+99 50 500 ** **: Salamm necesiniz xanım? (01:09) +99 50 500 ** **: Belke de deyirsən ki bu gic kimdi ve mene niyə bu saata yazıb? +99 50 500 ** **: Çox düz deyirsən, ne deyirsənsə. +99 50 500 ** **: Amma neyləyim səndə hər gece yuxumdasan men nese deyirəm mi? Siz: Salam, siz kimsiniz? (01:015) Siz: Elmir yene sensen? Əl çək də, yazma mene. +99 50 500 ** **: Elmir səni narahat edir? Başa salaram sabah o küçüyü. (01:16)

Yalanla üstü örtülmüş həqiqətlər... İllər sonra qanla qırılmış güzgü... İntiqam... Bəs əsl həqiqət nədir?... Məsum qatil və günahkar qəhrəman... Alov yalanları yandıra biləcək mi?... Sirlər gün üzünə çıxır... ***** İllərlə eyni yuxunu görən Gülzarın həyatı bu il həmin yuxunu gördükdən sonra bir daha eyni olmamaq üzrə dəyişər. Sirli bir "oyun" zindanına məhbus olan bu gənc qadının məhbəs yoldaşı isə Azərdir. Bir prokuror qadın və mafiyanın oğlu olan vəkil. Qanlı cisimləri və pak ruhları olan bu iki insanın həyatları da, duyğuları da cisimləri və ruhları kimi zidd idi. Xilasları bir-birində, ölümləri bir-birində idi. Keçmişin acıları, bu günün qorxuları və gələcəyin bilinməzliyi onları hər gün bir az daha məhv edirdi, hər gün bir az daha yaşam nəfəsi verirdi. Ailələrinin günahlarının və xətalarının cəzasına qurban seçilmiş bu iki gənc sirli "oyun"un pəncəsindən qurtuluş axtardıqca başqa zindanların da əsiri olacaqdırlar. Bəs bu sirli "oyun"da əsl qurucu kimdir, oyuncu kimdir? Bədbəxtlik bataqlığına düçar olan kimdir, xoşbəxtlik yağışında islanan kimdir? Qalib kimdir, məğlub kimdir?

Məndən Sənə.... O sadəcə xəyallarımın qonağıdı... Günəş yuxusunda görüb sevdiyi və onu Ümidi adlandırdığı gərçək olub olmadığını bilmədiyi halda bir gün onunla yuxularda deyil ,gərçək həyatda qarşılaşmağı diləyir. Əlbəttəki bu mümkünsüz idi, bəlkədə mümkün idi, Bəlkədə mümkün olması üçün sadəcə inanmaq lazım idi. Günəş də Ümidin ona öyrətdiyi kimi sadəcə inanır. Bir gün Ümidin gələcəyinə inanır. İllərlə Ümidin yolunu gözləyir. O heç vaxt gözləməkdən vaz keçmir. Axı niyədə vaz keçsinki? Ümid bir gün gələcəm deyə söz vermişdi, verilən sözlərdə mütləq yerinə yetirilməlidi. İki dostun bir-birinə verdiyi bir söz kimi ( Ümidlə Günəşin) ... sadəcə "iki çay" bu söz bir gün onları yan-yana gətirir. Yəni Ümid sözünü tutaraq illər sonra Günəşin qarşısına çıxır. Lakin bir gün Ümid Günəşə bir şeir yazaraq bütün verdiyi sözləri unudaraq, çixib gedir. Ümiddən Günəşə tək yadigar Ümidin Günəşin adına və öz gedişinə yazdığı 2 şeir qalır.

"Ayağa qalx,telefonun işığını aç və ətrafa bax...Səni görürəm..."

Sen hec geceden doğan guneşe inanisan?. Ele meselede buradadi inanmaqda.. Her sey cox qeribe idi, Men yuxumdaki onu severken, o sa heyatdaki meni sevirdi. Bu o demekdi biz bir birimizi sevirdik? Yoxsa yox, ? Yoxsa iki dunyanin bir birine benzer ferqli insanlarinimi? Yuxumda gorub her gun xeyalini qurdugum ve onu menim tek umidim adlandirdigim umidimle bir gun xeyallarda deyil, gercek heyatda qarsilasdim.

"5 qızın aralarındakı o güven hissi ilə Birləşmiş mübarizə. Və Sofiyanın məktəbə gəlməsi ilə, hər şey dəyişir. Onların həyatı mübarizələrlə keçəcək. Bir-birlərinin həyatı uğrunda öz canlarından belə vazgeçecek insanların bu qrubu, onları bir-birləri üçün etmərəm dedikləri şeyləri etdirəcək. Aralarındakı məhz bu bağ Qırılmaz Bağ adlandırılır, *onların arasında gözle görülmeyecek qeder kiçik, lakin hiss ediləcək qədər böyük bir bağdır"*Hekayə gərgin süjeti ilə, sizi intizarda saxlayacaq. Roman məktəblilər üçün sadələşdirilmişdir.

Onun həyatında ən böyük silahı - sükutu idi. Amma heç kim bilmirdi ki, bu sükut bir gün bütün dünyanı yandıracaq qədər zəhərlidir. Günahkar kimdir? Qurban kimdir? Heç kim əmin ola bilməyəcək... İlk yazılma tarixi: 24.01.2025 Düzənlənmə tarixi: 18.08.2025

Bir qızın həyatı "Onları sən öldürmüsən?" Cavab vermədikdə polis əsəbləşirdi oda bunu çox gözəl bilirdi. Polis diqqətlə ona baxırdı. Sualını yenə təkrarladı amma bu səfər birazda qışqırdı. "Onları sən öldürdün?" Bu qatilin gülməyinə səbəb oldu. Qanlı dişlərini ortaya çıxardı. " Bu sikdiyimin həyatında heçnə normal deyil bir məni gözünüz gördü??" Gülməyi polisi birazda əsəbləşdirdi üzünə bir yumruğ daha vurdu. Amma bilmirdiki qatil burdan cixacag və çıxanda polis yaşamayacaq. Qatil yenə güldü o qədər döyülmüşdüki ürəyinin gedəcəyini hiss elədi. Polis yavaşca onun stuluna yaxınlaşdı. İki əlini stulun kənarlarına qoydu. "Həqiqətləri desen hər şey sənin üçün daha yaxşı ola bilər " Qatil güldü və uje bədəninin dözə bilməyəcəyini anladığında polisin üzünə qanını tüpürdü və "Sikdir birinci ailəni qoru qızına təcavüz edənləri tap" Bu polisi üçün son olmuşdu dayanmadan üzünə vurmağa başladı uje iki yumrugdan sonrası xatırlamadı stuldan düşdü və elə ordaca da ürəyi getdi.