Bir günle herşey bozulmuştu,bu bir günle nereye gideceğimi bilmiyordum,ama tek bildiğim şey vardı yakınımda olan insanların bile ihanetine uğramak insanı öldürürdü. "Sen beni yaktın,bizi yaktın tüm ailemi sen yaktın,tüm düzenimi sen yıktın evimi bışıma yıktın."diyerek ona bağırdım ve işaret parmağımı yüzüne yaklastirdim. "Sana sözüm olsun,bu Karksusu başınıza yikmazsam,hepinizi yakmasam banada Eliz Deicida demesinler."dedikten sonra yanindan ayrıldım bundan sonra yapacaklarımıda o düşünecekti.

Kimi zaman kalabalıkların ortasında yalnız kaldım. Kimi zaman en tanıdık duygular bile bana yabancıydı. Benim adım sera. Bu,içimde büyüyen çığlıkların ve tekrar ayağa kalkışımın hikayesi... Karanlığın içinde bir ışık arayan herkesin kalbine dokunacak bir yolculuk Belki sende bu satırlarda kendini bulacaksın Keyifli okumalar.

Bazı bağlar çocukken başlar... Ama ne zaman kopacağını kimse bilemez. Açelya geçmişin sessiz fısıltılarında yolunu ararken, kalbinde yarım kalmış cümleler, çözülmemiş duygular ve cevapsız sorularla baş başa kalır. Her şey bitti sanılır... ama bazı hikâyeler asla sessizce bitmez.