Daha mutsuz olamazdım..

Yıllardır eksik bir hayatın içinde büyüyen genç bir kız, geçmişinden kalan silik hatıraların peşine düşer. Bir umut, bir tesadüf ve kalbinde hiç dinmeyen ait olma arzusu onu ailesine götüren zorlu bir yolculuğa sürükler. Bu hikâye; kaybolan bağların, sessiz acıların ve sonunda kavuşmanın iç burkan ama umut veren öyküsünü anlatıyor. Geçmişin suskunluğu ile bugünün gerçekleri arasında sıkışan bu yolculukta, her adım yeni bir sırla, her yüzleşme derin bir yarayla gelir. Genç kız, ailesine ulaşmaya çalışırken aslında kendini, kim olduğunu ve affetmenin ne anlama geldiğini de öğrenir. Çünkü bazen insan, yıllarca aradığı evi bir kapının ardında değil; bir sarılmanın sıcaklığında, bir sesin titrekliğinde ve "artık yalnız değilsin" diyen bir aile sevgisinde bulur. Peki, her şey için geç kaldığını düşünen bir kalp, yeniden ait olmayı öğrenebilir mi?

Hayattan soğumuş genç bir kız. Sevdikleri ya birer birer gidiyor ya da sevgisine karşılık bulamıyor. Anne babası sandığı insanlar tarafından sevilmedi birçok şeye mağruz bırakıldı. öz ailesi tarafından da istenmeyen kız ne yapacağını şaşırmış durumdaydı. Öz ailesi ise ne yapacaklarını bilmiyorlardı hepsi Aylin'i seviyordu. Ona çok bağlı değillerdi ama onun yerine bir yabancı kızı seçecek kadar da delirmemişlerdi. Hayatta tek başına mücadele veren genç kızımız bu sefer de geçmişiyle yüzleşir. Olaylar üst üste gelişince ne yapacağını bilemez bir duruma gelir. Ve bu da yetmezmiş gibi hayatında bir aşk konusu gerçekleşir. Hayatta kalmaya çalışan bu kızın en büyük sınavı ise aşkı olacaktır. ama o kendini her zaman güçlü görür, sorunların üstesinden gelmeyi başarırdı...

17 yılı heba olan genç bir kızın hikayesi... Yıllar sonra gerçekler ile karşılaşırsanız vereceğiniz ilk tepki ne olurdu? Ufak bir kahkaha veya öfke? Belki de inanmazdınız bile. 17 yıl boyunca çektiğiniz acılar ve işkencelerin basit bir hemşire hatası olduğunu söyleseler peki? Asya, 17 yıl boyunca acı çekmiş ve yaralanmış bir kız. Kimsesiz geçirmişti hayatının koca 17 yılını. Yalnızca varlığı olan anne ve babasından zerre sevgi görmemiş yaralı küçük kız. Yeni ailesi yaralarını sarabilecek mi? Kardeşim dediği arkadaşları ile serüveni nasıl ilerleyecektir, yeni ailesine alışabilecek midir? Karahanlı'lar. 17 yıldır büyütüp göz bebeği olarak baktıkları Berna'nın, onlara çektirdiği acıların yalan olduğunu öğrenirlerse ne yaparlar? Yıllarca onların içinde işkence malzemesi gibi duran Berna'nın üvey olduğu gerçeği onları ne kadar etkiler? Gerçek ailesine gelen bu kıza alışabilecekler mi? Soluksuz okuyacağınız aile ve abiler kurgusu olduğundan emin olabilirsiniz. Sıkılmadan ve gülerek biraz da ağlayarak okuyacağınız en iyi aile kurgusu kitapları arasına gireceğinden emin olduğum bir kurgu. Sizden ricam yalnızca bana ufak bir şans vermeniz. Böylece umut kapılarım daima sizlere açık olacak. O halde hep birlikte benimle bu serüvene ortak olmaya ne dersin?

"Birbirimizi tanımıyoruz bile ailemizin yaptığı bu saçma evlilik elbet bir gün son bulur çok alışmasan iyi edersin" "Belki severiz birbirimizi?"

İdil, söyleyemediği tüm hislerin kalbine yük olduğunu bilmiyordu. Onu zincirlere dolayıp boğduğunu da.

