Ona silahımı doğrulttum fakat o bir çiçek uzattı bana. dom'um kapak için teşekkür ederim, ellerini öpüyorum ♥️

DÜZENLENDİ! "Basat..." diye inlerken ellerimi tam başının olduğu noktada tişörtümün üzerine koydum. Başını kalbimin üzerine koyduğunda altında kıpırdandım. Karnımdan garipten sesler gelmeye başlamıştı. Bedenim çöküyordu sanki. Tüm uzuvlarım uyuşurken kalbim isyan ediyor, bunu kaldıramadığını bağırıyordu. Sanki Basat'ı itmek ister gibi, hızlı hızlı çarpıyor, göğüs kafesimi delme pahasına yukarı doğru sertçe vuruyordu. Beynim ise düşünmeyi bırakmış, sıcak başın keyfini çıkartmaya başlamıştı. "Basat..." diye mırıldandım tekrar. İki gözümden birden iri taneler yuvarlandı, kulaklarımı sıyırıp yastığa döküldüler. Bir öpücük daha indi kalbim üzerine. Hıçkırdım. "Şşş..." Sıcak nefesi tenimi kavurdu. Başını tişörtümün yakasından çıkarttığında tişörtüm göğsüme kadar açılmıştı zaten. Yüzü yüzümün hizasına geldi, eli önce gözlerimdeki yaşları nazikçe sildi, sonra saçlarım arasına daldı. "Özür dilerim." diye mırıldandı. Şimdi ikimizin kalbinin atışları birbirine karışmıştı sanki. Sol tarafımda kendi kalbimin çarpıntıları, sağ tarafımda göğsüme baskı yapan onun kalp atışları... Ağzımı açtığımda lafları ağzıma tıktı. "Çok, çok özür dilerim." Burnunu burnumun yanına, alnını alnıma yaslayıp gözlerini gözlerime dikti. Titreyen dudakları çok ufaktan dudaklarıma temas edince gözlerini kapatıp derin bir nefes aldı. Onu durdurmak istedim ama konuşamadım. Kendini kasa kasa, dünyanın en güzel bahçesine doğru çekti beni. Şimdi dudaklarımdan biri dudakları arasındaydı. Kısa sürdü ama mükemmeldi. Çekti dudaklarını, gözlerini araladı. Usulca fısıldadı. "Yeniden benim kibritim ol. Bir daha asla sönmene izin vermeyeceğim. Söz veriyorum, Barış."

Burslu bir çocuk, kolejin kötü çocuğuyla tanışırsa ortaya çıkacak hikaye diğerlerinden pek de farklı olmazdı. Yani, sanırım olmazdı.

"Şiddetle başlayan hazlar, şiddetle son bulurlar. Ölümleri olur zaferleri, Öpüşürken yok olan ateşle barut gibi." diyen Shakespeare belki haklıydı bu sonesinde. Ancak istisnalar her zaman vardı ve var olacaktı. Bazı aşklar vardı ki; şiddetle başlasa da, düğümler dizse de aşığın boğazına ve bazen kırsa da onulmaz yerlerden, yine de başarırdı aşığın yüreğinde öldürmeden var olmayı. Sadece birazcık ölümün buruk kokusu kalırdı aşığın genzinde. Ara sıra o koku, ciğerine dolup telaşa düşürürdü aşığı. Ölüm korkusu yapışırdı yakasına. Sonra sevgilinin bir gülüşüyle içindeki cesetlerin üzerinde kan kırmızısı karanfiller açardı. Ciğerine dolan ölüm kokusu hala oradaydı ama artık karanfiller de bakiydi. Zaten aşk; risk almak, ya olursaları kuşanmak değil miydi?. Bazısının payına boyundan büyüğü düşüyordu sadece. Ve alınan her risk, aşığın kendisinden feda ettiği her parça, ölüme yazılan davetiyeye bir harf daha karalıyordu. Aşk; ince bir sıratın üstünde yürümekti. Ne kadar ağırsa sevdan, o kadar içli dışlı oluyordun ölümle. Nefeslerini ensesinde hissediyordun. Aşk; bile bile ateşe yürümekle, vazgeçmek arasında kalmaktı. Yürürsen yanacaksın, gidersen yarım kalacaksın. O yüzden küçüğüyle büyüğüyle her aşk biraz ölüm kokuyordu.

TAMAMLANDI "kardeşim adamlar aşiret diyorum." "bizde Sivas'lıyız ne olmuş." "silahları var." "kangalımız var."

Furtuna ve Koçari aileleri için gerçek basitti . Onlar düşmandı. Ancak Trabzon'un sisli dağlarında, hiçbir şey göründüğü gibi değildi. ~Adil&Şerif~

Erdi çift dikişlilerden Hamza'ya çok aşıktı ve Hamza onu fark ettiğinde bu dövmek için olsa bile umursamadı.

0532..: Meme Taş çocuk: Anlamadım? 0532..: Memeleriniz diyorum beyefendi memeleriniz -Yarı texting-

[Gay] 1493 senesi. Ticâret seferinden henüz dönmüş olan köle Süleyman, bir daha oraya adım atmayacağına yemin etmiş olsa da aldığı bir haberle birlikte büyük bir ümitle senelerce "Refîkim!" diye çağırdığı Usıv'ın marangozhanesine koşar. Ertesi gün şahitliklerinden râzı olunan dört adam Kadı Ebussâliha'nın karşısına çıkıp dâmadı Usıv'ın Pezkovşehir için bir yüz karası olduğunu ve Kebûterhâtun Mahallesinin sâkinleri gibi genel ahlaka aykırı davrandığını söyleyerek cezalandırılmasını talep ederler. Bir mahkeme, bir kadı, bir dâmat ve bir köle. Yüz kızartıcı bir iddia ve dört gün içinde deliller ve şâhitlerle yavaş yavaş ortaya çıkacak olan gizlenmiş hakikat ve günün sonunda değişecek olan hayatlar... Pezkovşehir'in güller içindeki Hisar Çıkmazı'nda başlayıp yalçın dağlardaki Mehmânistan'da son bulan Kebûterhâtunlu Refîkler adlı bu tarihî kurgu; şahsî menfâatlere, nefrete, geleneklere ve devrin hukukuna rağmen var olma mücâdelesi veren masum bir aşkı tasvir ederken bir umuda ve geleceğe yapılan seyahati hikâye ediyor... Başlama: 18.09.2020 Tamamlama: 21.07.2021 & Wattpad'de yayınlama: 11.07.2021 Wattpad'de tamamlama: 02.08.2021

Enemies to lovers