"Git dersen giderim ama... Benim hikâyemin başrolü değil, figüranı olursun." Geçmişin hayaletleriyle bugünün gerçeklerinin bir yalan uğruna çarpıştığı bir hikâye. Düşmanının kızına duyulan imkansız bir tutku, Demir'in sert duvarları ve Eflal'in o duvarları yıkmak yerine üzerinde bir imparatorluk kurma iradesi. Bu bir teslimiyet değil; kendi enkazından doğan bir kadının, bir kalbin zehirlenerek yeniden doğuş savaşı. Zehir kana karıştı, oyun başladı. 📖 @Latissste kalemiyle.

Minho'nun yaşama sevinci bir yıl önce kaybettiği minik kardeşi Diana ile gitmişti, sürekli krizler geçirdiği için bir deliler hastanesine yatırılmıştı. Herkesten korkuyor hiç kimseyle konuşmak istemiyordu Dr. Han Jisung hariç. Onu kendine yakın görüyordu çünkü biliyordu ki Dr. Han Jisung'un da geçmişi karanlıktı fakat geçmişinden bahsetmeyi sevmezdi. Dr Han Jisung yeni doktor olmuştu tek hastası Lee Minho'ydu, Dr. Han Jisung'a Lee Minho'nun geçmişi ile ilgili bir bilgi söylemişlerdi fakat bunu Lee Minho bilmiyordu... İki genç zamanla birbirlerinden hoşlanmaya başladı fakat bunu ikisi birbirlerine söyleyemedi çünkü Han Jisung'un eşcinsel olduğu ortaya çıkarsa babası onu yaşatmazdı, Minho da neden benim gibi bir canavarı onun gibi bir melek sevsin ki?? diye düşünüyordu... Birbirlerine ~Gece ve Yıldız~ adlarını koydular Minho bir gece kadar karanlık fakat sabaha kadar oturup izlenecek kadar da mükemmel bir insandı, Jisung ise gülüşü ile her yere ışıklar saçardı aynı yıldızlar gibi... Han Jisung'u babası bir kadın ile zorla evlendirmeye çalışmıştı fakat Jisung bunu istemedi. Kadın aşırı sapık bir insandı onu asla istemedi. O aralar psikolojisi gerçekten hiç iyi değildi onu öldürmek istiyordu ve bunu başardı da, veya öyle sanıyordu... Polisler onu bulamasın diye Seul'un öbür ucuna taşınıp orada doktorluk yapmaya başlamıştı. Ve o hastanede Lee Minho ile tanışmıştı... Bu ikilinin hikayesi tüm kasaba da derin bir iz bırakmış ve aynı zamanda tarihe geçmişti...

Han jisung ve arkadaşları sırf eğlence olsun diye gece geç saatlerde terk edilmiş bir binaya girdi ve o gün arkadaşları Jisung'a bir şaka yapacaktı onu orada tek başına bırakıp kendileri eve gidecekti fakat arkadaşları Jisung'un başına geleceklerden habersizdi... Jisung sessiz katlarda çıkış yolunu ararken yerde bir boşluk olduğunu fark etmemişti, düştü ve ayağı boşluğa sıkışmıştı tam oradan asla kurtulamayacağını düşünürken arkasından gelen bir ses ile tütleri diken diken olmuştu... Peki ya adı neydi? Kimdi? Neyin nesiydi?.. Z dünyasından çıkıp Y dünyasına gelen Lee Minho... Yerde ayağı sıkışmış çocuğu görünce sırıttı. "Yolunu mu kaybettin küçük sincap?.."

Elisa, küçük yaşta ailesi tarafından şehirden uzakta, eski ve karanlık bir akıl hastanesine kapatılır. Ailesi onun tehlikeli olduğunu düşünür ama asıl tehlikenin Elisa değil, hastanenin kendisi olduğunu kimse bilmez. Elisa geldikten sonra, hastanede tuhaf olaylar yaşanmaya başlar. Geceleri yankılanan çığlıklar, kendi kendine kapanan kapılar, duvarlarda beliren eski kan izleri ve açıklanamayan ölümler... Elisa'nın bir laneti taşıdığına inanılır. Ama aslında hastane zaten lanetlidir. Elisa, hastanenin karanlık geçmişiyle istemeden de olsa bağlantılıdır. Bu hastane yıllar önce korkunç deneylere sahne olmuş, işkenceler yapılmış ve içeride ruhlar hapsolmuştur. Şimdi Elisa'nın gelmesiyle birlikte o ruhlar uyanır. Çünkü Elisa, onların lanetini tamamlayacak son anahtardır. Elisa hayatta kalmaya, geçmişin karanlık sırlarını çözmeye ve kendi içindeki karanlıkla savaşmaya çalışır. Ama bu hastaneden kaçmak neredeyse imkânsızdır. Çünkü burada hem Elisa hem de hastane lanetlidir. --- Hazır mısın? Çünkü artık... Ruhların seni bekliyor. "Burası tedavi etmiyor... Ruhlara mezar kazıyor." 🕸 *Kapak tasarımı bana aitir.*

"Ölüm kokan bir kalbe sahip olmak istiyorlardı, çünkü taşıdığım kalp onlar için paha biçilmezdi..." YARALARIMI SAR