İnsanın en masum olduğu dönemi çocuk olduğu zamanlardır, öyle değil mi? Doğru. Fakat eksik. İnsanın en acımasız olduğu dönem de çocuk olduğu zamanlardır. Kimi çocuk sevgiyle arkadaş edinir, oyunlar kurardı. Kimisi ise tek bir korku salmasıyla etrafına toplardı kendi tebaasını. Ben ve benim gibi çocukların sevgi cumhuriyetine karşı, zorbaların korku imparatorluğuydu aslında durum kısaca. Diyelim ki bir zamanlar çocuktuk. Biz de, onlar da. Lisede de mi çocuktuk? Türlü türlü oyunlar kurarken de mi çocuktuk? İnsanların hayatlarında unutamayacağı anılar bırakırken, hafızalarından kazıyarak silmek istemelerine rağmen bunu başaramıyor oluşlarının sorumlusu olurken de mi çocuktuk? Tuvalete kilitlerken, okulun önünde alay konusu ederken, yapmadıkları şeylerle suçlarken ve hatta manipüle ederek kendilerinden bile şüphe etmelerini sağlarken de mi çocuktuk? Değildik. Ne biz ne de onlar. Bunu inkar edecek insanın vicdanı sorgulanmazdı zaten.

En yakın arkadaşının kız kardeşine yıllardır aşık olan adam. Adamı abisi gibi gören ve kendi abisinden ayırmayan kız. Asrın Bakırcı Derin Ertaş

0538*******; merhaba, kedinizi kaybetmiştir olabilir misiniz? +18 yazışmalar içermektedir. #okyanus 1.

Abisinin arkadaşına yaptığı sosyal medya akımından sonra hayatı değişeceğini kim bile bilirdi ki? ○●□■ Siz : Seni bir arkadaş bir dostum gibi sevdim... Yusuf abi: Hayırdır Nazlı, ne diyorsun? Siz: Sen oturmuş bana aşktan dem vuruyorsun... "Bir şey mi duydu acaba ? Gerçi duyması imkansız kimse bilmiyor ki. Belli de etmiyorum aslında " Diye düşünüp telaşlandı Yusuf. Yusuf abi: Ne dem vurması. Tövbe tövbe... Siz: Sende sevdiğim çok şey var adı aşk değil... "Bende sevdiği çok şey olmasına mı sevinelim, yoksa aşk olmamasına mi üzülelim anasını satayım" diye homurdandı Yusuf...

İçerik uyarısı! 🔊🚫 Hikaye tamamen 18+ üzeri yetişkin okurlar içindir. Şiddet/küfür/tetikleyici cinsel içerikler/sansürsüz cinsel içerik/sansürsüz şiddet ve bazı okuyucuların hassas olabileceği konuları içermektedir. Hikaye konusu: Kulun Tanrıçasına aşık olduğu yaralı bir aşk hikayesi; Kadın; herkesin kaderini yazmıştı. Çünkü kaderin kalemi onun elindeydi. Adam; Tanrı'dan nefret etmişti. Çünkü kaderini yazan Tanrı'dan başkası değildi ⚜️ Yazmış olduğu kitapta gözlerini açan genç bir kadın! Kendi elleriyle yarattığı şeytani bir adamın ellerine düşmüştü. Valeria Herold herkesin sırrını biliyordu. Çünkü herkesin kaderini o yazmıştı. Peki cehennem gibi bir hayat sunduğu iki adam onun gerçek yüzünü, gerçek kimliğini öğrendiğinde neler olacaktı? En çokta aşık olduğu adamdan korkacaktı genç kadın. Çünkü yarattığı adamın bir iblisten farkı olmadığını çok genç anlayacaktı.

Kitaplarına sığınmış yalnız bir kız, okuduğu kitabın içine çekilirse ve okuduğu kitabın ana karakter olursa geri gerçek dünyaya nasıl dönmeyi başarabilir? Daha doğrusu başarabilir mi?

Tanıtım bölümüne göz atınız...

