Lee Felix için hayat basitti: Çalış, okul birincisi ol ve hayalindeki üniversite bursunu kazan. Ta ki o uğursuz pazartesi gününe, yani Lee Minho okula transfer olana kadar. Zahmetsizce aldığı tam puanlar, koridordaki ukala gülüşü ve Felix'in yıllardır tırnaklarıyla kazıyarak aldığı tahtı tek bir sınavla sallaması... Minho, Felix'in hayatındaki en büyük tehditti. Minho içinse durum çok daha eğlenceliydi; ön sırada oturan o çilli, hırslı çocuğu çıldırtmak en büyük hobisi haline gelmişti. Ancak kimya öğretmeninin yıl sonu bitirme projesi için onları zorunlu partner yapmasıyla okulda tam anlamıyla bir savaş başlar. Formüller, sabote edilen notlar ve kütüphanede sabahlara kadar süren kavgalar... Peki, iki zıt element yan yana geldiğinde bir patlamaya mı yol açar, yoksa kusursuz bir bağ mı kurar? "Benimle yarışamazsın Çilli." "Yarışmıyorum Minho. Seni yok ediyorum."

"Telefonumun ekranı karanlığı deldiğinde saat tam 03:17'ydi. Yine o gelmişti. Kim olduğunu bilmediğim, yüzünü görmediğim ama beni benden daha iyi tanıyan o yabancı." Geceleri uykunun uğramadığı odasında, Felix'in tek sığınağı her gece tam aynı dakikada telefonuna düşen anonim mesajlardı. Bu gizemli yabancı onun yaralarını, korkularını ve ruhunu sanki yıllardır yanındaymış gibi ezbere biliyordu. Felix bu gizemi çözmek için adımlar atarken hayatına aniden Lee Minho girdi. Gündüzleri mükemmel bir arkadaş, geceleri ise şüphelerin başrolü olan bu adam, Felix'in kalbini hızlandırırken arkasında büyük soru işaretleri bırakıyordu. Felix, kendisine geceleri yazan kişinin Minho olduğunu kanıtlamaya çalışırken, ikisi de kendilerini geri dönüşü olmayan bir aşkın içinde bulacaktılar. Ancak her gece 03:17'de atılan o mesajların arkasında, henüz hiç kimsenin bilmediği, geçmişin karanlığına gömülmüş çok daha büyük bir sır saklıydı. "Beni gündüzleri gözlerinde, geceleri ise tam 03:17'de telefonunun ekranında arama Felix. Ben hep senin bıraktığın yerdeyim."

"Yedi yıllık bir dostluk, tek bir gecede kaç parçaya bölünebilirdi?" Her şey aynı çatı katında, aynı gökyüzünün altında başladı. Minho ve Felix, birbirlerinin gölgesi gibiydi. Aynı nefesi paylaşıyor, aynı hayallere yürüyorlardı. Seul'ün kalabalık sokaklarında birbirlerinin sığınağı olmuşlardı. Ama aşk, en güvendiğin limana çarpan sessiz bir fırtınaydı.Minho, Felix'in çillerine vuran ay ışığına her baktığında, içindeki o görünmez çizgiyi çoktan geçtiğini biliyordu. Kaybetme korkusu bir yanda, göğsünü sıkıştıran o yoğun his diğer yanda... Duvarlar her geçen gün biraz daha daralıyordu. Bir prova odasındaki ani bir dokunuş, yağmurlu bir gecede dökülen itiraflar ve geri dönüşü olmayan o keskin viraj.Dost kalıp acı çekmek mi, yoksa her şeyi riske atıp o dudaklara teslim olmak mı? "Söz veriyorum," diye fısıldadı Minho, parmakları Felix'in yanağındaki çilleri turlarken. "Hiçbir şey bozulmayacak. Sadece... daha güzel olacağız." Gençliğin, korkunun ve her şeyden güçlü bir aşkın hikayesi.Çünkü bazen en büyük fırtına, en yakın arkadaşının gözlerinde saklıdır. (Kısa Hikaye)

mutfağa gidip sıcak bir bitki çayı doldurdu. Bardağı masaya bıraktı. "İç." dedi Felix. "Zehirli mi?" dedi Minho, hafifçe gülümseyerek masaya otururken. "Keşke." dedi Felix. Karşısındaki sandalyeye oturdu.

"Benim zaten bir sevgilim var, işte bu!" Lee Minho, ailesinin görücü usulü evlilik baskısından kurtulmak için arkasındaki masada oturan uzun saçlı "kıza" sarıldığında, hayatının en büyük kumarını oynadığının farkında değildi. Arkasını dönen kişi sarı, uzun saçları ve çilleriyle Bang Felix'ten başkası çıkmadığında; ve işin daha da kötüsü, her iki aile de aynı restoranda karşılıklı şok geçirirken bu sahte oyunun geri dönüşü artık imkansızdı. Üstelik Felix'in abisi Bang Chan, bu "sevgililik" olayını duyduğunda Minho'nun hayatını cehenneme çevirmeye çoktan hazırdı. Minlix | Chanmin | Changsung | HyunIn Mpreg

