Iso Furtuna wakes up believing it's 2025. Instead, he finds himself in 2028-with three years of memories missing and a wedding ring on his finger belonging to Fadime Koçari, the woman he once considered his enemy. While Iso struggles to recognize the life he built, Fadime is left grieving a husband who no longer remembers loving her. But some love stories refuse to be forgotten.

Yan yana ama fersah fersah uzak iki kalp... Bir yanda mecburiyetlerin zincirlediği öfkeli bir yürek, diğer yanda onun başkasını sevdiğini bile bile aşkını içine gömen buruk bir ruh. Gözlerinin içine baka baka seni istemediğini söyleyen soğuk bir kalbe, aşkı yavaş yavaş öğretmek mümkün müydü? Yoksa bu hikaye, nefretin küllerinden doğmaya çalışan imkansız bir sevdanın sessiz vedası mıydı? Taşacak Bu Deniz İsmail Furtuna & Fadime Koçari

Tek gecelik ilişkiden doğan aşk Yeni isfad kurgummmm

Toprak hafızayı asla silmez; üzerine düşen kanı da, edilen yeminleri de, nesiller boyu süren o sessiz kini de unutmaz. Fadime ve İsmail, işte o toprağın birbirine düşman kıldığı iki ayrı dünyanın çocuklarıydı. Biri, geçtiği her dalı kıran, hırçın ve boyun eğmez bir sert rüzgâr. Diğeri, derininde neleri sakladığı bilinmeyen, duru ama kararlı bir sakin nehir. Onlar, kaderin yanlış zamana ve yanlış nefretlerin arasına gizlediği iki eksik yapboz parçasıydı. Bir araya gelmek, sadece iki kalbi birleştirmek değil; yılların ördüğü duvarları yıkmak, suskunluğu bozmak ve geçmişin hayaletleriyle yüzleşmek demekti. Birbirlerinin yaralarına dokunurken, düşmanlığın zehriyle beslenen bir dünyada aşkla şifa bulmaya çalıştılar. Ancak bazen en büyük savaş, dışarıdaki düşmana karşı değil, insanın kendi kanına işlenmiş o kadim nefretlere karşı verilir. Peki, bir aşkın gücü, yüzyıllık bir öfkeyi dindirmeye yeter mi? Yoksa fırtına dindiğinde, geriye sadece nehrin yuttuğu yıkıntılar mı kalacak?

Fadime, İso'nun ölümünün ardından dünyada cehennemi yaşarken acılar içinde dilediği dilek gerçekleşmiş ve kendini aylar öncesinde henüz evlenmediği kocası tarafından kaçırılırken bulmuştu. ya da Fadime, kendini İso'nun onu arazi için kaçırdığı günde bulur. Ancak bir şeyler farklıdır çünkü bu sefer karşısındaki kişi artık düşmanı değil de sevdiği adamdır.

Fadime, dört yıl uzak kaldığı memleketine döndüğünde geçmişi de peşinden gelir. Kan hakkı, yarım kalmış aşklar ve bir kurşun her şeyi yeniden başlatır... Diziden sahneler olsa da ben daha farklı yazacağım,okumak isteyenler başlayabilir.❤️

Forced into a marriage neither of them wanted, a fierce Greek mafia princess and a ruthless Sicilian underboss must navigate a storm of power, passion, and betrayal-only to discover that their greatest battle might be against their own hearts. *** They hated each other from the moment they met, but little did they know, they were destined to be together. Millicent Rhea Darmos: Princess of the Greek Mafia. At 25 years old, she's established herself as a self proclaimed boss bitch, running her own publishing company. But now it's time she fulfils her duty to her family's organisation. It's time she gets married. Costantino Salvatore Accardi: Underboss and Heir to the Sicilian Mafia. At 28 years old, he has no interest in settling down-he already has it all. He believes in family above all, so why bring in an outsider? Yet, after a strange string of events, the two of them find themselves thrust into married life. It's full of chaos, drama and all kinds of tension. The question is, how do they survive their marriage and the storm that follows? *** "I've never kissed anyone." My voice trembled with a tinge of vulnerability - something I hated. But Costa didn't seem to mind that I was nervous or anxious. "Good. You're mine." He spoke so seriously, without a flicker of doubt as he took my hand in his. "So you want it be special, principessa?" "Every girl's first kiss is special." I whispered, watching as he brought my hand up to his lips. "I only care about yours."

Furtuna'nın en serserisi, Karadeniz'in en dizginlenemez adamı; İso... Geceleri siyah bir BMW'nin gölgesinde, sabahları ise bir kan davasının ağırlığında nefes alan bir adam için tek bir kural vardı: Asla geriye bakma. Ama o taş köprünün üzerinde yolu kestiğinde, sadece bir düşman kızını değil, lise yıllarında bıraktığını sandığı o sönmez yangını da bagaja hapsettiğini bilmiyordu. İki aile, tek bir arazi ve bir örgü saçla perçinlenen bu savaşta; serserilik bir maske, tutku ise en büyük esarettir.

21. yüzyıldan 14. yüzyıla bir İsFad hikayesi.

Bir düşmanlığı diri tutmak, ateşini her zaman harlamak kolay değildi. İnsanlar sürekli çatışmaktan yorulabiliyor, o noktada da kendilerine kaçacak bir şey buluyorlardı. Belki bir dost, bir sevdalık... ya da sadece kendilerini mutlu edebilecek, kısa bir süre için bile olsa dökülen kanların içinde yüzdüklerini onlara unutturabilecek küçük bir şey. Evet, herkes bir yere kaçıyordu. Ama Fadime Koçari düşmanına kaçıyordu. ⊹ ࣪ ﹏𓊝﹏𓂁﹏⊹ ࣪ ˖