"Bazı aşklar ruhunu yakar... ama o küllerin içinden hâlâ onun adını fısıldarsın." Bal sıradan bir hayatın içinde sıkışmıştı. Ta ki gözleri, onunla sınıfta kesişene kadar. O adam... Çok fazlaydı. Fazla soğukkanlı, fazla bilmiş, fazla... tehlikeli. Ve Bal, yavaş yavaş öğrenmeye başladı: Herkesin kaçtığı şey, bazı kalplerin kaderi olabilir. Adını söylediğinde dudaklarını yakan, sustuğunda içinde yankılanan bir adamdı o. İki gözle bakıldığında bir öğretmen... ama üçüncü bir göz gerekirdi onun kim olduğunu anlamak için. Tutku başladığında, hiçbir şey göründüğü gibi kalmadı. Ne şehir, ne gökyüzü, ne Bal'ın bedenindeki sıcaklık. Aşk dönüştü. Bal dönüştü. Ve hayat... artık eski haline dönemeyecek kadar karanlıkla kutsandı. Ama bazı duyguların bedeli olur. Bazı sevişmelerin kefareti vardır. Ve bazen... doğum, sadece başlangıç değil, cehennemin ta kendisidir. Bal, kaderin en çarpık oyununun içine düştü. İki dünya arasında, iki adam arasında, iki gerçeklik arasında sıkıştı. Ve sonunda öyle bir karar verdi ki, gökyüzü bile nefesini tuttu. Ama tam her şeyin bittiğini sandığında, tanıdık bir ses yeniden fısıldadı: "Ölmene izin verir miyim sandın, küçük öğrenci?" Bu hikâye, bir aşk masalı değil. Bu, kaderin bile yazmaktan korktuğu bir hikâye. Ateşe uzanmış bir ruhun, cennete göz diken bir kalbin ve aşkın en karanlık halinin anlatısı. Bazı insanlar unutulmaz. Bazı bağlar kesilemez. Bazı aşklar... seni sonsuza kadar izler. #1-şeytan #1-sır #1-romantik #1-kurgusal #1-daddy #1-komedi #2-fantastik #3-roman #3-edebiyat

Avukat Kocam Bey: Ayrıca ben bir fizik göremiyorum Siz: Fotoğraf* Siz: Hâlâ bir fizik göremiyorsan doktora gitmeni tavsiye ederim. Giray Kozcu & İmren Arsal Not: Kitap şahsıma aittir. Herhangi bir çalıntı veya kopyalanması durumda hukuki işlem başlatılacaktır. Uyarı! Kitabın içerisinde +18 unsurlar yer alacaktır. Rahatsız olacaklara duyurulur! Başlangıç: 24/12/2022 Bitiş: 31/10/2025

🔥1. KİTAP (UYANIŞ) ve 2.KİTAP (ARAYIŞ) TAMAMLANDI⚡ Ben hayatım boyunca içeceğim suya kadar hesaplardım. Kontrol edemediğim olaylar beni aşırı sinirlendirir ve ağlatırdı. Sonunda tekrar konuşmaya karar veren adama bakarken "İsmin ne?" diye sormasıyla kaşlarımı çattım. Asabiyetle "Senin ismin ne?" diye sordum. Sonuçta başına saçma olaylar gelen ve bulunduğu yerden farklı bir yere düşen benim. Onun bana değil benim ona güvenmemem gerek. Yeşil gözlerin sahibi tehlikeli bir gülümseme eşliğinde bana bakarken konuştu. "Aison, ismim Aison DAMARİS." Duyduğum isim ve soy isimle beynimden vurulmuşçasına ona bakakalırken nefes almayı kestim. Bunun büyük bir tesadüf şaka ya da onun gibi bir şey olması için kendimi ikna etmeye çalışıyordum ama şoktan kurtulamıyordum. Çünkü Aison Damaris ismini en son okuduğum kitapta aşık olduğum Andre'den duymuştum. Onun baş düşmanı olan Kan Sarayı'nın kralı Aison Damaris şu an karşımda duruyor olamaz. Olamaz değil mi? ⚡🔥 Başlangıç Tarihi: 28.08.2024 Bitirme Tarihi: 28.08.2025