wooyoung: teklifim şu sokakta serserilik yaparak adam döveceğine ringlere çıkıp adam döveceksin ben de çıkacağın o maçları ve geri kalan her şeyi ayarlayacağım üstüne konan bahisleri ve kazandığın parayı bölüşeceğiz ne diyorsun san: siktir git belanı arama diyorum

üniversite de oda arkadaşları olan Woosan ikilisi birbirlerinden nefret ediyordu.

Birinin ışığına yürürken, kimi zaman kendi karanlığında kaybolur insan... 𐂃 Sis çökmüş bir yolda, yanlış yazılmış bir isim etiketine sıkı sıkı tutunan on dokuz yaşında bir çocuk.. Jung wooyoung. Ne bir ordusu var ardında, ne dönecek sıcak bir evi. Savaşın bittiğini söyleyen bir anons, bitmeyen bir korku, yollara saçılmış şifreli notlar. Ve sisin içinde yürüyen bir yabancı.. Choi san.

wooyoung: bu şehirde yeniyim de arkadaşım olur musun? (Wooyoung yeni taşındığı şehirde sakat bacağı yüzünden dışarı çıkamıyordur. İlk işi ise garip bir arkadaş grubuna dahil olmak olmuştur...) Texting/ düz yazı

》WooSan《 Wooyoung, yaz tatilinde babaları Seonghwa ve Hongjoong'un ısrarıyla Seul'ün kalabalığından uzaklaşıp çocukluğunu geçirdiği sahil kasabası Namhae'ye dönmek zorunda kalır. Fakat planlarında sakinlik yoktur; hele hele eski çocukluk düşmanı Choi San'la aynı havayı solumak hiç yoktur.

"Oğlunuz Bayan Jung.. oğlum için en iyi eş." <omegaverse>

Wooyoung: Amirim Hırsızı kaybettik Wooyoung, torpilli girdiği polislikte san'ın baş belası olur.. Texting/ düz yazı

Kütüphaneden aldığı kitabın sayfalarına titizlikle bakıyorken garip bir şey fark etti. Küçük bir not. Üstünde de özenli bir el yazısı. 'Eğer canın bunun gibi felsefik kitaplardan sıkıldıysa ara beni ;) ' Ve bir numara. Wooyoung numaraya mesaj attığında, nereden bilebilirdi karşısındaki kişinin okulun popüler zamparası Choi San olduğunu? ^^ <texting>

Seonghwa: Merdivenler neden sidik kokuyor? (Wooyoung, yeni taşındığı bina sakinlerine musallat olur.. yanlış adresler, balkona düşen bardaklar, limon ağacı ve kağıt uçaklar...) Texting/düz yazı Semesan Ukewoo

》 SeongJoong 《 Biz, gözlerimiz kesiştiği anda masallardan fırlamış gibi bir aşkla dolup taşacağımızı biliyorduk aslında. Belki de bu yüzden her şeye rağmen güçlü kalırız, fırtınaların hakkından geliriz diye düşünmüştüm. Tıpkı filmlerde olduğu gibi sonsuza dek mutlu yaşarız gibi gelmişti. Sonuçta biz dertlerimiz ve sıkıntılarımız karşısında sarılıp öpmüştük birbirimizi, birlikte ağlayıp gülmüştük. Fakat öyle olmadı... Gül ve diken olduk biz hikayenin sonunda. Aşkımız zehir oldu, tereddüt etmeden birbirine dönük iki sırt olduk, kaçıp gittik birbirimizden. Ve şimdi aramızdaki tek bağ olan evliliğimiz bile fazla geliyor.