Yaşıyorduk, işkence çekiyorduk, idam ediliyorduk, köle gibi çalıştırılıyorduk, susuyorduk, çığlık atıyorduk ama hepsinin sonunda sesli ya da sessiz bir savaş veriyorduk çünkü seviyorduk. Şaşırtıcıydı, sevgi bazen bir savaş meydanının ortasında size uğruyordu. O an iki yolum vardı. Ya sevecektim, ya ölecektim. Sevmeyi seçtim. Onu sevmek de ölümü daima nefes gibi ensende hissetmekti. "En büyük savaşların ortasında kurak topraklardan bile bazen çiçek açar, bombalar etki etmez, kökleri sımsıkı tutunur. Bir bakarsın renkler canlanır, güzel kokar her yer. Sen bu çiçeksin diyemem, biz bu çiçeği temsil ediyoruz diyebilirim. Özgürlüğümüze." Bu kitapta geçen kişiler ve kurumlar tamamen hayal ürünü olup her ayrıntısıyla kurgudan ibarettir.

Vatan için çalışan 𝑽𝒖𝒔𝒍𝒂𝒕 timi esrarengiz bir şekilde kaybolan örgütü arama peşindedir. Karşılarına çıkan kaos derin düşünceler yaratmaktadır. Örgütün piyonlarımı yoksa korkusu mu olacaktı. "Kansa kan ölümse ölüm istiklal bizimdir.." Gelecekten yazılmış bu kurgu askeri dünyayı biraz daha derinleştirmiştir.