"Oyun oynamak ister misin ?" "Sana güvenmemi mi isteyeceksin ?" "Hiçbir oyun güven üzerine kurulu değildir. " "O halde açık bir şekilde , beni kandıracaksın. Oyun oynamak istemiyorum. Ve de seninle asla Loki !" Loki'nin keskin gözlerindeki zeka pırıltısını gören kadın , karşısındaki adama asla güvenmemesi gerektiğinin farkına varmıştı. Onun tüm geçmişini de yaşamının sonunu da biliyordu kadın. Asla ama asla Loki'ye güvenmeyecekti. " Geçmişinde ben vardım , anında ben varım ve geleceğinde de ben olacağım Adelina."

Ellerim kan içinde... Nefesim her geçen saniye daha çok ağırlaşıyor... Gözlerim kararıyor ve ben yerdeki bedenin yanına yığılıyorum... Tek gördüğüm şey bana bakan yeşil gözleri ve benim kanla kaplı ellerim... Onun kanında boğuluyorum...

Sana yaptıklarını asla unutma.. Asla unutma Elizabeth, çünkü sana sundukları en ufak tebessümde o taş gibi kalbinin yumuşayacagini biliyorum. Bu sefer değil. Bu sefer o kadar kolay değil... 𖤍 Bazen, uğruna savaşacağınız hiçbir şeyiniz olmadığında ve tavanı, bu evrende yapayalnız olduğunuzu iliklerinize kadar hissederek izlediğinizde, yavaş yavaş evreni kurtarmak için yaratılmadığınızı anlıyordunuz. Onu yok etmeniz gerekiyordu. Başlangıç tarihi: 30.07.2023 Bitiş tarihi: 10.10.2023

gidip kendime sevilebileceğim bir yer bulacağım ve bu, benim asıl ölümüm olacak.

Küçük bir gezintiye çıktığın mağarada can çekişen bir mitolojik canlı çıktığında ne yapardın ?

çeviri ve benim yazdığım loki laufeyson/odinson imagine kitabıdır bu türden çok fazla kitabın olduğunu biliyorum ama sadece yapmak istedim :)))) bazı bölümler biraz fazla müstehcen olabilir üzgünüm :/ :')

Gecenin ilerleyen saatlerinde kapının aniden çalınmasıyla irkilen kadın, kapıya ilerledi. Biraz önce kavga ettiği eski sevgilisinin geldiğini varsayarak kapıyı açtı. Oysaki gelen kadının eski sevgilisi değil; ağzından kanlar akan, yağmurda ıslanmış saçları gözünü kapayan, bazı kısımları yırtılmış üniforması ve siyah maskesinin altından korkuyla bakan yaralı ve yabancı bir adamdı. ✧ bucky barnes fanfiction ✧

"Ben hallediyordum." "Uzaktan pekte öyle gözükmüyordu. Ne o? Serumun mu azaldı?" Alayla konuşurken karşısındaki adama sert bir yumruk atıp bir kaç metre sürüklenmesine neden olmuştu. Adam yerde kıvranırken anlık bana bakıp diğer adamlarla ilgilenmeye başladı. "Tamam sensin." (...) "Biliyor musun Bucky?" Hızlıca gidip diğer paraşütü de aldım. Bir elim kapıyı tutarken kendimi aşağı doğru sarkıtmıştım. "Git kendini becer." (...) "İstiyorsan söylemen yeterli." Kurduğum cümleyle bakışları tekrar gözlerimle buluşurken, gözlerindeki kıvılcımı yakalamıştım. Bacağımdaki elini yavaşça aşağı yukarı oynatırken kasılmıştım. "İstiyorsan söylemen yeterli." ----- *İlk denemem nasıl olduğu hakkında hiçbir bilgim yok. Hayalim bol dramalı eğlenceli bir kitap yazmak. *Filmlerden alıntı olabilir ama filmlerle alakası yoktur. *Y/N kitabıdır. *Enemies to lovers

Sen yağmura binlerce şiir yazdın. Ama yağmur, yağmur olduğunun bile farkında değil. Gerçeği bu. Bu şekilde oluştu. Sen öyle olma. Senin gerçeğin, hayatın boyunca bir dram filmiydi. Bir dramın bir dramla çarpışmasıydı. Parçaların sana saplanmasıydı. Cam kırıkları. Sen öyle kırılma. Birini sevdin. Ve o gitti. Sana göre acı, bu. Sen öyle acıma. Bak, gökyüzünü terk etti güneş. Sen öyle yapma.

Böylesine bir fesatlık tanrısının bile baş kaldıramadığı tek cadıydı astrid.