Siz: ne bu şimdi? Siz: fotoğraf. Siz: sen ayrıldığımızı unutuyorsun bazen galiba Siz: ama ben hatırlatayım sana Siz: biz seninle ayrıldık Eymen Siz: bunu o kafana sok! +90534.. çevrimiçi. +90534.. yazıyor... +90534..: ben göndermedim +90534..: hem ben sana hep orkide alırdım papatya değil +90534..: ama ayrıldığımızı sen unutmuş olmalısın ki bu günün hangi gün olduğunu bildiğin için çiçeği benim gönderdiğimi zannettin :) +90534..: ve merak etme ayrıldığımızı unutmaya hiç niyetim yok Görüldü.

Boşanan bir karı koca yeniden beraber olabilecekler mi? ••• Benim evimde yakalanan oydu. Suçlu olan oydu. Fakat yüzündeki, sanki yakalanan benmişim gibi olan tavrıyla bana bakıyordu. Gerçi, teknik olarak onun evinde olan bendim. Elindeki sigarayı sağında duran küllüğe ilerletti. Bu küllük... Yatak odasının yanındaki odadaydı. "Bu küllük." dedim elimle işaret ederek. O da yaptıklarımın aynısını yaptı ve aynı şekilde "Bu küllük?" dedi. Yeniden "Bu küllük," dedim devamını o getirdi. "Yukarıdaydı ve ben de onu aldım." Yüzüne şaşkınlıkla bakıyordum. Koridorda gezip ledlerin açılmasına sebep olan cin buydu demek. Eski kocammış. "Hay aksi. Ledler harekete duyarlıymış. Üzgünüm." ••• İlk birkaç bölüm texting, sonraki bölümler düzyazıdır.

+90543***: Yavrum +90543***: Bu yaşa gelmişsin kimse sana kavga eden iki kişinin arasına girmemen gerektiğini öğretmedi mi? başlangıç tarihi: 17.11.2025

Annesi ve babası ayrılan Ela'nın babasının verdiği numaraya yolladığı nefret içerikli mesajlar, numaranın başkasına ait olduğunu fark edene kadar devam eder. Ancak numaranın babasına ait olmadığını öğrenen Ela hiçbir şeyin tesadüf olmadığına inanır.

Kendimi sıkmayı bırakıp gözlerimdeki yaşları serbest bıraktım. Eraslan, bakışlarını uzun bir sürenin ardından yüzüme çevirdiğinde şaşırarak baktım ona. Hâlâ daha hayatındaki en değerli şeyin ben olduğumu hissettirmek ister gibi bakıyordu gözleri. Bana bir daha böyle bakmayacağına emindim oysa ki. "Şuram var ya İris," İşaret parmağıyla kalbinin üzerine bastırarak konuştu. "Senden başka kimseye atmamıştı. Kimseye." "Bana da atmasın artık Eraslan." "Bu geceyi hiç olmamış varsayalım. Ben duymadım bunları. Sen aynı şekilde davranmaya devam et."Çaresizce konuştuğunda şaşkınlıkla bakakaldım ona. Biraz önce ona yapabileceğim en büyük kötülüğü yaparken beni yakalamıştı ama buna rağmen umursamıyordu bu durumu. "İris ben sensiz nefes alamıyorum. Varım her şeyine, her şeyine bak. İstediğini yap, istersen tüm ismimi, paramı, çevremi yok et-" "Zamanı geri alamazsın." "İkimiz için ayrı bir zaman yaratırım ben İris." Çok geçti. Bizim için yapabileceği en iyi şey benden vazgeçmek olurdu. "Senden vazgeçmem."

Siz: neden böyle bir şey yaptın? Siz: bana ayrılacağımızı söylemedin. Emir: anlamadım? Emir: onu da mı önceden haber vermem gerekiyordu? Siz: evet. • Lina, hayatını kusursuz bir plana göre yaşamaya alışmışken, Emir anı yaşamayı seven biri olarak onun bu takıntısını değiştirmek istiyordu. Ayrılığı bir son değil, Lina'nın değişmesi için bir ders olarak gördü. Ancak hiçbir plan, duyguların gidişatını tam olarak belirleyemezdi. Lina gerçekten değişebilir miydi, yoksa Emir onu olduğu gibi kabul etmeyi mi öğrenmeliydi?

Sene 1992, ülke sağ ve sol çatışmasının izlerini hâlâ taşıyorken henüz yoluna girmiş bir düzen yoktur. Bu çatışmanın içerisinde aynı evde doğup büyümüş olan Firuze ve Ecevit birbirlerinin tek ve en sevdiği oyun arkadaşıdır. Yetişkinlerin kavgalarının ötesinde, boya kalemleri ve oyunlarıyla büyüyen iki çocuğun doğarken beraber yazılan hikayeleri; bir doğum gününde sert bir silgiyle silinir, hiç var olmamış gibi koparlar birbirlerinden. Silgi yazıyı siler, kağıdı hırpalar ve Ecevit bir ailenin avucunun içinde yok edilir. Suçlar ve cezalar. Cezaları yalnızca suçlular mı çeker? Silgi yazıyı siler, leke bırakır ve Firuze en sevdiği oyun arkadaşını kaybeder. Suçlananlar ve cezalandırılanlar. Suçlular sadece yetişkinlerden mi çıkar? Firuze Akın ellerinde fırçalar, karşısında tablolarla yıllardır oyun arkadaşını beklemektedir. Seneler sonra aynı sayfa açılır, silgi de kalem de tek kişinin eline düşer. Ali Ecevit Tarhan, yazıp silmek için yok edildiği o yere geri döner. *** "Firuze sen benim çocukluğumsun," Gözleri derin bir şefkatle bana bakıyordu. Konuşan Ecevit'ti. Onu evvelden tanıyordum. Gözlerindeki şefkat avucunun içine düştü, un ufak edildi. "Firuze sen benim çocukluğumun katilisin," dedi acıyla, nefesini keskin bir bıçak kesti, o bıçağı ben tuttum sandım. Konuşan Ali Ecevit Tarhan'dı. Onu yeni tanıyordum.

Siz: Bıktım ben bu tavırlardan anlıyor musun? Siz: Resmen karşında bir yabancı varmış gibi davranıyorsun Siz: Sana Batı dememe bile izin vermiyorsun Siz: Kırıcı davranıyorsun. Batıhan: Programına uy İlke Batıhan: Ben de babana yalan söylemek zorunda kalmayayım. Batıhan: Hadi eyvallah. (18:04) 💌 argo içerir!

yazdmrci: derdin ne senin? Tanımıyorsun bile beni durduk yere dedikodu çıkartmak niye? yazdmrci: anladım, popülersin diye tüm kızlarla bir şeyler yaşayabileceğini düşünüyorsun ama bunu o küçük beyinli arkadaşlarınla paylaşmana gerek yok. yazdmrci: bu dedikodular daha da yayılır ve bu mevzu biraz daha uzarsa mahkeme yoluna başvuracağım, haberin olsun. (19.24) demirkara: selam yaz, derdim sensin (02.54, √√)

"Üsteğmen... Evlensen ya benle." Dört kelime. İki hayatı bilinmez bir oyuna sürükleyen dört kelime. Peri'nin sığınacak bir liman ararken tutunduğu tek adam. Ve Mahir'in aklını susturup kalbini dinlemek zorunda kaldığı tek kadın.