Beni aldatan kocamı terk edip bir kasabaya yerleştim. Ne olabilir ki en fazla? Ama aklıma hiç komşuma aşık olacağım gelmemişti..

Bir çığlıktı Hawar... Bir haykırış, bir yürek yangını... Bir feryat. Bir direniş. Bir kadın olmak... ... Bir kadın, hiç çocuğu olmadığı için suçlanır mı? Bir kadının, çocuğu olmadığı için üzerine kuma getirilir mi? Bir kadın, çocuğu olmadığı için ezilir mi? Bir kadın, doğduğu topraklardan dolayı bunları yaşar mı? Hawar yaşadı... çocuğu olmadığı için eksik görüldü... suçlandı! ... ●(KİTAPTA HERHANGİ BİR KUMA AKLAMA YOKTUR!) ... |Başlayış tarihi: 07.08.2023| Kapak tasarımı: @-necirvan eline emeğine sağlık❤

" Mehmet ağa çık dışarı" şaşkınlıkla Araf a baktım yaptıklarına değişmesine şaşırmış anlam veremiyordum. "Aaraf noluyor neden getirdin bizi konağa bir şey desene susma yalvarıyorum sana" Ağlamaklı çıkan sesime lanet ettim gözlerim anında dolmuş akmayı bekliyordu sanki gözyaşlarım, " bu ne hadsizliktir böyle ne olmuştur Araf ağa" Dedem merdivenlerden indi babam peşinde ama abim etrafta yoktu, verdiği sözü tutmamış mıydı yoksa, dedem tam karşımızda durdu babam yanında, Sanki ben evden hiç kaçmadım ve hiç merak edilmedim öyle bir boş bakışı vardı içim acımıştı. Araf bana dönüp tekrardan bileğimi kavradı, gözlerimin içine nefretle bakıyordu, beni çekiştirip dedemin ayaklarının dibine savurdu, düşmenin verdiği acıyla hafif bir çığlık döküldü dudaklarımdan, " Size kızınızı getirdim. Kardeşimin namusuna karşılık kızınızın namusu" ses kulaklarımda yankılandı, Kalbim param parça oldu ruhuma sayısız cam parçaları battı sanki kanıyordu ruhum, abim yoksa bu doğru olamazdı hayır, Araf bana bunu yapmış olamazdı... Ayy çok heyecanlıyım aşklarım mükemmel bir kurgu ile karşınızdayım uzun zamandır yazmak istediğim berdel kitabını sonunda yazıyorum umarım çok seversiniz.. Not: kitapta argo küfür şiddet cinsellik mevtuttur kessinlikle normalleştirme değildir okuyanlar ona göre okusun lütfen .

" Ben bir göçmen kızı gördüm ruhu ölü, kanatları kırık ,gözleri toprak ,saçları seher yeli " "Ben bir Karadeniz yağızı gördüm yüreği efkar , kolları huzur,gözleri gök yüzü" Karadeniz şahit oldu gök yüzüyle toprağın esen yel misali aşkına.

Dikiş tutmayan yaralarım vardı. Kabuk bile bağlamadılar. Ona kadar. Sırtıma saplanan hançerlerin sızısı göğsüme vurdu, haykırışlarım yeri göğü inletti. Bu bir lanetti. Parmak uçlarımda yanan şey; geçmişti. Göğsümde harlanıp alev alan şey ise; gelecekti. Ve ben; bana hiç kimse değil de kimsem olan bir adama kaderimi emanet ettim. Kurguda geçen kişi, kurum ve kuruluşlar tamamen hayal ürünüdür.

Ailesiyle birlikte Fransa'da yaşayan Yüsra'nın onlardan habersiz Türkiye'ye gelip komşu teyzesinin evinde kalması ile başlıyor onların hikayesi. Aslında çocuklukta başlayan duygular gün yüzüne çıkıyor. Yüsra Karaca, Poyraz Ali'nin küçük baş belası, sevdası. İmkansız olarak gördüğü aşk, neler yaşatacak ona? Poyraz Ali Tunalı ; Kıdemli Üsteğmen Aslan Timinin komutanı. Arkadaşının kardeşine aşık olduğunu fark ettiğinde kabullenemedi ama vazgeçemedi de. Yağmurlu bir günde yıllar sonra gördüğü küçük baş belasına aşık oldu. Aralarındaki yaş farkı, ağabeyinin arkadaşı olması ve iki ailenin birbirini yakından tanıması Yüsra için her şeyi imkansız görmesini sağlıyordu. O Ali kadar cesur değildi bu konuda fakat her şey için çok geç olacaktı belki de, bilmiyordu genç kız. Yüsra ve Poyraz Ali'nin hikayesinde beraber olmaya var mısın? ... Kapak Tasarımı: irempsd