... "Soğuk, açlık, susuzluk, uykusuzluk, işkenceler.. Aklının alıp alamayacağı her şeyi göğüsleyebilirim. En karmaşık bombaları imha edebilir, en büyük savaşlardan tek bir sıyrık almadan çıkabilirim. Gözümü kırpmadan ölüme bile koşabilirim ama.." dedi ve susup derin bir nefes aldı. "Ama?" dedim hevesle gözlerine bakıp. Nefesini dudaklarıma verip alnını alnıma yasladı yeniden. Ve gözlerini kapattı. "Ama sensizlikle nasıl başa çıkılacağını bir türlü bulamıyorum." dedi ve sağ elimi tutup kalbinin üzerine koydu. Benimkinden farksız bir şekilde, sabırsızca çırpınıyordu güzel kalbi. "Sen olmadığında burada bir şeyler ters gidiyor. Nefes aldırmıyor. Herkesi tek bir emriyle dize getiren Fırtına, kalbine söz geçiremiyor. Çünkü.." dedi ve derin bir nefes daha aldı. Bu aldığı kaçıncı derin nefesti? Neden buna takılmıştım şu an? Hiç mi hiç sırası değildi.. "Çünkü içinde öyle bir kadın var ki.. Öyle masum, öyle güzel, öyle zeki ve.. Ve öyle benim.. Bazen çıldırtan, delirtip çileden çıkaran; boynunu sarıp sarmalayan atkısını, saçlarına değen beresini, yansımasını izleyen aynasını bile kıskandığım.. Öyle bir kadın ki; sevmemek mümkün değil. Öyle bir kadın ki; adını duyan herkese karanlık, bir bana aydınlık.." ... Not: Başlamadan önce Doğu'yu okumak mecburiyetinde değilsiniz. Gecenin En Doğusu'nu ondan bağımsız olarak da anlam kargaşası olmadan tamamlayabileceğiniz şekilde kurguladım. Ufak tefek noktaları da elimden geldiğince açıkladım. Sevgiler.

Siz: neden böyle bir şey yaptın? Siz: bana ayrılacağımızı söylemedin. Emir: anlamadım? Emir: onu da mı önceden haber vermem gerekiyordu? Siz: evet. • Lina, hayatını kusursuz bir plana göre yaşamaya alışmışken, Emir anı yaşamayı seven biri olarak onun bu takıntısını değiştirmek istiyordu. Ayrılığı bir son değil, Lina'nın değişmesi için bir ders olarak gördü. Ancak hiçbir plan, duyguların gidişatını tam olarak belirleyemezdi. Lina gerçekten değişebilir miydi, yoksa Emir onu olduğu gibi kabul etmeyi mi öğrenmeliydi?

sᴇʀɪ̇ᴅᴇɴ ʙᴀɢ̆ɪᴍsɪᴢ ᴏᴋᴜɴᴀʙɪ̇ʟɪ̇ʀ "Bana bakıcılık yapmaktan vazgeç. Ben senin bakıcılık yaptığın çocuk değilim, karınım," dediğimde sinirle bakışları tekrar beni bulmuştu. Yüzünde memnun bir gülümseme belirirken bana doğru birkaç adım attı. Aramızdaki mesafe, attığı her adımla kapanırken siyah hareli gözleriyle gözlerim kesişti. Nefeslerimiz birbirine çarparken bu yakınlık yutkunmama sebep olmuştu. Elleri kahverengi saç tutamlarıma değdiğinde kokusu içime işliyordu. Bu hiç iyi değildi; fazla yakındı. "Tekrar et," diye kısık sesle kulağıma doğru fısıldayarak konuştu. Derin bir nefes çektiğimde, içime neyden bahsettiğini anlayamadım. Bedenim oldukça gerilmişti. Şu an duştan yeni çıktığı için sigara değil, ferah bir mentol kokusu vardı ve bu aklımı bulandırıyordu. Ona sigara kokusu da çok yakışıyordu, hatta sigara kokusunu yakıştırdığım tek adam karşımdaydı. Benden bir şeyler duymak istiyordu. "Neyi?" diye sorduğumda, nefesini boynumda hissedebiliyordum sıcak nefesi beni heyecanlandırıyordu. "Karım olduğunu, Devin. Tekrar et," dediğinde dumura uğradım. Benden bunu tekrar duymayı neden bu kadar çok istiyordu? "Küçük detaylara fazla takılıyorsun," dediğimde, sık sık verdiği nefesleri duyabiliyordum. "𝐵𝑒𝑛 𝑘𝑖𝑚𝑠𝑒𝑠𝑖𝑧 𝑏𝑖𝑟 𝑘𝑎𝑑𝚤𝑛𝑑𝚤𝑚 𝑜 𝑖𝑠𝑒 𝑦𝑎𝑟𝑎𝑙𝚤 𝑏𝑖𝑟 𝑎𝑑𝑎𝑚" BAŞKA KİTAPLARDAN BAHSETMEYİN! YOK O KARAKTERE BENZİYOR YOK ŞUNUN VİBE VAR YAZMAYIN! #AGİT KARVİRAS #DEVİN KARVİRAS #KARVİRAS'IN SONBAHARI ᴛᴀᴍᴀᴍʟᴀɴᴅɪ... KİTAP TANITIMI YAPMAYIN... BAŞKA KİTAPLARDAN DA BAHSETMEYİN EMEĞİME SAYGISIZLIK OLUYOR ÇÜNKÜ VE YAPANI ENGELLİYORUM! ( Kitap da +18 sahneler vardır okurken ona göre okuyup yorum yapın ) ...

Pukka yayınları aracılığıyla kitap oldu! "Sana hiç söylemedim ama sana aşıktım. Bunu yüzüne karşı söyleyememek de benim ayıbım olsun." 070822 ☁️