"Yalnızlık, seviştiğin o kalpsiz bedende uyuşturuyor seni." "Bunun adı aşk Chanyeol." "Yanılıyorsun Baekhyun, bunun adı kör olmuşluk."

"Birbirimizi hep yanlış anladık ve yanlış tanıdık Baekhyun. Biz aslında birbirimizi hiç tanımadık ki." "Öyle."

Çilekli sütümle aynı yerimdeyim yine. İnsanlar beni görmeye alışmıştı artık. Tıpkı onun söylediği gibi. Her gün aynı yerimde onu görmek için bekliyorum. * İçkiye alıştım mı? Ya da artık üstüne kusamayacağım için mi sakin midem? Sanki artık acın, uyuşturmadan aklımdan çıkmayacak gibi. * "Bana Channie diyor ki desene. Bekle de, sabırlı ol de. Oyunumuz buydu. Başarırsam senin hakkında en merak ettiğim şeyi söyle bana. Başarırsam sormama izin ver. Çünkü bilmediğim yalnızca bu kaldı. Ne zaman döneceksin?"

Nedendir bilinmez, onu görmek isteyen herkes göremez. Gün ağarırken erkenden kalkanlara güç, gece yorgun argın eve dönenlere umut olur ama Venüs yalnızca güzel olanlara görünür. Çok güzel olanlara, görebilenler de gün geçtikçe güzelleşir. Fakat güzel olanı Venüs değil, ona bakan gözler bilir.

After All'dan önceki her şey

-

"Ben Komutan Park Chanyeol. Bundan böyle, kralım Byun Baekhyun, benim en büyük yeminim."

[texting] chanyeol ev arkadaşının duvarlarını yıkmaktan başka bir şey istemiyor. 14.01.23

[texting] boşanmayı bir türlü beceremeyen iki kişi _ 04.04.23

Park Chanyeol, zehirli bir yılandı. Her an kanınıza karışabilirdi. Byun Baekhyun ise pençelerini arkasında saklayan naif bir aslandı. Kim Jongin, yeşil ve grinin uyumuydu. Gözleri donmuş bir orman gibiydi. Oh Sehun ise gün batımı gibi sarıydı. Soğumaya başlayan ama parlak.