''O gün, bana 'Sinemaya gidelim mi?' diye sordu. 3391 kilometre öteden, şehirlerce, denizlerce uzağımdan... Yanımdaki insanlar görmezken beni, o bana imkansız olduğunu bile bile 'Sinemaya gidelim mi?' dedi...'' Aylarca sesini duymadığınız, yüzünü görmediğiniz, dokunmadığınız, kokusunu bilmediğiniz, aynı sokaktan geçme ihtimalinizin dahi olmadığı, asla aynı fotoğrafın içinde bile bulunamayacağınız, sizden kilometrelerce denizlerce adalarca şehirlerce uzakta olan bir insana aşık olur muydunuz? Bunu, kendinize yapar mıydınız? Bu bir mesafe hikayesi! İki insanın, birbirlerini görmeden duymadan aylarca gece gündüz konuştukları ; birbirlerinin en yakını oldukları, ama birbirlerinden en uzakta oldukları, aralarındaki kilometrelere rağmen birbirlerine aşık oldukları bir mesafe hikayesi! Burası bizim gezegenimiz ve burada her şey anını bekler. Burası, bizim 3391 kilometrelik gezegenimiz... - ''Seni görmem için yanımda olmana gerek yok. Ben seni gözlerim kapalıyken de görebiliyorum. Zaten ben seni sadece gözlerim kapalıyken görebiliyorum...''

-Hərbiçi olmaq istəyən bir qizi hahhaa, elə şey olar qizlarda hərbiçi olar. -Sən cani, dur get oyənə bəlanı məndeə tapma.

Ormanın derinlerinde her şeyden uzak 300 hanelik izole bir kasaba , ama bu kasaba normal değil. Her 48 yılda gelen bir lanet. Her 48 yılda bir o yıl insanların korkularıyla yüzleşir ve en çok korktuğu şekilde ölür... Bu lanet herkesin kapısını çalmaz, çalanın da peşini bırakmaz? Bunu kim belirliyor? Lanetten habersiz bir gençlik, ilk ölümle her şey değişir. Korkular gün yüzüne çıkar, herkes bir yere savrulur. Peki sıra kimde? Yeni yıl ve ortasında mahvolan gençlik... Zaman dolmak üzere. TİK TAK TİK TAK