<3~Aile sevgisi görmeyen Derin, yani gerçek ismiyle Minel gerçek ailesini bulursa ne olur? Ve üstelik seveceği, sevileceği bir kişi ile tanışırsa mutlu olur mu? Cevaplar kitapta;)~Gece Aykara<3~

"Yetmedi mi yaptıkların?" Diye sordu gözlerime bakarak. Boş bakıyordu, ve bu beni çok kırıyordu. Bir zamanlar şefkatle, mutlulukla bakan gözlerinde şimdi boşluktan başka birşey yoktu. "Yetmedi mi, İnci? Okulda gayrimeşru diye ismimi çıkardın, yetmedi insanlara beni kötüledin, şimdi de kırmızı çizgim olduğunu bilerek kardeşimle kavga mı ettin?" Dediğinde tek kelime edemedim. Ne dersem boştu zaten. İnanmayacaktı bana... hoş, ki zaten ben bile bu saatten sonra kendime inanamazdım. "Seninle arkadaş olduğum güne yazıklar olsun, seninle gülüp eğlenip, ağlayıp üzüldüğüm zamanlara yazık ettin... Çok yazık ettin." Tükürür gibi dedikleri kalbime bıçak saplıyordu adeta. "Bana..." Dedim güçlükle yutkunarak. Başımı kaldırdım ve dolmak üzere olduğu için buğulu gözlerimla baktım onun ela'larına "Bana karşı hiç bir his yokmu içinde?" Diye sordum korkarak. Bana 'sana karşı içimde saf bir nefret var' demişti bir kere. Bu da bir his sayılırdı değil mi? "O kadar hissizim ki sana karşı, nefret bile etmiyordum senden..."

¶.Ve her damar kalbe ulaşır.¶ "𝗹𝗶𝗳𝗲𝗯𝗹𝗼𝗼𝗱: ben senden vazgeçtim. ❥ ❥ ❥ Geçmişin etkisi aslında geçmediğinde, sıcak bir gülümsemeyle hatırlanacak anılar ızdırap vermeye başladığında ve Sarp Akıner'in kendisini tamamen unuttuğunu fark ettiğinde; genç kızın düştüğü dipsiz kuyunun dibinde, kalbinde yeşeren yeni hisler vardı. Oysa bir zamanlar en yakın arkadaşlardı. Özlemi bir damardı ve geçen günler o damarı kesen bıçağı daha fazla keskinleştiriyordu."

Yatılı okulda düşman olan iki sınıf sonradan mecburan arkadaş oluyor. Ve sonra bu arkadaşlık dahada iyiye gidiyor. Ama tek bir yanlış sayesinde herşeyin mahv ola bileceği bir noktaya geliyor. İyi okumalar dilerim sevgili sevgililerim...