genre: romance, smut 🔞, funny, Mysterious,(Happy End) ژانر: عاشقانه(رمانتیک)،18+🔞، بامزه، راز آلود (هپی اند) مینهو: نمیدونم باید چیکار کنم.... اگر بهش آسیب بزنم چی؟؟... اون درست مثل خورشیده.... پر از نور و انرژی و لطافت اگر من مثل ماه روش بتابم و نورش رو ازش بگیرم چی؟ هیونجین: نخیر همچین اتفاقی نمیفته!... من تو رو بهتر از خودت میشناسم.... اگر واقعا دوستش داری وقت رو تلف نکن و زودتر مال خودت کنش تا دیر نشده.... اصلا تا حالا چیزی در مورد افسانه ی ماه و خورشید شنیدی؟ مینهو: نه چی هست؟ هیونجین: یه افسانه وجود داره که میگه ماه و خورشید عاشق هم بودن اما اختلاف زمانی نمیذاشت اونها با هم باشن!.. پس خدا هم خسوف و کسوف رو آفرید تا اونها با هم ملاقات داشته باشن! این نشون میده هیچ عشقی توی این دنیا نشدنی نیست... حتی اگر دو طرف تفاوت های زیادی با هم داشته باشن اما همدیگه رو دوست داشته باشن هیچ چیزی جلودارشون نیست... تو هم وقت رو تلف نکن، مگه دوستش نداری؟

﹔𝕷𝖊𝖙 𝕿𝖍𝖊 𝕲𝖆𝖒𝖊 𝕭𝖊𝖌𝖎𝖓 ִ ･ 𝖦𝖾𝗇𝗋𝖾 : 𝖬𝖺𝖿𝗂𝖺︲𝖡𝖣𝖲𝖬︲𝖯𝗌𝗒𝖼𝗁𝗈𝗅𝗈𝗀𝗂𝖼𝖺𝗅︲𝖠𝗇𝗀𝗌𝗍 ︲𝖢𝗋𝗂𝗆𝖾︲𝖳𝗁𝗋𝗂𝗅𝗅𝖾𝗋︲𝖲𝗆𝗎𝗍︲𝖱𝗈𝗆𝖺𝗇𝖼𝖾︲𝖣𝖺𝗋𝗄 ִ ･ 𝖬𝖺𝗂𝗇 𝖢𝗈𝗎𝗉𝗅𝖾𝗌 : 𝖧𝗒𝗎𝗇𝗅𝗂𝗑︲𝖬𝗂𝗇𝗌𝗎𝗇𝗀 ִ ･ 𝖲𝗂𝖽𝖾 𝖢𝗈𝗎𝗉𝗅𝖾 : 𝖲𝖾𝖼𝗋𝖾𝗍 ִ ･ 𝖲𝗍𝖺𝗍𝗎𝗌 : 𝖮𝗇𝗀𝗈𝗂𝗇𝗀 ִ «مثل یک شیشه‌ی مستحکم خودت رو نشون می‌دی؛ درحالی که اگه دست کسی بهت بخوره، درهم می‌شکنی.» ㅤ ·  ·  ·  نور قرمزی که به علت اتصالی کردن هر از گاهی خاموش می‌شد، مردمک‌ چشم‌هاش رو آزرده‌ و به اضطرابش دامن می‌زد. چهره‌ی خونینش توسط قطرات چسبناک عرق مزین شده و ندیده هم می‌تونست نیشخند نشسته بر لب‌های شکنجه‌گرش رو پشت پلک‌هاش تصور کنه. «امیدوارم بتونی از اون زاویه به خودت نگاه کنی، هان جیسونگ؛ به تن برهنه‌‌ای که توسط من به زنجیر کشیده شده و زیباییِ تکامل یافته‌اش رو به رخ می‌کشه.» ㅤ 🔞 ៸៸ 𝖳𝗁𝗂𝗌 𝖻𝗈𝗈𝗄 𝖼𝗈𝗇𝗍𝖺𝗂𝗇𝗌 𝖼𝗈𝗇𝗍𝖾𝗇𝗍 𝗍𝗁𝖺𝗍 𝗆𝖺𝗒 𝖻𝖾 𝗍𝗋𝗂𝗀𝗀𝖾𝗋𝗂𝗇𝗀 𝖿𝗈𝗋 𝗌𝗈𝗆𝖾 𝗋𝖾𝖺𝖽𝖾𝗋𝗌. 𝖱𝖾𝖺𝖽 𝗐𝗂𝗍𝗁 𝖼𝖺𝗎𝗍𝗂𝗈𝗇.

