Seneler... Seneler sonra, dünya, nefes almanın bile zarar verdiği geri dönülemez bir felaketle sarsıldı. Ve hiçbir şey aynı kalmadı. Milyonlarca insan öldü, geriye kalanlar ise hayatta kalmak için dünyalarını yeniden kurmak zorunda kaldı. Burada doğmak ve ölmek yasaktı! Kuzeyin en uç noktası, gecenin aylarca hüküm sürdüğü o yer kuruldu. THALRON! Ve insanlar dört sınıfa ayrıldı... Din İnsanları, Asiller, Tüccarlar ve Köksüzler... Fakat yarattıkları dünya onları daha da büyük bir felakete sürükleyecekti. Çünkü duygular yok edilemezdi: Güç, Savaş, Tutku, Aşk, İhanet, İntikam, Fedakarlık ve Kader... Kaderle savaşmak mümkündü ama kazanmak asla. Çünkü kader çoktan kararını vermişti.

Yaşam bazen uzun , bazen de kısadır. Yaşamın en uzunu doğup büyürsün kaderin yolunu izlersin. Yaşamın kısası ölürsün, doğarken ölürsün . Annen döver, baban işkence eder. Ama doğduğunda seni koruyan her daim bastığın topraktır. Onu sever onun yeşilinde yaşarsın. Ama birgün bir bakarsın senin vatanına baş koyduğun toprağa kan bulaşmış ve o kan senin canını yakar. Yemin edersin bu toprağı temizleyeceğine vatanını koruyacağına canına emanet edip emanetine saygı ve sevgiyle bakacağına . Ve bir gün o taprak sana yıllar sonra sakladığını verecek. Sevgine, yeminine ödül verecek. Yayınlama tarihi: 09.06.2025