE GELEBİLİR.) "Sen çok güzel konuşuyorsun." "Güzel olduğun için. Hem söyleyen önemli değil, söyleten önemli." Küçükken kitaplarda ki aşkın yalan olduğuna inanırdım. Ta ki hastane çıkışı kaçırıldığım terörler tarafından karşıma çıkan ela gözlü askere tutulduğumun farkına vardığım vakit. O aşık olduğum ela gözlerin içinde barındırdığı güven ve huzur. Güneşin her zaman yüzüne vurduğu vakit ortaya çıkan o gamzeleri ve gamzelerine eşlik eden o muhteşem, hayran olduğum ela gözleri. Kendisiyle öğrendiğim tek kelime, ve o kelimenin içinde bana yaşattığı muhteşem sevgi. Aşk... Terörler tarafından kaçırılan genç doktor, kendini hiç beklemediği bir anda mermilerin içinde bulur. Terör örgütü liderinin yaralanması ve göğsüne saplı kurşunu çıkartmaları için kaçırılan doktor, ve doktorun orada olduğunu bilmedikleri için operasyona geçen Atmaca timi. Peki üsteğmen Ömer Asaf, depoda gördüğü yeşil gözlere tutulup kalırsa, yahut Genç doktor İkra ona bakan o güzel ela gözlerin nefesini kestiğini hissederse. Temiz, masum ve bir o kadar aşk dolu bir kitap sizleri bekliyor. Bakmadan geçmeyin :) Bu hikayede geçen kurumlar, yerler, olay örgüleri şahsıma, yani yazarın hayal gücüne aittir, benzeri yoktur bilginize.

(18+) Nişanı olacağı için evinden kaçan bir kız düşünün. O gece eve geri dönmemeye yemin ettiği için Mardin sokaklarında gece yarısı koşarak uzaklaşan fakat nereye gittiğini bilmeyen bir kız... Çok fazla gittiğini bile asla fark etmeyen aptal bir kız!! Tellerle çevrili bir alam bulduğunda geceyi geçirebileceğini düşündü. Ama büyük yanıldı. Beklediği şey terk edilmiş veya klasik mardin harabeleri olan evlerden biriydi. Beklemediği şey ise birden yanan aşırı parlak ışıklar, üzerinde dolaşan sayısız kırmızı lazer ve hoparlörden yükselen yoğun sesti. "Teslim olun. Son çağrıdır." Diye yükselen sesi duyduktan sonra silkelendi ve etrafına göz gezdirdi. İstemsiz ellerini kaldırdı genç kadın ve şokla etrafına bakıp birlerini görmeye çalıştı. Işıktan dolayı bir şey göremediği için gözlerini bir kaç kez kırpıştırdı. "Noluyo be neredeyim ben." Diye bağırdığı anda iki kolunda da eller hissetmesiyle ellerinin arkadan kelepçelenmesi bir olmuştu. "Bağırmayın hanımefendi. Burası özel kuvvetler komutanlığı merkez üsttü." ••••