Więc piszę... aż atrament staje się cieniem duszy, A każda litera - to oddech, który nie wróci.

W bibliotece starego domu w Wiltshire, Pożółkłe kartki, zapisane starannym pismem, niosły echo czegoś, co niegdyś było zbyt wielkie, by żyć, a zbyt kruche, by trwać. Nie wszystko, co prawdziwe, musi zostać wypowiedziane. Nie każda miłość musi się spełnić, by była wieczna. Miłość to nie tylko bycie razem. Czasem to umiejętność odejścia, by nie zranić bardziej. A czasem najpiękniejsze serca są właśnie te... pęknięte.