Baran Abi adlı kişiyi Baran olarak değiştirdiniz. 🎀 Yağmur : okulun kampı varmış bu hafta son sınıf öğrencileri için. Baran : ne güzel. Baran : çadır mı lazım? Yağmur : yok sen lazımsın. Baran : ne? Yağmur : cidden. Yağmur : sen lazımsın. Baran : anlayamadım? Yağmur : herkese yanında 1 kişi getirme hakkı verilmiş. Yağmur : benimle gelir misin?

Melina & Han ................................💙................................ 'Hastanede koşuşturmaca hakimdi. İlgilendiğim hastayı bırakıp öbür hastaya geçecekken kalakaldım. Hareket edemiyordum. O karşımdaydı. Han komutan Can'ım, Huzurum. Tam kafasını çevirecekti ki beni gördü. Hızlıca yanıma gelip bana sıkıca sarıldı. "Seni çok özledim bal'ım." Zaman benim için durmuştu. Kollarım yanlarında sallanıyordu. Akıl edip kollarımı Han'a doladım. "Han neredesin sen 2 aydır öldüm senden haber alamadıkça. Kafayı yedim resmen. İnsan 2 ayda bir kere olsun aramaz mı? Çok merak ettim seni." Sesim sonlara doğru kısılmıştı. Usul usul aktı göz yaşlarım. Kamuflajına doğru. Benden biraz uzaklaştı Han. Ve kafamı kaldırıldı. "Ağlama" dedi "Ağlama özür dilerim." Kamuflajın içinde olduğu için daha koyu yeşil olan gözlerini bana dikti. Kafamı göğsüne geri yaslayıp tekrar sarıldı bana. "Özür dilerim bal'ım. Aramak istedim İnan bana ama öyle bir fırsatım olmadı. Ağlama bal'ım kalbim acıyor sen ağladıkça ağlama." Kafamı salladım çok başarılı olmayan bir gülümseme oluştu dudaklarımda. Oda bunun farkındaydı hafifçe kaşlarını çattı.' ................................💙.................................. 11102020💙B.T 28082022💙B.T •Kapak tasarımı @zeh122 💙🥰 •Olayların gerçeklikle hiç bir ilgisi yoktur.

Şarjörü doldurup atış kulaklığımı taktım. Karşımdaki hedefin kırmızı alanını delik deşik ederken rahatladığımı hissediyordum. Şarjördeki mermi bittiğinde atış kulaklığımı enseme indirip masanın üzerindeki mermilere uzandım. O sırada kulağıma dolan tok postal sesleri bana kimin geldiğini müjdeliyordu. Bir adamı yürüyüşünden tanıyor olmak garipti. Üsteğmen hala yanıma gelmemişti, merakla başımı geriye çevirdim. Arkamdaki masaya yaslanmış anlamlandıramadığım bakışlarla beni izliyordu. Bir eli yaslandığı masada, diğer eli de palaskasındaydı. Genelde omzuna asmaktan hoşlanmadığı bordo beresi ise tıpkı benimki gibi omzundaydı. Başımla kısa bir selam verip önüme döndüm. Tekrar pozisyon alıp hedefime odaklandım. Ben atış yaparken üsteğmen de yanımdaki alana girip atışa başlamıştı. Kavga eder gibiydik o an, kurşun seslerimiz ise sustuğumuz kelimelerimizi ifade ediyordu. İkimizin de kurşunları bitmişti, bakışlarımız birbirini bulduğunda yine o gizemli karaları karşıladı beni. Ben savaşmaya devam etmek ister gibi mermilere uzattım elimi, ama susmayı da beceremedim işte. ''Yurdunuzu arıyor gibisiniz üsteğmenim, gözleriniz sürekli bir arayışta sanki.'' Ona bir cevap hakkı tanımadan atış yapmaya başladım, silahımın tetiğine basmaya devam ederken yanımdaki adamın da pür dikkat beni izlediğini biliyordum. Son mermime de veda etmiştim. Başımı çevirdiğimde yine o bakışlara mahkum edildim. Aramızdaki birkaç adımlık mesafeyi sonlandırıp yanıma geldi, elini uzatıp atış kulaklığımı çıkardı. Aramızdaki tek engel o kulaklıkmış gibi biraz daha yaklaştı bana, gözlerime daha yakından baktı. ''Belki de yurdumu bulduğum için sürekli gözlerine bakıyorumdur teğmenim.'' Bordoya boyanırken aşka karışan iki yürekli askerin hikâyesi...

055*: Ya bakın bir defa değil iki defa değil 055*: Detaya inip terbiyemi bozmak istemem ama 055*: Bendekide derviş sabrı değil 055*: Gece gece aşk hayatınızı komşularınızla paylaşmayı kesin 053*: Ne 4/12/2025

alt tarafı arkadaşının abisinden izin alacaksın ne olabilir ki ya bu abi biraz👌🏻uyuz biriyse ne yapacaksın ama bilemezsin tıpkı kaderi bilemediğin gibi insanın içini de bilemezsin🇹🇷🐺

Arkadaşının doğum günü için elbiselerinin fotoğrafını arkadaşının yeni numarasına atmışsındır. Fakat arkadaşının sana oynadığı küçük bir oyun yüzünden fotoğrafları gören bir başkasıdır...

"Üsteğmen... Evlensen ya benle." Dört kelime. İki hayatı bilinmez bir oyuna sürükleyen dört kelime. Peri'nin sığınacak bir liman ararken tutunduğu tek adam. Ve Mahir'in aklını susturup kalbini dinlemek zorunda kaldığı tek kadın.

Asena; geçmişi kayıplarla dolu, hayata tutunmayı bırakmış genç bir ressam. Kutay; korkuyla anılan, sert kurallarla yaşayan bir adam. Birbirlerinin karanlığına adım attıkları anda, hiçbir şey yerli yerinde kalmaz. Mafyalar, düşmanlar, itaatkârlar, tehditkârlar, zorunlu ilişkiler, kan davaları, sırlar, oyunlar, dövüşler ve muhteşem tablolar... Asena, kaçırıldığı adamı esir alacak kadar cesur; Kutay ise geçmişini öğrendiği kadına ilk görüşte âşık olacak kadar delidir. Soylarının bıraktığı kan izleri ve yanan şehirlerin ortasında tek sığınakları birbirleri olur. Bir aşk ne kadar büyükse, bedeli o kadar ağırdır. * "Silahımı çeneme yasladığında kehribar gözlerine bakarken bu kız beni öldürür dedim içimden. Çünkü o an âşık oldum. Âşık olmak benim için ölmek demekti. Ben yenilmez bir adamken hayatımda ilk defa, tek bir bakışta yenildim."

Kenan cinayet büro komiser yardımcısıdır ve Nalan ile 3 yıl önce dolu dizgin aşk yaşayan mutlu bir çiftken Kenan'ın tek bir mesajla terk edilmesiyle sırlar ve geçmiş birbirine geçer. Nalan hala aşıktır ama geri durmaktan başka çaresi yoktur. Kenan ile bir cinayet davasında yeniden karşılaşmaları, onları ayırmak isteyen bağlara rağmen tekrar şans yakamaları bir şeyleri dönülmez seviyede değiştirecektir. ❦ Ayrılık ❦ İkinci şans ❦ Eski sevgili Bu kitapta geçen kişiler ve kurumlar hayal ürünüdür.

Fırsatı değerlendirsem ne olurdu ki? Ne kaybederdik? Ne o abimin arkadaşı olmaktan ne de ben onun arkadaşının kız kardeşi olmaktan çıkmazdım bence. Bir öpücükten en fazla olabilirdi?