"سه چیز توی زندان ممنوعه پسر. سیگار، پول و از همه مهم‌تر... عشق" couple: chanho- jeonglix genre: dark romance, angst, crime, mystery, smut

نوزده ( فصل اول) کاپل :مینسونگ ژانر : اسکول لایف، رمنس، فانتزی، معمایی خلاصه: هان هر نوزدهم درد عجیبی سراغش میاد که هیچ دلیل علمی نداره و دیگه بی‌خیال درمانش شده و سعی کرده فقط تحمل کنه و سرشو با اکیپ راکش گرم کنه؛ اما با ورود دانش آموز جدید، مینهو، کم کم تمام ناشناخته‌های زندگی هان حل میشه...

مافیای داستان ما خیلی اتفاقی داخل بارش به یک امگا بر میخوره و از اون خوشش میا و بعد از گذشت زمان...

برچسب "بودن" به کسی زدن، همیشه نمیتونه کار ساز باشه. شاید حتی کمبود طرف رو بیشتر و بیشتر کنه؛ جوری که کاملا عقلش رو از دست بده. این داستان، داستان پادشاهی رو روایت میکنه که معشوقه خودش رو از دست داده. روح سرکش بیرحمش بیشتر از همیشه خودش رو نشون داده؛ اما چی میشه اگه کسی، بتونه این روح قاتل رو رام کنه؟ ............... -همینه نه؟ به این میگن تشنگی؟ -درسته پسر جون؛ اسمش تشنگیه‌. ورژن چانمین رو میتونید توی پیچم پیدا کنید! Genres: Historical, Harsh, Smut, (romance) Couple(s): ChanHo , ChangSung, MinSung

[𝑪𝒐𝒎𝒑𝒍𝒆𝒕𝒆𝒅] ردپای خاطراتی که محو میشن اما هرگز از بین نمیرن... یه شب طوفانی، یه دیدار غیرمنتظره و رابطه‌ای که هنوز توی قلب‌هاشون زنده‌ست. "اگه نسبت به اسمات روحیه‌ی حساسی دارید این مینی فیکشن مناسب شما نیست!" -Couple: ChangHo -Genres: Romance, Smut, Dram, Angst -Channel: @Fanfiction_Land

- یه بار دیگه بگو... من چیه توام؟ چان لبخند زد و دستاش و محکم‌تر بغل گرفت. - عروس من! کاپل: چانجین ژانر: رمنس، فانتزی، اسمات

کیم سونگمین پلیس محتاطی که به خاطر انتقامی که داره، دست به هرکاری می‌زنه حتی اگه به قیمت از دست دادن دوباره‌ی زندگیش باشه. ژانر: عاشقانه/پلیسی،مافیایی/انگست/روانشناختی کاپل اصلی: چانمین کاپل فرعی: مینسونگ/جونگین(استریت)

🚨‼️🔞دارای صحنە های باز و خشن - BDSM 🔞‼️🚨 ژانر ~ رازآلود ، روانشناسی با چاشنی درام ، مافیایی 🚨سد انده! و بوک مریضیه هشدارو جدی بگیرین👨🏻‍🦯 کاپل ها ~ چانجین ، مینسونگ کاپل های فرعی ~ چانمین ، هیونلیکس ـــ بوق ممتد توی سرش اجازە نمیداد صدای آژیرا و پلیسی کە میخواست از صحنه دورش کنە رو بشنوە. دهنش باز مونده بود و پشت سر هم پلک‌ میزد تا اشکایی که جلوی دیدشو گرفته بودن رو پس بزنه. یا شایدم انتظار داشت با پلک زدن صحنهٔ جلو روش عوض بشه و یه بار دیگه لبخند پسر رو موقع دیدن خودش ببینه. وقتی دوتا از پلیسا بازوشو گرفتن کلمۀ 'نە' رو داد کشید ؛ بدون اینکه ثانیه‌ای از پسرش چشم برداره دستای اون دو مرد رو پس زد ، اسمشو داد زد و منتظر جواب موند. ولی سکوت جنازە کرکنندەتر از اونی بود کە بتونە صدای دیگەای بشنوە. آروم رو زانوهاش افتاد ، سرشو سمت شونۀ راستش کج کرد و بە روبەروش زل زد. با دقت خیرە شد... برای چند دقیقە جز خودشو پسری کە بە دیوار آویزون بود چیزی ندید. ینی پسرش درد کشیدە بود؟ لمس دستی که رو شونش نشست ، انگار تلنگری برای جلوگیری از باور حقیقت بود...با سرعت سرشو برگردوند و رو به پلیسی که بالا سرش بود لب زد: "نمردە ، اون خوابیدە..."