Savaşçı hikayesi

Herkesin bir hayali vardır. Çoğumuz da gerçekleşmesi için çabalarız. Bazen çabalarımız meyve verir, bazense bir hiç uğruna çabalamış oluruz. Önümüze binbir türlü engel çıkabilir. Bazen bu çevremiz olur. Mesela karşı komşumuz veyahut herhangi bir tanıdığımız. Bazen ailemiz olur. Ki bence en zor geçilmesi engel ailedir. Aile herşeydir. Dünya üzerindeki kan bağınızın olduğu sayılı insan topluluğudur. Bu yüzden bazı şeylere onlar istediği için boyun eğmek zorunda kalabiliriz. Ama bu demek değil ki onlar için hayatımızdan hayallerimizden vazgeçelim. İstediği şeyi kafasına koyan birinin önüne kimse çıkamaz. Bu onu büyüten anne-babası olsa bile. Annemin 'Asker olursan benim senin gibi kızım olmaz' diyen sesi kulaklarımda çınlarken yazmıştım tercih formuna o okulu. Yine annemin sesi çınlarken açmıştım sonuçların açıklandığı internet sitesini. Anneme o okulu kazandığımı söylerkende aynı ses çınlıyordu kulaklarımda. 3-4 yaşlarında polis olmaya karar vermiş; 10-11 yaşlarında da asker olamaya karar vermiş ve tonlarca yemin etmiştim olacağıma dair. İlk başlarda daha yaşım küçük olduğu için ailem çok ciddiye almamıştı. Ama zaman geçtikçe fikrimin değişmediğini görüp vazgeçrimek için çabalamışlardı. Ama ben ailemin bütün çabalarına rağmen o okula gitmiştim. Her şey o kadar yolundaydı ki anca bir rüya bu kadar yolunda giderdi herhalde... Ama sonrasında başıma gelenler... *Kitap tamamen bana aittir! Herhangi bir telif hakkı ihlali sonucunda yasal işlem başlatılacaktır! Lütfen emeğe saygı gösterelim!* Anlaşıyınız için teşekkür ederim. Keyifli okumalar dilerim...

"Su hayat verir, ateş yok eder derlerdi. Peki ya bu iki zıtlık bir araya gelirse?" Düzenin tek kuralı: Denge. Zümrüdüanka Prensesi ile Okyanusanka Prensi, evrenin en kutsal yasaklarından birini çiğnedi. Ateşle suyu birleştiren bu aşk sadece kralları değil, kadim bir kehaneti de karşılarına aldı. Asırlardır süren uyumun temel taşı olan mesafe, yerini tutkulu bir aşka bırakınca tüm evrenin kaderi değişti. Lanetler okundu, mühürler vuruldu, savaşlar başladı... Ve o günden sonra hiçbir şey eskisi gibi olmadı. Ancak gerçek kehanet sadece kutsal aynada saklıydı. Ateş ve su yok edebilirdi. Ama birlikte..." Yetimhanede dinlediği bu masalın kendisine bıraktığı etkiden kurtulamayan Arel Tuna büyüyüp pilot olduğunda da hala gökyüzünün mistik ve fantastik şeylere ev sahipliğini yaptığını düşünür ama kimse ona inanmazdı. İnanılması güç şeylerdi bunlar. Kim inanırdı ki bir Prens ile Prenses'in hele ki anka soyundan olan bir Prens ile Prenses'in bütün bir topluluğu aşkları için dünyaya hapsettiğine ve vakti geldiğince bu laneti kaldırmak için tekrar dirileceklerine... O inanıyordu. Bu inancını küçüklüğünden beri hiç kaybetmemiş ve tüm kalbiyle inanmaya devam ediyordu. Ama uğraşacağı hayal kırıklarından haberi yoktu... *Kitap tamamen bana aittir! Herhangi bir telif hakkı ihlali sonucunda yasal işlem başlatılacaktır! Lütfen emeğe saygı gösterelim!* Anlaşıyınız için teşekkür ederim. Keyifli okumalar dilerim...

Dünya onu doğduğu gün unuttu. Ailesi onu bir mezar taşına gömdü. Ama o ölmedi. O, düşmanın kalbinde bir hançer gibi saklandı. Aren, çalınmış bir hayatın başrolüydü. Masumiyeti, kirli bir savaşın en büyük silahıydı. Ta ki Karan gelip o silahın namlusunu tersine çevirene kadar. Şimdi sırlar açığa çıkıyor. İntikam için koparılan bağlar, kanla yeniden düğümleniyor. Avcılar, avlarını geri istiyor. Ama unuttukları bir şey var. O çocuk artık yalnız değil.