ကျွန်မဟာ ဒီနေကြာငယ်လေးရဲ့ နေမင်းကြီးပေါ့ ။

နွေဦးမှာ အတာဆီက မေတ္တာတွေရောယှက်ပါဝင်နေတဲ့ အဝါရောင်ပန်းတွေကိုလက်ခံသွားတာ ။

ပြီတီတီမျက်နှာနှင့်မောင့်ကို ကျွန်မဖြင့်သိပ်အသည်းယားတာပဲ ။

အချစ်က လွှတ်မချနိူင်တဲ့ဝဋ်ကြွေးတွေကိုသယ်ပိုးထားရသလိုပဲ ။နာကျင်မယ်မှန်းသိရက်နဲ့ ဆုတ်ကိုင်ထားမိတာ ။

အန်တီ မျက်တောင်တစ်ချက်ခတ်လျှင်ကို သူ့အချစ်တွေတိုးရပါတယ် ။

သမိုင်းတစ်ခုမဟုတ်ခဲ့ပေမဲ့ ဇာတ်လမ်းတစ်ခုတည်ခဲ့၏။ပြည့်ရှင်မတစ်ယောက်ရဲ့ သမိုင်း၀င်ချစ်ခြင်းတစ်ခု နှစ်ပေါင်းများစွာရှည်ကြာခဲ့၏။

နှင်းဆီဟာ သိပ်လှသလို သိပ်လည်းရက်စက်တက်တဲ့သူ သို့သော်....

စစ်ပွဲအလီလီ အနိုင်ယူနိုင်ခဲ့ပေမဲ့ တစ်ခါစစ်ရှုံးသွားတာက နှလုံးသားပါ အဆုံးပေးရမလား စစ်သူကြီး နန်းကလျာ ငါကိုယ်တော် မင်းကိုချစ်တယ် မင်းကမှ ငါကိုယ်တော် အသက်လိုချင်ရင် ပေးဖို့အဆင့်ဘဲ ဘုရင်မ စောဒေဝီ