Dudaklarından benim ismim döküldüğü an uğurna Kül olurum...

HIZ SERİSİ. Burada kumar masalarda oynanmaz. En büyük bahsini pistte yaparsın. Virajların olmadığı bu yolda herkes sadece ileri gideceğini sanır. Oysa bazı yarışların kazananı kupayı değil, kaybedenin en değerlisini alır.

❝Pusuda bekleyenin, bazen şeytan değil de azrail olduğunu fark edemezsin.❞

"Bu kitap orijinal metindir. İzinsiz kopyalanması, çoğaltılması veya çalınması durumunda yasal yollara başvurulacaktır." ​ÖNEMLİ UYARI! ​Bu eser; yoğun kan, vahşet, şiddet ve yetişkinlere yönelik (18+) içerikler barındırmaktadır. Anlatılan olaylar hassas okuyucular için rahatsız edici olabilir. Psikolojik olarak olumsuz etkilenebileceğini düşünenlerin ve bu tür içeriklere karşı hassasiyeti olanların okumaması önemle rica olunur. □■ ​Şehrin damarlarından çekilen hayat, yerini terk edilmiş binaların ve yitip gitmiş ruhların uğultusuna bırakmıştı. Genç kadın için o gece, sadece alkolün yakıcı sızısından kurtulup evine varmaya çalıştığı sıradan bir kabustu. Ancak sokağın karanlığı, iki farklı canavarı bağrında saklıyordu. Biri tenine göz diken bir yırtıcı, diğeri ise ruhları infaz eden bir azrail. ​Çelik parıltısının kanla buluştuğu o dehşet anında, "kurtarılmak" kelimesi anlamını yitirdi. Çünkü onu pençelerden çekip alan adam, bakışlarında bin yıllık bir özlemi ve tarif edilemez bir vahşeti taşıyordu. Artık mesele sadece hayatta kalmak değil, kendisinden bile önce kendisini tanıyan bu gizemli karanlığın içinde yok olmamaktı.

Gazetecilik son sınıf öğrencisi Gün Aksa Alatan'ın hayatı, emniyet müdürü babasının suç örgütü liderinin peşine düşmesiyle büyük bir çıkmaza dönüşür. 'Katil insandı, suç şeytana kaldı.' Varlığı öğrenilen örgüt liderinin oğlunun çıkagelişi düzeni değiştirir. Dosyalar açılır, kader baştan yazılır. Genç kız, bir sergide karşılaştığı adamla, onun da dahil olduğu kör bir karanlığın içine çekilir. Yalanlar, seçimler, şüpheler ve biçilen roller... karanlıkta vaat edilir. Peki, karanlığın ömrü ne kadardır? •

Petek Kirmen hafızasını kaybetmiş bir şekilde sadece ömür boyu hapis yatan azılı suçluların bulunduğu bir hapisanede gözlerini açıyor. Geçmişine dair hiç bir şey hatırlamıyor. Peki Petek ne yapmıştı da böyle bir yerdeydi? Ya da bir şey yapmış mıydı ki? • Suç #2 Macera #127 Dark Romance #15 Aksiyon #42 Sırlar #1

Nefes alamıyorduk ama ölüm çok uzaktı bizden, biz birer kuklaydık. Biz kuklalara bir yüz seçilirdi ve sağır edici o titrek ses iplerimizi kopartana kadar yüzümüze bağladıkları ifadeye sadık kalırdık. İlk kukla değildim. Son kukla da öyle. Ama kukla olarak geçirdiğim seneler boyunca ne ilk kuklaya, ne de son kuklaya benzeyebildim.

"Eğer bu herifi ringde yenersem senden bir şey isteyeceğim." "Ne isteyeceksin?" "Seni öpmeyi."

Türkiye'nin yeraltı dünyasını diz çöktüren devasa bir imparatorluk: Kartel. Ve bu imparatorluğun sarsılmaz tahtında oturan tek isim: Kuzgun Karahan. Onun için adalet, namlunun ucundaki son mermidir; sadakat ise sadece ölülerin sahip olduğu bir erdemdir. Ancak bir gece, kurduğu o karanlık krallık istihbaratın soğuk duvarları arasında sarsılır. Kuzgun'un karşısına çıkan Efsun Hazen, sadece bir devlet görevlisi değildir. O, Kuzgun'un geçmişine ait, mezara gömüldüğü sanılan en büyük günahın anahtarını elinde tutan kadındır. "Sana bir seçenek sunmuyorum Karahan," dedi Efsun, sesi buzdan bir bıçak kadar keskindi. "Ya benim gölgem olup Kartel'i içeriden yıkarsın, ya da elindeki o büyük sırrın altında ezilirsin." Bir tarafta Türkiye'nin en tehlikeli adamı, diğer tarafta onun ipini tutan gizemli bir kadın... Teslimiyetle başlayan bu zorunlu ortaklık, sırlar çözüldükçe yerini kanlı bir hesaplaşmaya bırakacaktır. Çünkü asıl düşman henüz maskesini düşürmemiştir ve gerçekler, göründüğünden çok daha karanlıktır.

{Madde kullanımı, yaş farkı, karanlık ilişki, yetişkin içerik gibi unsurları barındırmaktadır. Sizi tetikleyecek her hangi bir unsur bulunuyorsa okumamanız tavsiye edilir.} °•°•°•° Burslu bir şekilde katılım hakkı kazandığı kolej İstanbul'daydı. Ablaları da İstanbul'da çalıştığına göre onların yanına gidecekti. Havaalanında ablalarının onu almasını beklerken çoktan 4 saat geçmiş ve hava kararmıştı. Etrafta da kimse yoktu. Ne telefonlarını açıyorlardı, ne de almaya gelmişlerdi. Bu karanlıkta, tek başına... Başına nelerin geleceğini nereden bilebilirdi ki? ♤♤♤♤♤ Tüm hakları şahsıma aittir. Çalıntı durumunda yasal işlem başlatılacaktır. İyi okumalarrr