4 yıl. Kadir'in, kütüphanede yanıma oturduğu günün üstünden geçen zamandı bu. Koskoca 4 yılı devirmiş ve beşincisine doğru emin adımlarla gidiyorduk. Arkadaş olarak. 4 yıldır aşık olduğum gözlerini ne zaman görsem içim içime sığmıyordu ama benim tek yapabildiğim ona arkadaşça, hatta belki daha da uzak, gülümseyebilmek ve sınırımı korumaktı. Çünkü sınırımı bilmezsem ona bu kadar yakın olamazdım. Sadece ona doğru her zaman ilerleyen adımlarım onun sınırlarını yıkan o son iki adımı atamıyordu. Her zaman iki adım uzağındaydım. Bu, başlarda öyle olmasa da sevgilisi olduğunu öğrendiğim ilk andan beri böyleydi. Şimdi ise aramızdaki sınırların uzaklığı üç adıma çıkmıştı. Çünkü daha dün bomboş olan parmağında şu an gümüş bir yüzük vardı. Hayır öylesine bir yüzük değil, bir alyans. ××× Neresi sıla bize, neresi gurbet Yollar bize memleket ××× Her Salı, yeni bölüm ××× Hikayenin tüm hakları saklıdır.

"Benden başka gidecek hiçbir yerin yok." Adam yapılı cüssesini kendinden oldukça küçük kıza iyice bastırdı ve çenesini sıkarak yüzünü kendine yükseltti. "Gidebileceğin herkesi öldürdüm, uyuyabileceğin her evi yıktım, başını koyabileceğin tüm yatakları yok ettim, sığınabileceğin her limanı yaktım ve küllerini beş okyanusa savurdum." Biraz durup kızın sindirmesini bekledi. Ağır ağır, beynine çakarcasına vurgulu bir tonda tekrar konuşmaya başladı. "Benden kaçtığında gidebileceğin tek yer benim yanım, uyuyabileceğin tek yer benim evim, başını koyabileceğin tek yatak benim yatağım ve sığınabileceğin tek liman benim kollarım." Çenesindeki elini çekmeden diğer elini incecik boynuna sardı ve yaşlarla parlayan cam gibi parlak, göğü taşıyan gözlere baktı. Kendi dipsiz kuyularının aksine onun gözleri içinde binlerce diyar bulunduruyordu ve adam o binlerce diyarın hepsini kendine istiyordu. Hepsini. Her bir tanesini. Tek tek. Sonsuza dek. Kadın, adamın omuzları üzerinden arkadaki büyük eve baktı. Ev kadının gidebileceği son yer, uyuyabileceği son yatak, sığınabileceği son limandı. Ve adam dakikalar önce o evi ateşe vermişti. "Bırak."dedi inlercesine. Bırakmadı. "Canım yanıyor."dedi. Umursamadı. O, acımasızdı. O nitelikli bir katil ve kalpsiz bir psikopattı. O, kimsesizdi. O, sığınabileceği tek limanı, kendi elleriyle yakmış, küllerini kaybetmemek için dünyayı ateşe vermişti. O, tehlikeliydi. Ve o aşıktı. Çok, çok aşık.

Sen yaz saati uygulaması, Ben kış saati. Ortak bir takvimimiz bile olmadı. Seni bir saat ileri almışlar, Beni bir saat geri. Bu zamanlar yoksa bize düşman mı?

"Bu kitap, ilk kurgumuz olmasının doğal sonucu olarak kimi anlatım ve yapı kusurları barındırabilir; okurun, bu bilinçle ve hoşgörüyle yaklaşmasını rica ederiz." ✦ 𓂀 H e r i z , b i r g ö z y a ş ı 𓂀 ✦ Arin'in abisi, onun için bir velinimetti; sevgi görmeyen küçük kız için umut dolu kapıların açılmasıydı. Babası tarafından sevilmemek ise onun için her gün kahroluş, yok oluştu; çünkü her kız babasının prensesiyken, Arin babası için yalnız kan bağı olan silik bir karakterdi. Babasının sevmediği kızı başka bir adam sever mi? Arin Demirhan, bir gün ansızın gördüğü yeşillerde kaybolur. Ne yapacağını, nereye gideceğini bilemez; çünkü bütün yollar ona çıkıyordu: hiç olmaması gereken adama, Çağan Adar Karadağ'a Bütün her şeyini elinden alan adama. Arin, işlemediği günahın kurbanı... Adar, işlenilen günahın masum kalan tarafı... Her ikisi de suçsuz, tertemiz kalpleriyle; geçmişin bütün izleriyle aralarında kandan, acıdan bir duvar ördüler... Adar, ne kadar intikam almak istese de geçmişte yaşanmış acının bedelini ödememesi gereken kişiye ödetmek istemez. Fakat işler göründüğü gibi değildir; bu intikam yalnız Adar'ın intikamı değildir. 🜃 (Herhangi bir çalıntı veya alıntı hususunda gerekli hukuki işlemlere başvurulacaktır.‼️) NOT: Karakterler ve olaylar tamamen hayal ürünüdür. Kitabın bütün kurgusu bize aittir.