Bazen bazı kapıların açılması için bazı kapıların kapanması gerekir. İnsan bunu ilk anda bir kayıp sanar; gidenin arkasından uzun uzun bakar, ne yapacağını bilemez. Oysa kapanan kapı, ardında bırakılan bir hayattan çok, taşınamayan bir ağırlıktır. Herkes her yere sığamaz; her umut her zamanda yeşermez. İki kişi tarafından aldatılmanın ağırlığını taşımaya çalışırken, görüş açıma giren bir çift kahverengi göz dağıttı dikkatimi. Uzun zamandır fark edilmenin ağırlığını taşıyan hareler içime oturuyordu. "İkimiz de mutsuz ailenin çocuklarıyız Toprak-" "Bu birlikte mutlu olamayız demek değil, mutsuz olursak da birlikte mutsuz oluruz." elleri yanaklarımı kavradı, alınlarımızı birleştirirken çaresizliği sesinden anlaşılıyordu, "Bize bunu yapma, sana bu kadar yaklaşabilmişken beni tekrar elinin tersiyle itme." hissettiği kırılganlık, sözcüklerin arasına sıkışmış bir yalvarış gibi titriyordu.

Havadan gelen nefes karaya vurmasaydı, Çiçek toprağa kavuşmazdı. Çiçek, oksijen bulması için toprağa karışması gerekirdi. Ve Hava Ve Kara Birleşirdi. Toprak ve Çiçek Buluşurdu. Bu ne demekti? Tam olarak şu demekti... Bir Makine, Bir İnsan. Tek Vücut Olduğunda Yeryüzü ve Gökyüzü Birleşir. Bir Savaşçı Doğar. •Bu hikayede geçen kurum ve kuruluş adları ile birlikte olmakla tamamı ile hayal ürünüdür.

Her mahallenin kendine özgü bir kokusu, bir rengi, bir sırrı vardır. Kiraz Mahallesi ise, umutla acının, sevdayla mücadelenin, geçmişle geleceğin kesiştiği bir yerdir. Yaren Çetinsoy, hayatın yükünü sırtında taşıyan genç bir kadındır. Bazen suskunluğu ile konuşur, bazen gözlerindeki derinlikte sakladığı sırlarla... Onun hikâyesi yalnızca kendi kalbinin değil, bir mahallenin kaderini de fısıldar. Çünkü kimi insanlar geldikleri yeri değiştirmez; varlıklarıyla oraya yeni bir ruh kazandırırlar. Kiraz Mahallesi'nin taş sokaklarında yankılanan her adım, aslında insanın kendi iç yolculuğuna da ışık tutar. Burada küçük görünen anlar, büyük anlamlar taşır; sıradan bir tebessüm bile yeri geldiğinde bir kalbi iyileştirir. Bu kitap , bazen en büyük gücün sessiz kalmakta değil, kalbini açabilmekte saklı olduğunu hatırlatır. Ve Kiraz Mahallesi, her satırında bize şunu söyler: "İnsan, en çok kendine tutunarak ayakta kalır... ve bazen kader, hiç ummadığın bir sokak başında seni bekler."

"Sana gerçekten âşık olduğumu anladığım gün almıştım o bilekliği..." Beş yıl önce birbirlerini kaybettiler. Şimdi ise aynı düşmanın hedefindeler. Nil ve Barış, geçmişin enkazı arasında yeniden karşı karşıya gelirken yalnızca kalplerini değil, arkadaşlarını da kurtarmak zorundadır. Çünkü bu kez oyun farklıdır. Ve bu oyunda... Kaybeden sadece bir kişi olmayacaktır.

CİNSELLİK İÇERİR! Solen, bir yayınevinde editörlük yapan genç ve güzel bir kadındır. Bir gün şirketin genç, yakışıklı ve bir o kadar da gizemli Türk asıllı yabancı bir adam tarafından satın alındığını öğrenir. İşte her şey o zaman değişmeye başlar. Chris ve Solen arasında geçenleri merak ediyorsanız kitaba göz atmanızı öneririm.

Poyraz ve Işıl, birbirlerine yaklaşmamaları gerektiğini biliyorlardı. Ama kalp bazen mantığın sustuğu yerde konuşur. Bir yanda aile bağları, diğer yanda vazgeçilemeyen bir aşk... Geçmişten gelen sırlar ve geleceği değiştirecek kararlarla yüzleşirken, ikisi de aynı sorunun cevabını arayacaktır: İnsan gerçekten sevdiği kişiden vazgeçebilir mi? CİNSELLİK İÇERİR! RAHATSIZ OLAN OKUMASIN!

