Hayatında ki gerçekleri öğrenmeden önce yaşadığı hayattan mutlu olan Defne bir gün gerçekleri öğrenir. Aslında yanında yaşadığı ailesi, kaçırılıp yanlarında büyümesi için verilen bir ailedir. Çok küçükken kaçırıldığı için Defne bunları hatırlamıyordur, ama gerçekler gün yüzüne çıkmaya başlamıştı. _______ Bütün haklar saklıdır.

Ailesi taşındığı için yurda yerleşen Mina ve onu uzun zamandır izleyen Göktuğ. Her koşulda ondan kaçmaya çalışırken bir şekilde birbirlerinin kapısını çalarlar.

Giriş Var Çıkış Yok Grubuna 0572*** tarafından eklendiniz Giriş Var Çıkış Yok 0572***: Selamın Hellü gencolar 0572***: Ben benim sen sensin 0572***: Sen sensin o da o 0572***: O da o onlar da onlar 0572***: Onlar da onlar biz de biz 0572***: Biz de biz sizde siz 0572***: Siz de sizsiniz biz de biziz 0572***: Mükemmel derecedeki edebiyatım bitti 0572***: Geri kalan sizde valla 0585***: Yine ne saçmalıyorsun Cafer

0537 *** ** **= Ne demiş Kaan Boşnak 0537 *** ** **= Bilmem kime gücendin hadi gel anlat bana 0537 *** ** **= Değişmem gülüşünü tüm dünya benim olsa da 0537 *** ** **= Her kim ki seni üzüp üstüne ağlatırsa 0537 *** ** **= Bir damla su vermem çöllerde kavrulsa da

Siz: selammmmm Siz: *fotoğraf* Siz: heyyy Siz: naber koçum? 05**: sana bu yazma cesaretini kim veriyor acaba? Siz: ay dur Siz: şimdi bide mafyayım de tam olsun Siz: yoksa katilmisin? 05**: mafyayım Siz: neğğğ Siz: yalancı 😒 05**: *fotoğraf* 05**: şuan seni almaya gelmemi istemezsin Siz: hassiktir Siz: abicim ben seni hiç görmedim Siz: görüşürüz

Açelya hiç hatırlamasa da henüz 5 yaşındayken ailesinin düşmanları tarafından kaçırılmış ve gözlerini bir yetimhanenin revirinde açmıştı. Ailesi senelerce kayıp kızlarını ararken Açelya'nın bildiği tek bir şey vardı o ise ismiydi. Seneler sonra kavuştuğu ailesiyle gerçekleri öğrenen Açelya gerçek ailesine alışabilecek miydi? ... Gerçek aile kurgusudur, ilk birkaç bölüm dışında daha çok mizahi yönüyle öne çıkan bir hikaye olmasını planlıyorum. HADİ BAŞLAYALIM ADAMIM. 30.01.24

Gerçek ailem kurgusu ama bazı küçük farklarla Neden Sinem sürekli ezilen ve ona biri bir şey yapınca kolayca affeden hiçbir şey olmamış gibi davranan bir kız olsun. İnsanlara hakketiği gibi davranmak ne zamandan beri saygısızlık oluyor. Şimdiden söyliyeyim Sinem açık sözlü bazı yerlerde asabi bazı yerlerde ( çoğu yerde )KİNDAR biri olucaktır diğer kitaplardaki gibi kolayca bir iki özürle insanları affetmiyecek şimdiden söyliyeyim, lütfen buna göre okuyalım Başlangıç Haziran 2024 Bitiş 11 Ağustos 2025

Klişelerden uzak gerçek aile, abi ve asker kurgusudur. :) Bu yıkım hepsinden büyüktü, yerle bir olan şehirlerin yanında ben de yıkılmıştım. O enkazdan çıkmıştım ama öğreneceklerimden sonra hiç çıkmamış olmayı dileyeceğimden bihaberdim. Depremde hayatı altüst olan bir kız. Evi yıkılan, enkaz altında kalan bir kız. Hayatı yıkılan, yine enkaz altında kalan bir kız. Yıllarca kendisinden saklanan gerçekleri öğrenip bu defa kendisi yıkılan bir kız. ... Ben Naz Günay, bu gece sıradanlığından şikayet ettiğim hayatımın sıradan olan son günü olduğunu bilmeden gözlerimi yumdum.

