"Olmaz Max. Yapamayız. Sen ve ben.." karşısındaki çocuğun kırgın buz mavilerine baktı, "Kimse izin vermez. Önünde büyük bir gelecek var. Bunu heba edemezsin." diyebildi sadece. O da istiyordu ama olamazdı. İkisi birlikte olamazlardı. "Ne yani, her şeyi bir kenara mı bırakacağız? Bunu mu diyorsun? Bunca şeyi?" Durdu ve onun küçük ellerini avucunun içine aldı. Göz bebeğinin etrafını saran kahve-yeşil karışımı rengi çevreleyen mavi gözlerine hayranlıkla bakıyordu. Gözleri bile böylesine sanat eseriyken nasıl olurda ondan uzak kalabilirdi? Belki de kalamazdı, bunu zaman gösterecekti. . . . Lestappen hakkında ufak bir karalama asklarım, belkide hikaye sonu güzel bir olayla bitiririm 🤧😚

Sonunda zorlukla dudaklarımız ayrıldığında güzelliğine hayran olmadan edemedim. Hali hazırda pembe olan dudakları şişmiş, burnu ve yanakları kızarmıştı. Yüzü hafifçe terlemiş parlıyordu. Göz kapakları aşağı kaymış gözleri baygınca beni izliyordu. Farkında olmadan kendimi ona bastırdığımda derinden bir inleme bırakarak başını geriye attı. Kendime daha fazla engel olamadığımdan boyun girintisine sokuldum.

charles: intihara teşebbüs değil tebessüm ettim dün gece ölmek mi? Ölmek ne kelime parmak uçlarıma kadar aşık oldum sadece.