Melania Tchórznicka od zawsze była skryta i nieśmiała. Za bardzo. Jej matka powtarzała to za każdym razem, kiedy dziewczyna unikała jak ognia różnych sytuacji. Występy w akademii szkolnej były dla niej torturą, a egzaminy ustne istną katorgą. Wszyscy zachęcali ją, żeby otworzyła się na ludzi, żeby więcej się uśmiechała, żeby nie uciekała w swój własny, odgrodzony wyobraźnią świat. Prawie nikt nie wiedział, że Melania cierpiała na zdiagnozowaną fobię społeczną. Zresztą pewnie i tak nikt by jej nie uwierzył ani nie potraktował tego poważnie. A szczególnie pewien surowy profesor, który nie miał zamiaru dawać nikomu taryfy ulgowej na swoich zajęciach. Melania już od pierwszych dni na uniwersytecie miała więc przechlapane. Dosłownie i w przenośni.

Charlotte jest siedemnastoletnią dziewczyną, ale niestety pewnego dnia przy eksperymencie pewnego doktora leżąc na łożu operacyjnym coś się stało... Ale Charlotte jedyne co pamięta to błysk jakiegoś światła... Nagle otwiera oczy i rozgląda się dookoła... Ale coś jest nie tak... Ps. Historia, którą widzisz jest napisana na podstawie anime: „Vanitas no Carte" Dziękuję! I zapraszam do czytania! :)