Dmitry Tvardovsky, geçmişi karanlık anılarla dolu, gizemli ve acımasızlığı ile tanınmış, bir diğer namı Ölüm olan o adam. Her kesin korkması gereken, biri. Tüm dünyayı yöneten ve kurduğu imparatorluk altında olan beş aileyi kontrol ediyordu. Yaptığı küçük bir değişiklik ve onun ağızından çıkacak iki cümle, dünyanın sonunu getirirdi. İmparatorluğu onun gücüydü. Peki ya bu kadar gücü elinde tutan, her kesi bir kukla gibi yöneten iplere sahip olan adam, bir kız çocuğunu yönete bilecek mi? "Deliriyorum, beni o küçük parmağına sardın, kendi etrafında döndürüyorsun."

Gelen tehditler küfürler hakaretler tak etti . Tam 3 kişiye hakaret davası açtım. Yetti artık yetti ağır olduğunu söyledim size kitabın ben bir yazarım. Onca ağır kitap varken bana takılı kalmanız çok saçma ve mide bulandırıcı. Okumayın rica ediyorum . Ne oy Ne yorum istemiyorum okumayın...

Ellerini yavaş ve sakince belime yerleştirdi. Vücudumdaki hissettiğim titreme nasıl bir tehlikede olduğumun habercisiydi. Kulağıma eğildi nefesi ciğerlerimin en derinine kadar inerken. kalbim yerinden çıkacakmışcasına atıyordu. "Sen benimsin küçüğüm" dedi sakince kulağıma kullandığı cümle tüylerimi diken diken ederken üzerimdeki küçücük havluyu çekti ve yere bıraktı. dikkatlice beni incelerken refleks olarak ellerimle vücudumu kapatmaya çalıştım. ellerimi tuttu ve beni duvara yasladı. " Benim olanı benden gizleme küçüğüm"

Beni duvara itip ellerini iki yanıma koymasıyla susmak zorunda kaldım, elini beline atıp silahını çıkardı ve çenemin altına dayadı, gözlerimi korkuyla kapattım ağlarken, öldürecekmiydi beni "Birdaha bana hakaret etmeye kalkma!" Dedi dişlerinin arasından, sonra namlunun ucunu yanağımda hissettim, yavaşça yanağımı okşuyordu "Yarın evleniyoruz güzel karım, eğer yine itiraz etmeye kalkarsan bu sefer kendini ölü bil, duydun mu!?"

"Kaçtım..." Ama buldu. Saklandım... Ama hissetti. Unutmaya çalıştım... Ama o, adımı ezberledi. --- O, beni seçmedi. Beni aldı. İstediği tek bir şey vardı: ben. Nefesimi, gülüşümü, özgürlüğümü, kalbimi... HER ŞEYİMİ. --- "Gözlerime bak... Bir daha kaçmayı düşünürsen, sadece kalbini değil, aklını da kaybedersin." - A.D. --- 🩸 Bu hikaye sevgi değil. Bu, kontrol. Bu, sahiplenme. Bu, kaçamayacağın bir karanlık. --- ⚠️ Bu hikaye 18+ sahneler, psikolojik şiddet, karanlık aşk ve tetikleyici içerikler içerir. Okuyucu sorumluluğundadır.

