Az önce Eylül'ün tuttuğu boşta kalan elini yeşil kalın askeri kemerinin üzerine koyup lafa girdi. " Gel ben sana espriyi göstereyim."dedi. Elini kemerinin üzerinden çekip göğsünün üzerinde yazan yazıyı işaret etti. " Bak bakalım burada ne yazıyor?"dedi sesindeki alaycı tınıyla. " Arslan."dedi karşısındaki adam kısık çıkan sesiyle. Ardından Eylül'ün yaka kartını gösterdi Toprak parmak ucuyla. "Peki burada ne yazıyor." "Eylül Arslan." "Aynen öyle." dedi Toprak başını aşağı yukarı sallayarak. Ardından elini kaldırıp yüzüğünü gösterdi. " Bu."dedi sorgulayan sesiyle. " Yüzük." Eylül'ün elini tutup kaldırdı. " Bu."dedi tekrar. Aynı cevabı aldığında ellerini indirip birbirine kenetledi. Ve tekrar kaldırıp herkesin gözüne sokarcasına konuştu. " Birleştir bakalım ne çıkacak ortaya."dedi. Ardından masaya göz gezdirip karşısındaki adama dikti bakışlarını. Birkaç saniye cevap vermesini bekleyip adamın omzundaki elini sıktı. " Evlisiniz."dedi adam fısıltıdan farksız sesiyle. " Doğru cevap." dedi Toprak alayla. Adamın omzundaki elini çekip yüzünü Eylül'e çevirdi. Birkaç saniyeliğine yumuşayan bakışlarını tekrar buza çevirip masaya döndü. Birbirlerine kenetlenmiş ellerini gösterip: " Duyduğunuz gibi biz evliyiz. Daha öncesinde bilmiyordunuz çünkü bilmenize gerek yoktu. Şimdi öğrendiğinize göre herkese afiyet olsun." dedi. Masadan yükselen hayret nidalarını umursamazken masadaki yerine ilerledi. Eylül'ün elini bırakmadan yanındaki sandalyeyi çekip:" Geç güzelim." dedi. Yanlarındaki birkaç kişi duydukları ile küçük çaplı bir şok yaşarken onların gözü sadece birbirleri üzerinde idi.

KALBİMİN DOKTORU "Ben seninle evlenmem diyorum neden anlamıyorsun beni?"diye soluduğumda hala gülüyordü ve bu beni çıldırtmaktan başka birşeye yaramıyordu. "Onu göreceğiz...Ve bu sözlerini evlendiğimizde sana hatırlatırım müstakbel karıcığım"'dedi Ne dedi o? Müstakbel karım mı?.. karım?.. Müstakbel?.... Ama bunun canı dayak istiyordu. "Bak iyi dinle beni'dedim elim ile dudaklarımı göstererek"Ben....se-nin-le ev-len-me-ye-ce-ğim BUNU ANLA ARTIK!"dediğimde sonlara doğru sesim artmıştı. Başımı sağa doğru çevirerek sakinleşmeye çalıştım ama Yusuf Ali'de hala ses yoktu. Yönümü tekrar ona yönettiğimde içimden kendime saydırmaya başlamıştım bile.O gözünü kırpmadan dudaklarıma bakıyordu. Ne vardı dudaklarımda?Niye bakıyordu? Benim bu komutanı dövmem gereken konular vardı!!!

*TAMAMLANDI* Bir genç kız hayal edin. Yirmi bir yaşında, hayatının baharında bir genç kız. Şimdi o kıza biraz farklı özellikler yükleyin. Diğer kızlardan biraz daha deli, biraz daha değişik, biraz daha farklı. Biraz daha çılgın! İşte kızımız; Gözde Çevik! Gözde, bir iş başvurusundan olumlu bir haber alır. Görüşmeye gider ve işe kabul edilir. Akşam, çok sevgili akrabaları (!) Gözdeyi tebrik etmek için bir ziyaret yapar. Gözde bir pastaneye uğrayarak çikolatalı pasta almak ister. Ama alamaz! Çünkü fazla yakışıklı, fazla karizmatik, fazla çekici biri onun pastasının üstüne konar. Gözde bir anda öfkeyle köpürür ve ''Megolomanyak Karşıyakalı!'' sıfatıyla pastasının üstüne konan o karizmatik adamı baya bir haşat eder. Ama dünya tersine döner ve Gözde' nin ilk iş günü başından aşağı kaynar sular dökülür. ''Megolomanyak Karşıyakalı!'' Onun ''Büyük Patronu" dur! Tüm hakları benden bile saklıdır! Sulu sulu bir Romantik&Komedi' de Shailene Woodley ve Theo James' e merhaba diyelim! BÜYÜK PATRON (!)

