Karahan Demir Koral : Firuze abin nerde Karahan Demir Koral: telefonlarıma neden bakmıyor Firuze Aras : uyuyor telefonu da sesizde Firuze Aras: Karahan Demir abi Karahan Demir Koral: abi mi Karahan Demir Koral: ne abisi kızım Karahan Demir Koral: abin değilim ben senin Firuze Aras: abi dedimde kızıyorsun demedimde kızıyorsun ne dengesiz herifsin ya

Öğretmen ve öğrenci hikayesi. (Kitapta yoğun bir şekilde +18, argo,madde kullanımı,olumsuz davranışlar bulunmaktadır. Dikkate alarak okumanızı öneririm.)

Asya bir sene önce babasını yani Hakan Emir'i bir dakika bile görebilmek için onun müdürü olduğu şirkette işe başlar . Ama oranın mafyayla bağlılığı olduğunu bilmez. Bir gün o mafya ve adamları parasını almaya gelir ama hakan emir bu parayı harcamıştır ve yarısı kalmıştı . Parasının harcandığını öğrenen mafya lideri onu vurmak için silahını kaldırır ama o sırada annesi gibi babasınıda gözleri önünde kaybetmek istemeyen Asya babasının önüne atlar ve vurulur . Mafya asya'ya yaşarsan ben seni öldürürüm der . Asya hayattadır ve bunu öğrenen mafya lideri kaldığı hastaneden kaçırtır . Mafya lideri asya'ya tecavüz edecekken baş düşmanı Miran Karasu o mekana baskın yapar ve asya kurtulur. Ve büyük bir aşk başlar

20 yaşında töre yüzünden 27 yaşındaki ağaya gelin giden bir kızın hikayesi. KAPAK RESMİ PİNTERESTTEN ALINMIŞTIR !KİTAP DÜZENLENİP TEKRAR YÜKLENMİŞ BAZI KISIMLARI DEĞİŞTİRİLMİŞTİR!

~TAMAMLANDI~ 0545* Sizi "MAFYA" adlı gruba ekledi Bazı bölümler düzenlenmiştir. #Romantizm kategorisinde 1.Sıra✨ #3Ay kategorisinde 1.Sıra✨ #Siyah kategorisinde 1.Sıra✨ #Esir kategorisinde 1.Sıra✨ #Gençkurgu kategorisinde 1.Sıra✨ #Tutsak kategorisinde 1.Sıra✨ #Spiritüel kategorisinde 1.Sıra✨ #Macera kategorisinde 1.Sıra✨ #Gerilim kategorisinde 1.Sıra✨ #Rastgele kategorisinde 1.Sıra✨ #Aksiyon kategorisinde 1.Sıra✨ #Heyecan kategorisinde 1.Sıra✨ #Mafya kategorisinde 1.sıra✨

Yağmuru kim döküyor Ünzile kaç koyun ediyor dayaktan uslanalı hiçbir şey sormuyor.. ❝Yağmuru kim döküyor? gökyüzü değil, hasta kadınların kurumayan müjganları döküyor yağmuru. Ölümler geçiyordu önümüzden, dirimler yaşanıyordu başkalarının dünyasında. Bize ise sadece her darbede biraz daha donan o ruhlar, her haksızlıkta boğazımızı yırtarcasına büyüyen o çığlıklar kalıyordu. Ben o çığlığın ta kendisiydim.❞ Yaş yirmi dört! Yolun yarısı eder.

Kızın suçu adamın ilgisini çekip kendine aşık etmesiydi. Ama bunu yaparken ne adamın farkındaydı, ne de başına bela aldığının. Adam için yaş önemli değildi. Ne olursa olsun MEYRA onun kadını olucaktı. MEYRA AKSOY artık MEYRA BATUR olucaktı. Onu görene kadar aşka inanmayan biriydi ARAS. Annesi Meyra'yı doğururken hayatını kaybetti. Babası ise annesinin ölümünden Meyra'yı suçlu tuttu. Meyra için artık herşey daha çok zorlaşıcak. Adam kıza deliler gibi aşık. Kız bundan habersiz. İşler burda bitmiyor tabiki. Aras' ın düşmanı B ULUT ATEŞ Arastan intikam almak için Meyra'yı kullanırsa, en büyük zaafını kullanırsa işler çok kötü karışacak. Aras ortalığı yıkacak. Peki Bulut intikam için kaçırdığı kıza aşık olursa neler olur? Fakat asıl sorun şu ki Meyra kime aşık olacak? Ona aşık olup nasıl seveceğini bilmeyen ve onu kaçıran adama mı, yoksa intikam için onu kaçıran adama mı? Peki Aras vazgeçecek mi? *** Esaret 1 ve Esaret 2 kitaplarımın kapakları @ssellenophhile tarafından tasarlanmıştır. Çok teşekkür ediyorum.

"Mihri, evleneceksin," diyen babamın sesi tekrardan kulaklarımda çınlamıştı. Sesi her zamanki gibi soğuk, demir geçirmezdi; itiraz kabul etmiyordu. Babamın dediklerini sindirmek için zorlukla yutkunmuştum. Böyle olacağını bilmeme rağmen neden nefes alamamıştım, neden içinde olduğum durum altında ezilip kalmıştım? Bir şeyler söylemek, itiraz etmek istemiştim fakat yapamamıştım. Babamın bakışları altında ezilmiştim tekrardan. "Hayırlısı buymuş," demişti annem, abimin gözlerinin içine bakarken. Bana bakmamıştı. Oysaki abimin canına karşılık benim canım, benim hayatım ortaya koyulmuştu. Bu ailedeki yerimi bir kez daha anlamıştım: Ben bu aile için bir hiçtim, fazlalıktım. Birkaç gün sonra bu konağın kapısına bir çöp gibi bırakılmıştım. Abimin geleceği için benim geleceğimi yok saymışlardı. Bunu hiçbir zamana affetmeyecektim, bu gerçeğin altında her gece ezilecektim.

Her zamanki gibi güneş yine en tepesindeydi Mardin'in. Işık saçıyordu her bir evin tepesine içindeki karanlık hayatları bilmeden. Şilan'da açmıstı gökyüzü gibi gözlerini o sabaha karanlık günlerin yaklaştığını bilmeden.