Seneler... Seneler sonra, dünya, nefes almanın bile zarar verdiği geri dönülemez bir felaketle sarsıldı. Ve hiçbir şey aynı kalmadı. Milyonlarca insan öldü, geriye kalanlar ise hayatta kalmak için dünyalarını yeniden kurmak zorunda kaldı. Burada doğmak ve ölmek yasaktı! Kuzeyin en uç noktası, gecenin aylarca hüküm sürdüğü o yer kuruldu. THALRON! Ve insanlar dört sınıfa ayrıldı... Din İnsanları, Asiller, Tüccarlar ve Köksüzler... Fakat yarattıkları dünya onları daha da büyük bir felakete sürükleyecekti. Çünkü duygular yok edilemezdi: Güç, Savaş, Tutku, Aşk, İhanet, İntikam, Fedakarlık ve Kader... Kaderle savaşmak mümkündü ama kazanmak asla. Çünkü kader çoktan kararını vermişti.

❝Işığa ulaşmak için önce karanlıktan korkmamayı öğrenmen gerek. Çünkü şafak karanlığın içinde. Karanlıktan uyan, gözlerini aç, geceyi terk et, şafaktan kaç.❞ ☼ Çeyrek Vurgun Serisi'nin birinci kitabıdır.

"Zambaklar en ıssız yerlerde açar, Ve vardır her vahşi çiçekte gurur... ⚜️🦅 Kapak tasarım; publlisherr ❤️

Bu zamana kadar çok fazla erkek arkadaşım oldu. Hepsi de ölü adamlardı. Hiçbirini sevmek için değil, hepsini öldürmek için hayatıma almıştım. Takılar... Pırlantalar... Mücevherler... Lüks evler... Malikaneler... Işıltılar... parıltılar... Zenginlik... İhtişam... Nefes kesici bir yaşam. İnsanların uğruna kan dökeceği bu görkemli site hayatı, yeryüzündeki cehennemin ta kendisiydi. Ben, o kahrolası insanların ölü bedenlerini yakmak için bir kibrit çakacaktım. Sevdiğim herkes için... Tüm masum insanlar için... Hayır, hepsini unut. Yalnızca zevk almak için onları avlayacaktım. Çünkü bu... benim işim, ölüm tek arkadaşımdı. Sadece bir sorun vardı. Onları avlayan yalnızca ben değildim. Orada bir katil daha vardı. Beni bile avlamayı isteyen ama kim olduğumu bilmeyen biri daha... Oysa hiç kimse beni avlayamazdı. En acımasız olanlar bile.

Herkesin bir temel duygudan yoksun olduğu dünya. Yedi seçkin akademi. Yoksun olduğun duyguyu öğrenmek sihirli güçler kazandırırken; başarısız olursan sahip olduğun duyguları da zamanla kaybedersin.