Genç Ağa'nın sıradan ama bir o kadar da güzel bir kızla olan evliliği ve o evlilikten doğan büyük bir aşk hikayesi. karşılarına ne engeller çıkarsa çıksın sevdalarının altında eziyorlar. Onların yenildikleri tek şey kendisi.

Sevmediğiniz yüzünü dahi görmediğiniz bir adamla evlenmek nedir bilir misiniz? "Abi yapma kurbanın oluyum!" Ağlayan gözlere abime baktım, baba yarıma en değerlime. "Ben diyeceğimi dedim, iste yada isteme Azad'la evleneceksin Evin." ... Mutfağa girip ellerimi tezgaha yasladım. Arkamda hissettiğim kara gölge ile kaşlarımı çatıp hızla arkamı döndüm. Uzun boylu, kumral özenle şekillenmiş saçları, yeşil ormanı andıran gözleri ile karşımda duran adama baktım. Evleneceğim adama. "Ne işin var senin burda?" Ellerini cebine koyup rahat bir ifadeyle parmak uçlarında yükseldi. Dudakları hafif yana kıvrılınca kaşlarım çatıldı. "Müstakbel karımı görmek istemiş olamamı?" Sözleri beni sinirlendirmeye yetmişti, sinirle burnumdan soluduyup bir adım ona yaklaştım. Duruşunu bozmadan önce ayaklarıma daha sonları yeşilerini gözlerine çevirdi. İşaret parmağımı ona doğru kaldırıp dişlerimi sıkarak konuştum. "Ben senin o tanıdığın kızlara benzemem bir tane çarparım ağzının üstüne!" Yeşil hanelerini kısarak baktı yüzüme baktı, bu tavrım sanki hoşuna gitmiş gibi bir hali vardı. "Bu sözlerini sana yerdireceğim zamanı iple çekiyorum Ceylan gözlü." Sonda kullandığı hitapla dudaklarımı yaladım. Gözleri dudaklarıma kayınca vücudum gerilmişti... (İmdadım kitabımı okuduktan sonra bu kitabıma okumanızı tavsiye ediyorum kafanızın karışmaması için.) Evin ve Azad "İsmi ve kapağı değiştirilmiştir." (kurgu; yetişkin içerik bulundurur.)

###Yazarlık iddiası olmayan biri olarak hikayeyi okumak için değerli vaktinizi ayırdığınız için çok teşekkür ederim. Bazı bölümlerde mantık hataları, saçma gelen olaylar olabilir. Vaktim olduğunda yeniden düzenleyerek belki o kısımları düzenlerim. Bunu da göz önünde bulundurarak hikayeye başlama kararı almanızı öneririm Aslan kız kardeşini almaya gittiğinde görmüştü onu... O günden sonra da yıllarca uzaktan takip etmiş kalbinin her odasına onun adını yazmıştı. O zamanlar Aslan 27 yaşındaydı ama sevdiği 17... Olmaz dedi yaş farkı çok dedi... Daha küçük dedi... Ama bir türlü vazgeçirmedi yüreğini ... Zeynep Aslan'ın sevgisinden habersiz geçirdi senelerini... Okul için İstanbula gittiğinde de döndüğünde de bihaberdi... Ta ki saçma sapan bir olayın içinde kendini bulana kadar... Ona takıntılı olan adam tüm hayatının düzenini değiştirene kadar...

Zaman ailemi benden almıştı, babamı annemi onlarla birlikte ölen o küçük kız çocuğunun bütün duygularını... "Kızım sana emanetir Aşit ağa. Ona benim yokluğumu hissetirmeyesin, başını bağlayıp yuvasını kurasın. Benim vaktim çoktan gelmiştir." Başkası babamın yerini doldura bilir miydi? Saçlarımı okşayıp öpe biliri miydi? Saatlerce sıkılmadan çok konuşan kızını dinliye bilir miydi? Bunların hiç biri olmazdı, babamın ilk aşkımın hayran hayran izlediğim adamın yerini kimse alamazdı ki. "Merak etmiyesin Bahoz, kızın önce Allaha sonra bana emanetir." Olmak istemiyordum ki ben hala babamın küçük zambağı olmak istiyordum. "Devran razımıdır bu olacak evliliğe?" Ne evliliğiydi? Devran kimdi? "İçin rahat olsun onlar doğmadan kader onlar için çoktan yazılmıştır zaten." Yaşanacak bir kader vardı. Devran kaderinden kaçmak istesede, Zambak kaderine boyun eğmek istemesede hayat onları bir araya getirecekti... (yetişkin içerik bulundurur;) Devran ve Zambak