Yüzüne bir tebessüm yerleştirip elimi nazikçe kavradı ve yumuşak dudaklarını elimle buluşturdu. Yüzüme samimiyetsiz bir gülümseme yerleştirdim ve elimi ondan kurtardım.
Birkaç saat önce dudaklarıma değen dudaklarının şimdi hiçbir şey olmamış gibi elime değmesi beni çok rahatsız etmişti. Düştüğüm durum cidden berbattı. Resmen abimin nişanlısı ile beraber olmuştum..
Kremi masanın üzerine koyarken "teşekkür etmene gerek yok biz arkadaşız" dedi. Kıçımın arkadaşı!
Ben de oturduğum yerden kalktım ve tam karşısına geçtim. "Ben senin arkadaşın değilim Chaeyoung!"
Bana şaşkınca bakmaya başladı. Bunu hiçbir zaman dile getirmemiştim ve bunu sonunda dillendirmem ona ağır bir darbe olmuştu. "Neden?"
Neden mi? Arkadaşlar birbirlerini arzulamazlar Park Chaeyoung.