Sensedim; eski türkçede susamak gibi, sensiz kaldım, sana hasret kaldım, seni özledim anlamına gelmektedir "Bunu sana sürpriz olarak vermek istiyordum. Ama belki de şimdi: en ihtiyacın olduğu zaman. Hani diyorsun ya güçlü olmak zorundayım diye, sen güçlü olmasan da olur sevgilim. Sadece sevdiğin şeyleri yapmaya devam et. Çünkü sen mutluysan ben de mutluyum. Seni öldüğüm güne kadar, gözlerimin ışığı sönene kadar seveceğim Mert'im. Çokça öpücük sevgilim, İdil'in" mert günok fanfic

"Vachel Lindsay'in 'General Williams Booth Cennete Gidiyor" şiirini okuyalım. Ben durduğumda siz 'Kuzunun kanında yıkandın mı?' diye soracaksınız" dedi. Okumaya başladı. "Booth davuluyla cesurca vurduğunda" Diğerleri karşılık verdiler: "Kuzunun kanıyla yıkandın mı?" Mert Günok önde, oğlanlarla kızlar arkada yola çıkıp okula gidene kadar durmadan şiir okudular. Arkadaşları mağarada onun onuruna toplantı düzenlerken Barış karanlık odasında tek başına oturuyor, pencereden dışarı bakıyordu. Tutku bedenini kurutup bomboş bırakmıştı sanki. Yüzündeki ve eklemlerindeki bütün duygular çekilmişti. Barış kendini karın ağırlığı altında ezilecek, kınlgan bir kabuk gibi hissediyordu. Dolunay vardı. Yıldızlar öyle çoktu ki... Berrak ama soğuk bir geceydi. Ağaçların dallarından ağır buz kütleleri sarkıyordu. Oğlanlar, Kayla ve Ezgi, Bay Günok'u takip ediyordu. Kıraç orman, don sayesinde pırıldayan elmaslar dünyasına dönüştü. Günok şiir okuyor, grup da onun arkasında ilerliyordu. "Azizler ciddiyetle gülümsediler ve dediler ki" "Kuzunun kanında yıkandın mı?" dedi koro hep bir ağızdan. türkiye a milli futbol takımı au fic

Ali'nin yavaşça uyumaya başladığı andan sonra, Mert Hakan da sessizce düşüncelere dalmıştı. O kadar derin bir sessizlik vardı ki, kalbinin hızını bile hissedemedi. Her şeyin yerli yerinde olduğunu düşündü. Bazen hiçbir şey yapmamak, sadece o anın içinde kaybolmak, her şeyden çok daha kıymetli oluyordu. mert hakan yandaş fanfic

Mert bir an sustu, gözlerini Kumsal'ın gülümseyen yüzüne dikti. Onu bu kadar güçlü, bu kadar cesur görmek her seferinde kalbini biraz daha sıkıştırıyordu. Ama gözlerindeki o ışığı gördükçe, içindeki korku da biraz olsun hafifliyordu. "Kumsal, buradan çıktığımızda, yani hastaneden. Seninle bir sürü yer gezmek istiyorum. Birlikte sahilde yürüyelim, film izleyelim, hatta sinemaya bile gidelim." dedi derin bir nefes alarak. "Ve dondurma yiyelim. Ama karadutlu olandan" mert hakan yandaş fanfic