Ona doğru yaklaşıp "şu odaya!" anlamaza verdiğinde " ben sana ne dedim vuslat, neden geldin?" yüzünde ki sinir gitmeyerek "adama yolu göstermek için geldim." Dediğinde kapıyı gösterip "iyi gösterdin, şimdide git." Sinirle gülüp "ne bu hareketler? Sana aşık olduğumu falan mı sanıyorsun" aynı şekilde gülüp ciddiyetimi kazandıktan sonra "sen benim için bir hiçsin, istesen de olamazsın" bozguna uğratmıştım. Bana son bir kez bile bakmadan kapıyı açıp çıktığında kalbimin kırılıp parçalanma sesini duydum.

Yazma bana diyen adam: bak kızım, zaten bugün okulda aptal bir kız üzerime sıcak çay döktü uğraşamam seninle Aptal kız ben oluyordum ve aynı okuldaydık. Kuzey Korkmaz'a yazmıştım...