Sen hiç bir kitap karakterine âşık oldun mu? O, oldu. Asıl tuhaf olan ise... Kitap karakteri de ona âşık olmuştu. "O gece bir kitapla tanıştım. Kaderime giden yolda bana rehber olacak bir kitapla." (DÜZENLENİYOR.) © Tüm Hakları Saklıdır! ©

"Kaburgam acıyor," diye fısıldadı, gül kuyusu. "Kaburgamı çaldın benden." Adam kızın yüzünü tam kaburgalarının üstüne bastı. "Burada, gül kuyusu," dedi ifadesiz bir sesle. "Burası senin sürgünün. Buradayken ne ölüme kavuşabilirsin, ne de kendini geri alabilirsin artık." Kız, adamın kazağını kavradı, yüzünü kaburgalarının arasına gömdü ve kaşlarını çatarak başını iki yana salladı. "Ölüme kavuşturmayacaksın beni," diye fısıldadı. "Bana beni geri vermeyeceksin." "Asla." Kızın, göğsünün ortasında bir yarası vardı, o yaraya bir isim bile vermişti. Adam, o yarayı ondan çalmıştı. O yaranın adı, "çocukluğum"du. Artık yeryüzüne yağan gül yapraklarının rengi, kan kırmızısıydı. Zehirli kırmızı gül sarmaşıkları bağladı bizi, Birbirimize zehirlendik. O kâinat kadar eşsizdi, Ben basit bir gül kuyusu. Tutulmamız gerekiyordu, Tutulduk. Ben Gül'düm, O, içine düştüğüm Kuyu, Benim Kuyum. Gül Kuyusu.

İs Tanyel başarılı bir konservatuvar öğrencisidir. Sahnedeki başarısının devamlılığını sağlayabilmek uğruna adının önüne yerleştirilen birçok kötü sıfatı umursamaz. Henüz daha lise yıllarındayken adının karıştığı kötü haberler geçmişine ait bir canavar gibi onu bugününe kadar takip etse de dimdik durarak, aşk olarak gördüğü tiyatro için her türlü dedikoduya kulak tıkar. İs'i diğerlerinden ayıran yaşadıkları onun kendini kötü bir insan olarak kabul edip, kötü bir insan olarak yaşadığına ikna ettirir. Aslında İs, annesi tarafından ilgiden yoksun büyümüş, babası tarafından çok küçük yaşlarda bir çocuk parkında terk edilmiş, yine küçük yaşlarda erkeklere olan güvenini kaybetmiş ruhu kanayan küçük bir kız çocuğudur. Peki aslında çok küçük yaşlarda erkeklere olan güvenini kaybetmesinin asıl sebebi nedir? Bir gün bir yabancının hayatına yaptığı ani girişle zaten ağır kan kaybetmiş hayatında hiç beklenmedik değişiklikler oluşmaya başlar. Peki bu yabancı kimdir? Ve her şeyden önemlisi İs neden bu yabancıyı hiç sorgulamadan hayatına kabul etmiştir?

Damarlarında bir soy dolusu cesedin kanı dolaşıyordu. O gece ay, gökyüzünde karanlıktaydı; bu görüntü göz çukurlarının içine gömülmüş siyah gözlerini hatırlatıyordu. Şehirde dolaşan bir katilin hayatının sınırlarına indirmeye başladığı darbe, keşfetmeye başladığı güçlerinin daha da ortaya çıkmasına neden olacaktı. O bir Karga Sarmaşığı'ydı. Ve henüz dünyada hiç uyanışa geçmemiş bir türün ilk savaşçısıydı. Varta'nın Kızıl Yakası'nın kraliçesi uyanıyor. İÇİNDE BİR SEN'in evreninden... HAFIZA

Her şey bir ölümle başladı. Ölüm, nefreti takip etti. Nefret, intikamı körükledi. Ve aşk hepsini alaşağı etti. Yüksek kayalarda uçan kartal, kayanın en dibinde yaşayan küçük kıza âşık oldu. Onların aşkı, çığlık. Onların aşkı, feryat. Onların aşkı, acı. Onların aşkı, ölüm. Onların aşkı, VAVEYLA. Karanlıkta atılan her çığlık sahipsizdir. Ben senin karanlıkta attığın çığlığım. Seninleyim ama senin değilim.

