❝Yara bantları her yarayı kapatmaz.❞

❝Gecenin bir vakti açtığın yaralar, Kalbinle bakarsan ruhunu da karalar.❞ ୨୧ Siz: Sen kimsin? Carpemortem: Belki ilerde öğrenirsin ama sadece şunu bilmeni istiyorum Carpemortem: Saçlarının kokusunu özledim, Ay Carpemortem: Keşke böyle olmasaydı. [050124]

Sabahın beşi. Sessiz tavan sohbetleri. Ve hayatım en az, aklımdan geçen onlarca düşünceyle gözümü bile kırpmadan izlediğim tavan kadar gri. ★ Onun benden haberi bile yokken bir kedi vardı aramızda, sevgimizi bölüşen.

... Cafe'ye gelince telefonumun ışığını açıp cafe'yi açtım. Gece çöktüğü için ışığı açmak zorundaydım. İçerisinde ışığını açmadan önce hemen lavaboya gidip üzerimi değiştirmem gerekiyordu. Üzerimdeki okul gömleğimi çıkarınca südyenimle kalmıştım. Kendime gelmek adına musluğu açıp elimi ile yüzümü yıkadım. Dışarıdan gelen çıtirtı sesiyle yerimde kıpırdamadan durdum. Birileri mi cafe'ye girmişti? Müşteri olamazdı çünkü cafe'nin açık olduğu bile belli değildi ki. Ayak sesleri geliyordu. Tok adımları duyunca ürperdim. Ayak sesleri git gide yaklaşıyor gibiydi. Hırsız olabilir miydi? Evet belkide. Etrafıma bakıp gözüme kestirdiğim süpürge ile arkamı dönük bir şekilde bekledim. Ayak sesleri kapının önünde durunca korkudan hızlanan kalbim ile sağ elimdeki süpürgeyi sıkıp nefesimi tuttum. Kapının açılmasıyla elimde tuttuğum süpürgeyi hizalamadan atmıştım ama kapıda duran kişinin tanıdık olduğunu görünce süpürgeyi kalın tarafın tam anlına değmişti bile. Kapıda duran kişi Cihangir'di. જ⁀➴ "Bir kalp, hem aşka hem de acıya dayanabilir mi?" |Tamamen çerezliktir| 211125𓍼