DuruErvanurKaya
Kimi insanlar karanlıkta doğmaz...
Ama karanlık, onları doğurur.
Liva, geçmişini arkada bırakalı çok olmuştu.
Ta ki ailesi vahşice öldürülene kadar.
Şimdi bir sırrın peşinde, kendi hayatını bile tanıyamadığı yeraltı dünyasının eşiğinde.
İstanbul'dan Rusya'ya uzanan bu yolculuk, ona sadece intikamı değil; varlığını inkâr eden bir gerçekliği de sunacak.
Genetik deneylerin gölgesinde büyütülen bir çocukken, şimdi yaşayan son sırra dönüşen genç bir kadın.
Ve karşısına çıkan biri var. Soğuk. Uzak.
Ama gözlerinde geçmişin tozuna bulanmış bir yangın taşıyan biri.
Noyan.
Onun sessizliği bile tehdit gibi.
Ama bazen, en sessiz şeyler en yüksek çığlıkları taşır.
İkisi de birbirini çözmeye çalışırken, gerçekler saklandıkları yerde çoktan uyanıyor.
İnfernum cehennem demektir.
Cehennem, yalnızca alevlerden değil, dondurucu bir yalnızlıktan da doğar.
Ateş acıtır, ama buz unutturur.
Ve bazen unutmak, yanmaktan çok daha ağırdır.
Cehennemi sıcak sananlar, soğuk bir intikamla tanışmadı demektir.