Yaş farkı, ağır cinsellik bulunmaktadır! O kadına sadece sahip olmak isteyen bir adam değildi Harun. Onu saran, saklayan, kimseye göstermeyen bir gölge olmak istiyordu. Tutkusu ateş gibiydi; dokununca yakıyor, uzak kalınca delirtiyordu. Ama aşkın karanlık bir yüzü vardı. Kimi zaman bir öpücükten önce bir tetik çekilirdi. Ve bazen en büyük düşmanın, seni en çok seven kişi olabilirdi.

İki düşman abi-kardeş... Aynı kan, aynı karanlık. Ama biri kızın sevgilisi, diğeri kızın saplantısıydı. Pareja Mateo Delgado'nun, Valeria ne fes aldığı tek güvenli limandı. Pareja'nın Efsunlu gördükten sonra, her nefesini ona adıyordu. Takıntısı, sevgiden çok cehennemin içinden çıkmış bir sahiplenmeydi. Ve o gece... evlenme teklifi aldığı gece.... Mekân bir anda karanlığa büründü. Bir ateş yükseliyordu. O ateş Pareja'nın mekânıydı... Ve o ateşi bizzat Pareja'nın yakmıştı. ... Luvas ve Claire (Valeria) nikâhı için hazırlanmış belgeler... gizlice değiştirildi. İmzalar... yer değiştirdi. Ve kimse fark etmedi. Claire (Valeria), sevgilisi Lucas ile değil... Düşmanı olan abisi Pareja Mateo Delgado ile evlenmişti. Tüm evraklarda onun adı ve onun fotoğrafı yer alıyordu. İçerik uyarısı; Bu kitapta psikolojik şiddet, fiziksel şiddet, kaçırma ve cinsellik vb. Şeyler içermektedir

Kuzey ve Güney Kore ufak bir sınır ihlali suçundan ötürü savaş hazırlıklarına başlarlar. 2026 yılında iki ülke arasında yaşanan gerilimi savaş olmadan çözmek isteyen diğer ülke başkanları özel bir karargahta toplanır. Fakat bilmedikleri tek şey Sovyet Rusya'nın geri döndüğüdür. Bir roket. Üstünde tek bir cümle. "Sovyetler iyi günler diler." Tüm ülkelerde duyulan bu anons ve katliam. Ülkeler arası anlaşmazlığı gidermeye çalışan insanlarım ölümü... Gerisi ise sadece kaos... Yıkım... Üçüncü Dünya Savaşı.... 2035 yılına kadar eden savaş iki dünya devinin ateşkes emriyle sonlandı. Fakat verilen zararın haddi hesabı yoktu. Tam bu anda ise tüm dünyada siyasal bir çöküklük yaşandı ,tam on yıllık yeni bir savaş... Yeni devletler ve yeni monarşiler. Tüm sınırlar değişmiş, adına muhafız denilen insanlar kafalarına göre sokakta insan deşer olmuşlardı. Artık monarşi vardı, payitaht vardı, korku vardı... Ya biri gelirse ve on yıllık savaşı tekrar başlatırsa? Herşey daha mı kötü olur yoksa direniş dünyayı canlandırır mı? Distopik ama bir o kadar romantik Gölge Dansı'na hoşgeldiniz.

Üniversiteyi bitirdikten sonra özgür olmak ve hayallerini gerçekleştirmek isteyen Sidem, Milano'da kendi halinde günlerini geçirirken iş sözleşmesinin feshedilmesi üzerine vize sorunu ile karşı karşıya kalır. En az kendisi kadar zor durumda olan bir yabancıdan hiç beklenmedik bir teklif alır. Sidem, yabancının teklifini umursamazken bir yandan da ülkesine geri dönmemenin yollarını arar. Babası, durumu öğrenip müdahale etmeye çalıştığında Sidem için yolun sonu gelmiştir. Her yanılgısı bir aksilik, her aksilik onu kat ettiği yoldan başlangıç noktasına götürürken, bu sefer başlangıç noktasının da ötesine geldiğini hisseder. Belki de her şeye yeniden başlamak gerekir. Bir yabancıyla. O gece onlara yıldızlar şahit etti, kader yeniden yazıldı artık onlar birbirlerinin çıkarları için aynı masaya oturmuş iki yabancıydı. Belki de zaman onları aynı masaya oturan iki yabancıdan daha fazlası yapacaktı.