therenpire
Parmakları soğuktu.
Buna rağmen tenimde bıraktığı iz, ateş gibi yanıyordu.
Tehlikeliydi... ama bana dokunduğu anda gece de, korku da anlamını kaybetti.
'Korkuyor musun?' diye fısıldadı.
Korkmam gerekiyordu.
Ama dudakları boynuma yaklaşırken tek düşünd üğüm şey şuydu:
"Bir daha çekilmesin."
☥ 𝗕𝘂 𝗳𝗶𝗰, '𝗡𝗼𝘀𝗳𝗲𝗿𝗮𝘁𝘂: 𝗘𝗶𝗻𝗲 𝗦𝘆𝗺𝗽𝗵𝗼𝗻𝗶𝗲 𝗱𝗲𝘀 𝗚𝗿𝗮𝘂𝗲𝗻𝘀'(𝟭𝟵𝟮𝟮) 𝗮𝗱𝗹ı 𝗳𝗶𝗹𝗺𝗱𝗲𝗻 𝗶𝗹𝗵𝗮𝗺 𝗮𝗹ı𝗻𝗮𝗿𝗮𝗸 𝘆𝗮𝘇ı𝗹𝗺ış𝘁ı𝗿.☥