O gece yağan yağmur, yer ve göğün yerini değiştirmişti. O geceden sonra bir daha şafak sökmemeli, güneş doğmamalı, sabah olmamalıydı. O gece şafak söktü, güneş doğdu, sabah oldu. Olmamalıydı.

"Zambaklar en ıssız yerlerde açar, Ve vardır her vahşi çiçekte gurur... ⚜️🦅 Kapak tasarım; publlisherr ❤️

Seneler... Seneler sonra, dünya, nefes almanın bile zarar verdiği geri dönülemez bir felaketle sarsıldı. Ve hiçbir şey aynı kalmadı. Milyonlarca insan öldü, geriye kalanlar ise hayatta kalmak için dünyalarını yeniden kurmak zorunda kaldı. Burada doğmak ve ölmek yasaktı! Kuzeyin en uç noktası, gecenin aylarca hüküm sürdüğü o yer kuruldu. THALRON! Ve insanlar dört sınıfa ayrıldı... Din İnsanları, Asiller, Tüccarlar ve Köksüzler... Fakat yarattıkları dünya onları daha da büyük bir felakete sürükleyecekti. Çünkü duygular yok edilemezdi: Güç, Savaş, Tutku, Aşk, İhanet, İntikam, Fedakarlık ve Kader... Kaderle savaşmak mümkündü ama kazanmak asla. Çünkü kader çoktan kararını vermişti.

"Gelemez misin? Gelmez misin?" Dudaklarıma bakarken pembe dudaklarını yaladı. "Her ikisi de. " "O zaman bana bir neden var." uzanıp saçını kavradım ve geriye çektim. Bu açı uzun boynunun mükemmel bir görüntüsünü sunarken uzanıp onu emme ve işaretleme isteğimi bastırmak zorunda kaldım. "Beni sevmediğini söyle." "Tunç." diye adımı yalvarırcasına söyledi ama umursamadan boynuna doğru yaklaştım. "Beni istemediğini, benim için hala delirmediğini söyle." Yutkunuşunu görünce son irademle kulağına yaklaşıp fısıldadım. "Seni becermemi istemediğini söyle." *** Elizabeth babasından kaçıp dahi milyarder Tunç Aybars ile evlendiğinde huzurun onu bulduğuna inandı ama babası onu asla bırakmadı. Babası onu bulup kocasından kopardığında babasına boyun eğip Rusya'ya geri döndü. Tunç ise hiçbir haber vermeden çekip giden karısını yıllarca aradı ve sonunda bulduğunda onu hiç tanımadığını anladı. Her şeye rağmen karısı için savaşacak ve onu geri alacaktı. **** Günahı Yazmak serinin ilk kitabıdır. Bu kitaptaki karakterler ilk kitaptan bağımsızdır. İsterseniz sadece bu kitabı okuyabilirsiniz sorun yaşamazsınız♡ ^^^^Şiddet, taciz, cinsellik, kan ve daha pek çok yetişkin unsur içermektedir. Ahlaki açıdan tartışmalı karakterler yer almaktadır. Okumadan önce dikkate alınız.

▪︎Anlaşmalı Evlilik ▪︎Takıntı ▪︎Smut /Yetişkin İçerik "Yastığım senin gibi kokuyor." burnunun boynuma değdiğini hissedince engel olamadığım bir inleme dudaklarımdan döküldü. "Çarşafım ve örtüm de...Bence ben yokken bu yatakta keyifli vakit geçiriyordun." Beni köşeye sıkıştırdığı için bende aynısını ona yapma arzusuyla doldum. Şu an ne kadar utanırsam utanayım yanan sadece ben olmayacaktım. "Burada olsaydın görürdün. " Bedenini benden uzaklaştırıp gözlerime baktı. "Her gece hayal gücüm bana yardımcı oluyor." gözlerini baştan aşağı bedenimde gezdirip dudaklarını yaladı. "Ama gerçeğini görmeyi çok isterdim. "