Ferah Dilfeza Yıldız, Kod adıyla Feza, İstihbarat Teşkilatı'nda çalışan bir saha ajanıdır. Son görevinde ekibindeki birinin hatasını üstlenmesi ile ikinci şans olarak Günserin Kasabası'na, açığa alınmış Vural Binbaşını gözlemleme görevi için gönderilir. Yeni yaratılmış sahte bir kimlik ile Binbaşının hayatına girecek ve Binbaşını sosyal, psikolojik ve gizli olarak gözlemleyecektir. Yeni ve sahte kimliği, Işılay Günseli Feza. Gastronomi mezunu, İstanbul'daki küçük restoranını kapatarak Günserin Kasabası'na gelmiş, masum bir kadın rolünde... Bu süresiz görevi başarı ile tamamladığında Feza olmasına izin verilecek ve ekibi ile görevlere çıkabilecektir. Açığa alınmış Kara Kuvvetlerinde görev alan Binbaşı Vural Akıner, Günserin Kasabasında kısa süre için görünüşe göre normal bir hayat sürerken, karşı komşusu olarak taşınan genç kadının gözlerindeki fırtınayı fark etmekte gecikmez. Şüpheler adım adım sarar her yanını, kendini bir yabancı olarak tanıttığı bu kadın kimdir? Dilfeza için hayatta hiç hataya yer yoktur. Ona kolay gözüken ikinci şansı olan yeni görevinde, hata yapabileceği hiçbir durum olacağını düşünmez ama hayat, her zaman göründüğü gibi değildir. Bir anda çıkan fırtına bile insanı devirebilir. Farklı bir rüzgara kapıldığında kurtulmaya mı çalışacaktır, yoksa fırtınadaki her şeye razı mı gelecektir? Peki ya Binbaşı, hayatına bir çırpıda giren kadının aslında sahte olduğunu anlayacak mıdır? Kadını her şeye rağmen bu kadar kolay bırakacak mıdır? "Binbaşı Vural Akıner, Rize. Emredin, komutanım!" "Feza. Emredin, komutanım."

Bu hikaye Peri Masalın gerçek ailesiyle tanışma hikayesidir Hikayede argo ve küfür bulunuyor, rahatsız olan lütfen okumasın Teşekkürler ... Kapıdan tıkırtılar gelmeye başlayınca gözlerimi açtım, karanlıktı, odanın içi çok karanlıktı. Ben karanlıktan korkardım, alışmıştım ama buradaki karanlığa. Hatta hoşuma bile gitmişti, artık karanlığı seviyorum, karanlık bana kendimle baş başa kalmayı ve kendimi sevmeyi öğretmişti Yaptıklarımı ve bundan sonra yapacaklarımı düşündürüyordu buradaki karanlık bana Başımı tekrar kapıya çevirdim Bir ses geldi kulağıma " Eğer kapının yakınındaysan çekil, kıracağım " diye Ayyy gerçekten beni kurtarmaya gelmişler Kurt bakışlarında hayat bulduklarım Kapı kırıldı, yüzüme gelen ışıkla yüzüm buruştu ve istemsizce "ananı sikim " deyiverdim Ağzım epey bir bozulmuştu benim harbiden Bu yavşaklara küfür ede ede, yeni yeni küfürler üretiyordum, yani bir sürü küfür ediyordum ama sanki hepsi yetersiz gibi geliyordu Asker adam suratımı gördüğü an o da "siktir " çekmişti Kafasındaki kaskı çıkartıp Bana yaklaşmaya başlayınca ayağa kalkmaya çalıştım ama ayaklarım beni tutmadı ve yere yapıştım Siktir Ayağım gerçekten çok acıdı " Ştt dur, bekle ben sana yardım edeceğim. " dedi ve iki adımda yanıma geldi " Canının acıdığını biliyorum, hareket etmemeye çalış. Biraz daha burada bekleyeceğiz seninle, çatışma bitene kadar " dedi tekrar ılımlı bir sesle Ağlayacağım galiba Çok tatlı bir adam bu ya Yanıma oturduğunda başımı ona çevirdim, onun bakışları ise odanın etrafına dört dönüyordu, her gördüğü bir kan birikintisine kötü kötü bakıp küfür ediyordu Güldüm onun bu haline Bakışları beni buldu Garip garip bana bakmaya başladı bu sefer " Nerdeyiz biz?" Diye sordum çatallaşmış sesimle Evet bilmiyordum, kimse