Han Jisung to pełen energii, ekstrawertyczny chłopak, który przyjeżdża do prestiżowego internatu. Jego szalona osobowość szybko przyciąga uwagę, ale nie wszyscy go akceptują - szczególnie Lee Know (Minho), który jest zimny i zamknięty. Ich początkowe napięcia i wzajemna niechęć stają się podłożem do nieoczekiwanych zmian w ich relacji. Chociaż Minho jest wycofany, a Han impulsywny, ich drobne spięcia i momenty zbliżenia zaczynają budować coś głębszego. Równocześnie Han stara się odnaleźć swoje miejsce w nowym środowisku, nawiązując relacje z nowymi przyjaciółmi, w tym z Bang Chanem, Changbinem i resztą ekipy. Internat, pełen różnorodnych osobowości, staje się przestrzenią, w której bohaterowie uczą się siebie nawzajem. Z czasem Han i Minho, mimo początkowej niechęci, zbliżają się do siebie, odkrywając, że między nimi może być coś więcej. Ich relacja przechodzi od nieporozumień do cichych momentów bliskości, a napięcie między nimi staje się coraz bardziej intensywne. Zapraszam do części drugiej 🩷

Kontynuacja „No More Games". Historia, która zaczęła się od bólu i straty, teraz wkracza w nowy rozdział życia Hana. Minęły lata, a Han wciąż zmaga się z pustką, samotnością i wspomnieniami, które nie pozwalają mu żyć dalej. Mieszka w małej kamienicy w centrum Seulu, spędza czas z kotem i okazjonalnie kontaktuje się z przyjaciółmi, którzy sprawdzają, czy nadal istnieje. Codzienność przemyka między kawiarnianymi ulicami, dymem papierosów i krótkimi chwilami ulotnej radości. „Or the End of the Games" to historia o dorastaniu, stracie, przemijaniu i próbie odnalezienia sensu w świecie, który wydaje się pusty. Pełna refleksji, poezji życia i pytań bez odpowiedzi - kontynuuje wątki znane z pierwszej części, ale wprowadza nowe emocje i perspektywy, pozwalając czytelnikom poznać Hana na nowo. Przygotujcie się na bolesną podróż, na wspomnienia, które wciąż ranią i na życie, które wymyka się spod kontroli.

Porwany z nocnego baru, Han zostaje wrzucony w brutalny świat mafii, gdzie rządzi strachem i siłą Minho - zimny, bezwzględny i nieprzenikniony. W deszczu, krwi i chaosie Han musi nauczyć się przetrwać w świecie, w którym każdy błąd może kosztować życie. Ale przetrwanie wymaga czegoś więcej niż odwagi - wymaga zaufania. I choć Minho wydaje się nieugięty, między nim a Hanem zaczyna rodzić się coś, czego żaden z nich się nie spodziewa. To historia o relacji zbudowanej nie na bezpieczeństwie, ale na wspólnym lęku. O pytaniu, czy strach może łączyć ludzi równie mocno jak miłość. I o tym, co się dzieje, kiedy jedynym miejscem, gdzie czujesz się mniej samotny, jest czyjeś milczenie.

"Do cholery obudź się bo cię walne", prawie że krzyknął potrząsając chłopakiem. Młodszy zaczął kaszleć po czym otworzył lekko oczy na co starszy odetchnął z ulgą. Chłopak usiadł rozglądając się wszędzie, "pojebało cię już do reszty jak zachciało ci się skakać to trzeba było w bezpieczniejszym miesjcu a nie z mostu!". "Po cholere mnie ratowałeś?!", nagle krzyknął na co starszy prychnął, "powinieneś mi dziękować wskoczyłem za tobą do lodowatej wody i cię uratowałem a ty jeszcze masz pretensje". "Nikt ci nie kazywał mnie ratować wolałem zginąć!", znowu krzyknął, "jak chcesz". ★(⁠°⁠ ⁠۝ ⁠°⁠)★ "Co masz na myśli mówiąc że zachowuje się okropnie przecież zachowuje się normalnie". Prychnąłem kręcąc głową, "odkąd skończyłeś siedemnaście lat to zacząłeś się coraz bardziej odemnie oddalać a teraz masz dziewiętnaście i totalnie masz mnie w dupie". "Bo w wieku siedemnastu lat zrozumiałem jaki byłem głupi żeby się z tobą przyjaźnić". ★(⁠°⁠ ⁠۝ ⁠°⁠)★ Shipy: seungbin, minsung Shipy poboczne: hyunlix, jeongchan W książce występują: przekleństwa, sytuację o samobójstwie, sceny 18+.

"Do cholery jasnej miałeś nigdzie nie wychodzić!", krzyknął przez co młodszy wzdrygnął się spuszczając wzrok. "J-ja tylko-", starszy mu przerwał, "co tylko?...dostałeś jebany rozkaz i miałeś go przestrzegać czego nie rozumiesz?", zapytał podchodząc do niego. "Zrozum to jest mafia tu musisz robić co ci każą a nie to na co masz ochotę!", znowu krzyknął a han mocniej objął kotka czując łzy w oczach. •••••••••• Ship główny: Minsung Shipy poboczne: Seungjin, Jeongchan, Changlix. W książce występują: przekleństwa, morderstwa, sytuację 18+.

"Nie jestem już dzieckiem do cholery zrozum to wreszcie jestem prawie pełnoletni i mam prawo umawiać się z kim chce, to jest moje życie więc się odpieprz!". "Gówno wiesz jesteś zwykłym nieletnim dzieciakiem!", odkrzyknął, "przestań mnie traktować tak jakbym miał pięć lat-", przerwał mi, "tak się zachowujesz więc tak cię traktuje!", krzyknął. "Kocham go czy ci się to podoba czy nie!", krzyczałem, "posłuchaj ja próbuję cie tylko chronić-", przerwałem mu, "chronieniem nazywasz odizolowaniem od innych?!". "Nie podnoś na mnie głosu gówniarzu jesteś zwykłym bachorem i nie masz prawa tak na mnie krzyczeć!". •••••••••• "No i co z tego przecież nikt nie musi się o tym dowiedzieć", wyszeptał zbliżając swoją twarz bliżej jego, "będziesz rano tego żałować", wyszeptał Bang również zbliżając swoją twarz. Jednak zanim jeongin się obejrzał chan wbił się w jego usta namiętnie całując. Po paru minutach jako pierwszy odsunął się chan zaraz potem popychając młodszego na łóżko po czym zawisł nad nim z cwanym uśmieszkiem na ustach. "Jesteś pewny czego chcesz?", zapytał starszy patrząc uważnie w jego oczy. "Chce ciebie". •••••••••• Ship główny: jeongchan Shipy poboczne: minsung, seungbin, hyunlix W książce występują: przekleństwa, przemoc, sytuację 18+