"Öldürün o zaman." Duyduğum sert ve soğuk sesle irkildim. Sanki normal bir şeymiş söylüyormuş gibi bir çırpıda söylemişti. Bunların bana yardım etmelerini beklerken daha tehlikeli çıkmışlardı. Ölüm emri verilen adama bakıp vicdanımın sesine engel olarak usulca geldiğim yoldan geri döndüm. Yanlarından birkaç metre uzaklaşmışken bir silah sesi duydum. Bağırmamak için kendimi tutarak korku dolu gözlerimi adamlara çevirdim. Az önce ölüm emri verilen adam başından akan kanla yerde cansız bir şekilde yatıyordu. Diğerleri de başında hâlâ bir şeyler konuşmaya devam ediyorlardı. Yerdeki ölü adama bakıp kaldım. Hiç acımadan, bir saniye bile düşünmeden öldürmüşlerdi adamı. "Sen de kimsin?" Birinin beni fark etmesiyle hepsi bir anda bana döndü ama ben sadece az önce ölüm emrini veren adamın soğuk gözlerine baktım. "Ben şey..." Sustum. Söyleyecek bir şey bulamadım. Karanlıktan dolayı yüzlerini net olarak göremedim. "Sen ne?" dedi, bana doğru bir adım attı. Eş zamanlı olarak geri gittim. Bir saniye olsun bakışlarını benden çekmezken yutkundum. "Ben hiçbir şey görmedim." Tek kaşı kalktı. "Bizi mi izliyordun?" Korkuyla birkaç adım daha geri gittim. "Öyle bir amacım yoktu." Yine bana doğru bir adım attı. Korkudan tüm bedenim titremeye başladı. "Ne amacın vardı?" Cevap vermek istedim ama söyleyecek bir şey bulamadım. Tek istediğim şey şu an buradan kaçıp gitmek. Gözlerim adamın elindeki silaha kaydı. Bu daha çok korkmama neden olurken daha fazla durmanın bana bir faydası olmayacağına kanaat getirdim ve koşarak yanlarından uzaklaştım. "Yakalayın şunu!" Arkamdan bağırdı. Bunu duymak daha hırslı bir şekilde koşmama neden oldu. Resmen başımdaki bela birken iki olmuştu. Koskoca ormanda bir mafyadan kaçarken bir başkasının kucağına düşmüştüm.

Hikaye "bdsm" hakkında olacaktır. Anlamını bilmeyenler araştırıp ondan sonra okusun. Kitabımda " Aşk " yok. ***Şiddet bölümleri kitaptaki karakterlere zorla dayatılmamıştır.*** ***Tamamen fantazi amaçlıdır *** *** Cinsellik, şiddet ve psikolojik şiddet içermektedir***( Sevmiyorsanız geçin.) *** Kaldırılmaması için sansürlü yazıyorum.***

" Annenin iyileşmesini ister misin ufaklık? " Alaz beyin yönelttiği soruyla bir anda kalakaldım. Cevabımı beklercesine suratıma bakıyordu. Şu anda neden böyle birşey sorduğuna anlam verememiştim. " Tabiki isterim, bu benim hayatımda ki en önemli arzum! " İçkisinden bir yudum aldığında hareket eden adem elmasında gözlerim takılı kaldı. Bakışları gözlerimi bulduğunda beni yeni bir umuda sürükleyecek o sözleri söyledi. " Eğer istersen Anneni tedavi ettirebilirim ? " Kulaklarım doğru duyuyordu değil mi? Az önce Alaz bey bana anne mi tedavi ettirebileceğini mi söylemişti. Afallamış şekilde öylece yüzüne bakıyordum. Zengin bir adam olduğunu biliyordum. Bunu mümkün kılabilir di. Ama neden bana böyle bir iyilik yapsın ki! Karşılığı olmadan hemde! "Nasıl ? " Tek kelime ile sordum. Vereceği cevaba odaklanırken kalbimin atış seslerini duymaya başlamıştım. Elindeki bardağı sertçe masaya bıraktığında yüzüme doğru eğildi. Burnuma dolan içki kokusu be rahatsız etmezken kendi kokusuyla birleşmiş, daha da çekici bir kolu ortaya çıkarmıştı. " Bunun bir karşılığı olucak elbet! " Yavaş yavaş vücudumu saran korku ile merakım da artmaya başlamıştı. " Benimle evleneceksin! "... Şahsıma ait bu hikayeyi herhangi bir çalınma yada kopyalanma olduğu takdirde yasal süreç başlatılacaktır!!! Önemle duyurulur!

Tadında Aşk Var kitap oldu fakat bölümleri burada da paylaşıyorum. • "Önlükler giyilsin, başlıklar takılsın ve aşk savaşı başlasın." Balım ve Kenan istedikleri şeyi elde edebilmek için bir anlaşmaya varabilecek mi? Bir çok günü yan yana geçirip ortaya lezzetli yemekler çıkarmak zorunda kaldıklarında Balım, Kenan'dan etkilenmemek için elinden geleni yapmak zorunda kalır. Tabii Kenan uzak durmasına izin verirse... İkisi yan yana gelir de o mutfak savaş alanına dönmez mi? Bir de bu karışıklığın içine kalpler katılırsa? "Bir mutfak aslında tahmin edemeyeceğiniz kadar savaş alanına dönüşme potansiyeli taşır..."

Öyle kafama göre yapıyprum abişler kurgusuuu🥳🥳