"Sanat, gerçeği saklayan en estetik yalandır. Ve ben, hayatım boyunca hep en güzel yalanları çaldım."Lee Minho, Seul'ün gölgelerinde yaşayan, arkasında asla iz bırakmayan paha biçilemez bir sanat eseri hırsızıydı. Son hedefi ise şehir müzesinin kalbinde korunan, milyon dolarlık "Mavi Kanat" tablosuydu. Planı kusursuzdu, ta ki o sergi salonunda müzenin yeni, her detayda kusursuzluğu arayan tutkulu küratörü Lee Felix ile göz göze gelene kadar. Minho, o gece müzeye tabloyu çalmak için girmişti; ancak çıkarken elinde tuttuğu tek şey, Felix'in hırsla tuttuğu not defteri ve kalbine sızan tehlikeli bir meraktı. Karanlık bir hırsız, ışığıyla göz kamaştıran bir küratörün güvenini çalabilir miydi? Ya da daha önemlisi; bir hırsız, yakalanacağını bile bile kendi kurduğu tuzağa aşık olabilir miydi? "Ben en büyük soygunumu onun gözlerinde yaptım. Çünkü oradan çalabileceğim hiçbir şey, geride bıraktığım kalbim kadar değerli değildi."

🎧 PLAYLIST MATCH | minlix "Algoritmalara inanmam. Ama bizim uyumumuz %98, Sunshine." Her şey, kampüs panosuna tamamen can sıkıntısıyla asılmış gizemli bir QR kodla başladı. Ve o kodu taratan, sabahları kahve kokusuyla uyanan bir barista ile başladı. Felix (@sunshine_lix), Spotify Blend listesinde karşılaştığı catdad_25 kullanıcı adlı çocuğun sadece huysuz bir kedi hayranı olduğunu düşünmüştü. Minho (@lee_knows) ise hayatına aniden sızan bu indie-pop hayranı 'Güneş'in, her gün kahvesini aldığı o çilli çocuk olduğundan tamamen habersizdi. Birbirlerinin yüzünü bilmeden, ismini öğrenmeden, sadece şarkıların isimleriyle iletişim kurmaya başlayan iki zıt ruh. Bir kural vardı: Kimse kimliğini açık etmeyecek, listeye çöp bir şarkı atan elenecekti. Dijital bir ip çekme oyunu.Şarkı sözlerinin arkasına saklanan gizli itiraflar.Ve her gün karşı karşıya gelmelerine rağmen birbirini teğet geçen iki hayat. Müzik zevki ruh ikizini bulmaya yeter miydi, yoksa %2'lik o bilinmezlik her şeyi mahvedecek miydi? "Sana bir şarkı bıraktım, Lee Minho. Dinle ve beni ne zaman fark edeceğini kendin bul."

"Uyumak, onun av sahasına adım atmaktır."Yang Felix için gece, dinlenmek anlamına gelmiyordu. Çocukluğundan beri her gözünü kapattığında kendini karanlık, sonu gelmeyen bir labirentte buluyor ve yüzünde gümüş bir maske taşıyan o tekinsiz varlıktan kaçıyordu. Her uyanış bir savaştı; ta ki yan daireye taşınan Lee Minho ile tanışana kadar. Minho kusursuzdu, büyüleyiciydi ve... rüyalarındaki o maskeli iblisin ta kendisiydi. İnsanların kabuslarıyla beslenen kadim bir varlık olan Minho, Felix'in ruhunu tamamen tüketmek için avını köşeye sıkıştırmıştı. Ancak Felix'in korkusu, Minho için kısa sürede ölümcül bir saplantıya dönüştü. Arkadaşları gerçeği çözmeye çalışırken, Felix kardeşi Jeongin'i bu karanlıktan korumak için tek bir şey yapmak zorundaydı: Uyanık kalmak. Çünkü bu hikayede gerçeklik ve rüya birbirine karıştığında, feda edilen ruhların geri dönüşü yoktur. Kurtuluşun olmadığı, kalpleri paramparça edecek tekinsiz bir rüya avı başlıyor. "Beni unutma Felix, çünkü ben senin en güzel kabusunum."

"Güneş solduğunda, krallığı kurtaracak olan tek şey en derin karanlıktır." Hwang krallığının kutsal Güneş Rahibi Hwang Felix, kalbindeki ışığın yavaş yavaş söndüğünü hissettiğinde ölümün yaklaştığını anlar. Soyunu ve krallığı korumak isteyen abisi Başmuhafız Hyunjin bu sırrı herkesten saklarken, Felix'in tek bir çaresi kalmıştır: Krallığın en karanlık zindanında zincirlenmiş, gölgeleri kontrol eden lanetli mahkum Lee Minho'nun karanlığına dokunmak. Biri kutsanmış bir aydınlık, diğeri ise lanetlenmiş bir geceydi. Felix gücünü geri kazanmak için Minho'ya muhtaç kaldığında, aralarında krallığın kaderini değiştirecek tehlikeli bir çekim başlar. Saray duvarlarının ardında ise tahtın varisi Veliaht Prens Bang Chan ve nişanlısı Kim Seungmin krallığın geleceğini inşa etmeye çalışırken; Komutan Changbin ve Hyunjin arasında filizlenen yasak aşk dengeleri alt üst edecektir. Tüm bu kaosun ortasında, evli ve huzurlu hayatlarıyla bilinen Jisung ve Jeongin, arkadaşları için güvenli bir sığınak olabilecek midir?